12. bölüm / 32
Deneme Arkadaşı1.2
Bölümler 32Şu an: 1.2
- 1 0.1297 kelime
- 2 0.2596 kelime
- 3 0.3522 kelime
- 4 0.4331 kelime
- 5 O.5269 kelime
- 6 0.6538 kelime
- 7 0.7239 kelime
- 8 0.8582 kelime
- 9 0.9442 kelime
- 10 1.0457 kelime
- 11 1.1414 kelime
- 12 1.2525 kelime · Okuduğun bölüm
- 13 1.3615 kelime
- 14 1.4555 kelime
- 15 1.5502 kelime
- 16 1.6897 kelime
- 17 1.7484 kelime
- 18 1.8603 kelime
- 19 1.9242 kelime
- 20 2.0549 kelime
- 21 2.1496 kelime
- 22 2.2371 kelime
- 23 2.3448 kelime
- 24 2.4293 kelime
- 25 2.51.048 kelime
- 26 2.6973 kelime
- 27 2.7534 kelime
- 28 2.8456 kelime
- 29 2.9829 kelime
- 30 3.0318 kelime
- 31 3.1932 kelime
- 32 3.21.123 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yeni bölümmm bu bölüm çok güzel şeyler yazicam hissediyoruum. Hadi bakalım bismillah diyerekten;
Çekmeceden makarnayı çıkardım ve açmaya çalışırken makarnanın yarısı yeri boyladi.
-Ahh Allah kahretmesin oof.
-Dur yardım edeyim.
Emir ve ben eğilip makarnaları toplamaya başladık. Tüm makarnaları topladıktan sonra geriye yerde son bir makarna kalmıştı. Ben elimi makarnayı almak için uzattigim anda Emir'de aynı şeyi yaptı ve o an ellerimiz birbirine değdi. Daha sonrasında mutfağın zayıf ışığından dolayı Emir'in daha koyu yeşil gözüken gözleriyle benim gözlerim bir an karsilasti ve Emir masum ve şirin gozukerek elini çekti ve yere baktı. Gözlerinde farklı bir derinlik ve yüzünde farklı bir sırıtıs vardı.
Emir le elimizi aynı anda çekmiştik. Garip bir sessizlik ve ellerimiz tekrar birleşiyor. Emir genzini temizledi ve titreyen elini ensesine götürdü ve;
-Ee şey mm sen al istersen, yada şey... ben alayım.
Konuşurken sacmaliyordu. Ona samimi bir şekilde güldüm ve makarnayı aldım. Bu arada da su kaynamisti bile. Makarnaları tencereye bosalttigim sıra Emir hayla yere bakıyordu ve gözlerinde daha önce görmediğim garip bir koyuluk ve telaş vardı.
-Emir.
-He şey ee e-efendim?
- Masanın üstündeki telefonumdan şarkı açar mısın?
-Tabi, ne açayım?
-Bilmem kendi zevkinden birşeyler açabilirsin.
-Tamam, rastgele açıyorum o zaman.
-Tamam, istersen kendini takip et takipleselim.
-He peki.
Emir bir süre elindeki telefondan birşeyler yapıp şarkıyı açtı ve telefonumu geri yerine koydu ve "Ben ne yapayım?" Diye sordu. "Şu dolaptan çıkardığım börekleri ısıt sende." Dedim elimdeki kaşıkla makarnayı pişirirken, Emir'in yüzüne bakmıyordum.
Emir sigara böreklerini ısıtmaya baslamisti bende hem arkada çalan rastgele müziklere ritim uyguluyor hemde makarnanın sosunu hazırlıyordum. Aradada Emir le sakalasip esprilesiyorduk.
Makarnayı hazırladım ve tabaklara boşaltmaya başladım.
-Emir dolaptan yoğurt verebilir misin?
-Tabi.
Emir dolabı açıp bir süre baktiktan sonra yoğurdu alıp benim yanımda durup yoğurdu açtı, bende bu sırada baharatlarını koyuyordum Emir'de eliyle arkamdan tuzu aldığında göz göze geldik. O bana yukarıdan bakıyordu ve o kadar yakindik ki sıcak ve düzensiz nefesini yüzümde hissediyordum.
🎶I wanna be your lover, I dont wanna be your friend🎶
Onun dudakları ile benim dudaklarımın arasında bir nefeslik yer vardı sanki, Emirin gözleri bir anlığına dudaklarıma kaydı ve tekrar gözleriyle gözlerim buluştuğunda ise; Gözleri direkt bana bakıyordu. Gözlerinin yesili öyle bir parlıyordu ki, bir an sadece oturup saatlerce onun gözlerini izlemek istedim. Noluyo lan bana?
Emir'e içim gitmiş gibi baktığımı farkedip ayildim ve gözlerimi birkaç kez kirpistirdim daha sonra ise tekrar önüme döndüm.Terlemistim. Emir de bir derin nefes alıp tekrar yoğurdu makarnalarin üstüne koydu asla gözüme bakmıyordu.
Ortamı ısıtmak icin biraz neşeli bir ses tonuyla Emir le sohbet ettim. Ve tam da istediğim gibi aradaki o iğrenç sessizlik kaybolup gulusmeye başladık.
Börekleri ve isittigimiz domates çorbasını servis ettim ve tepsiye koydum.
-Hadi balkonda yiyelim.
-Olur nerde balkon? Bende masaya çatal kaşık falan götüreyim.
-Bak hemen şu mutfağın karşısı benim odamda.
-Tamam ben götüreyim çatal kaşık.
Deyip eline iki kaşık iki çatal ekmek ve suyumuzu aldı ve balkona doğru yürüdük. Balkonda hava o kadar güzeldi ki güneş tam batmamis ışığı balkonumuza vuruyor ve hafif bir serinlik vardi havada. Hafif hafif esiyordu ruzgar. Rüzgar saçlarımı dalgalandiriyordu, Emir gözünü masadan kaldırıp bana baktı. Ve samimi bir şekilde gülümseyerek:
"Ellerine sağlık. " Dedi. "Ellerimize saglik. Beraber yaptık sonuçta." Dedim ve bende oldukça samimi bir şekilde gülümsedim.
Bölüm etkileşimi
