0.8

Nöbetçiliğim boyunca birsürü işle uğraşmıştım ve yanıma Defne ve Eda geldiğinden çok sıkılmamıştım. Şimdide sınıf defterlerini toplamam lazımdı.

-Ece kızım!

-Efendim hocam

-Pazartesi deneme var duuyuru yap sınıflara.

-Kaçıncı sınıflar hocam?

-10-11-12. Sınıflar. 9 ların gezisi var.

-Anladım hocam.

Bu 9 lar hayatı yaşıyor yeminimle. Şimdi 9 olmak vardı. Okulun bitmesine 1 ders 1 teneffüs vardı teneffüs bitince gidip toplardım. Öyle canım sıkıldığında Mehmet hocayıda yerinde göremeyince biraz dışarı çıkayım dedim Mehmet hocanın yokluğunu fırsat bilerek.

Dışarıdaki tüm sınıfların arasında rastgele bir banka oturdum ve mor kulaklığımı takıp şarkı dinlemeye başladım. Elimdede en sevdiğim kitabım vardı. Bir kız ve bir oğlan, oğlanın aşka inancı yok, kız ise hayatını aşkını bulmak için yaşıyor. İkisi de başta birbirini umursamıyor ve kitabın sonunda ikisinde birbirine aşık oluyor.

Çok cringe olsada mükemmel bence. (evet anne okuyorum klasik).

🎶Şimdi gel desende gelemem ben sana, gelemem. Öperim seni sana doyamam ben.🎶

Bu şarkı... Hemen kulaklığım kapattım ve ellerimin titreyisini gizleyerek içeri girmek için ayağa kalktım. Ayağa kalkmam ile yere yapismam da bir oldu. Birisi arkadan beni oturmam için güç uygulamisti, arkama döndüm ve bunu yapan çocuğa haddini bildirmek için tam bağırıyordum ki , çocuğun çok tanıdık geldiğini gördüm." O da sanki benim hatırlamaya çalışır gözlerimi farketmiş gibi;

"Hayırdır mor facia unuttunmu iki haftada adımızı " Dedi göz kırparak.

-Gerci daha ismimi bilmiyordun değil mi? Emir ben.

-Bende Ece.

-Hmm bugünde sen nöbetçisin?

-Hee. Oldu öyle bir hata. Sen nerden gördün ki?

-Mehmet hocanın garsonlugunu yaparken gördüm. Deyip o yeşil gözleriyle gülmeye başladı. İtiraf etmek gerekirse güneş vurunca çok yakışıklı oluyordu, odaklanamiyordum.

-Hı ne?

-Bugun deneme sonuçları açıklandı.

- E yani?

-Senin yuzunden gitti birinciligim kızım ne agliyon bebe gibi. Al bunuda.

-Ne bu?

-Cicibebe. Bide çikolatalı süt. Birdaha ağlarsan da helva getiririm.

-Haha çok mu komiksin sen.

-Bilmem öyle miyim?

- Ne uzatiyosun ya trigonometri sevmiyorum! Suç mu kardeşim?

"Anladık onu zaten" dedi bıyık altından.

-Miy miy konuşma sende sanki Edebiyatı işaretlememişsin.
-Yani?
- Yanı senin gibi inek cocuklarinda yapamadığı konular varmış. Harbi mölesene bir kere.

Yeşil gözleriyle gözlerimin tam içine bkiyordu. Noluyoruz koçum?

- Ece.

-Hm?

-Git ve defterleri topla.

- İyide biz daha tenefuste- hassiktr

Bahçede bizden başka kimse yoktu. Hemen saate baktım ve dersin bitmesine 7 dakika olduğunu gördüm hemen ayağa kalktım ve telaşla toparlanıp içeriye gidicekken; Emir, kolumdan tuttu ve :

-Noluyor ya konuşuyorduk işte ne güzel.

-Emir sadece 7 dakika var defterleri toplamam icinn!

- Az bir süre mi?

- Hatırlatırım, okul 3 katlı! 7 dakikada ne yapılır?

Emir bir an duraksadı ve piç bir gülüş attı (sikmese bari) Çünkü tam tersini yapcak gibi bakıyordu.

-Neler yapılmaz ki?

- Of! Tutma beni ben gidiyorum.

Emirle dalasa girdikten sonra hemen koşarak en üst kattan defterleri toplamaya başlamıştım. Bir at assagida Emir ile karşılaştık.

-Emir?

-Ece?

-Ne yapiyosun sen?

-Sinif defterlerini odaya götürüyorum sen?

-Ohaa ya benim için mi topladiin. Teşekkür ederiim.

-Simarma amk ne senin için toplicam öyle ben gene ağlarsın falan diye yani yoksa. Dedi ve gözlerini kaçırdı.

Normalde olsa bir erkek bana bunu dese yasatmazdim onu fakat o an çok mutlu olmuştum. Garibim defterleri toplamış

zirlamim diye.

-Lan bı dakika olm pazartesi deneme var söyledin mi?

-Yo

-Nasil yo

-İki harfli olanından

-Ah Emir ah yazık oldu çocuklara habersiz gircekler şimdi, senin suçun.

- Siktiret ölmezler bir denemeden.

-Demek böyle rakip eliyorsun Emir'cim. İyi oldu ogrendigimiz.

-Ne

-Ney ne

-Tekrar söylesene.

-Neyi?

-Daha demin dediğini.

-Rakipleri böyle eliyorsun demek?

-Hayir sonrasında birşey dedin.

-Emir dedim?

- yumuşatma kullandın, tekrar söyle işte onu.

-Emircim? Mi

-Evet, Emir'cin.

-Niyeki ama

-Çok hoşuma gitti.

-Anladim.