2.0

Salona geçip aglamami durdurmak için gözlerimi sildim. Makyaj falan yapmiyacaktim. Deneme var zaten bugün. Moral falan kalmadı. Gerçekten Emirin yuzunden nasıl görünüyordum. Bir noktaya daldigimi farkettim ve o an o soru geldi aklıma. Ben niye Emir'in benim için olan düşüncelerini bu kadar onemsemistim ki?

Kimdi ki o? Benim hayatımdaki önemi neydi yada? Yagizim olsaydı, çok güzelsin derdi hep.

Neyse ya. Gene aklım gitti bak. Tam kendimi toparlayip ayağa kalktım ki Emir de banyodan geldi. Pislik. O an ikimizde göz göze geldik saçlarımı ona doğru savurup "hıh" dedim ona. Sonrada doğru odama havalı havalı yürüyerek gittim. Emir afallamis gibi arkamdan öylece bakakaldi.

Dün gece açılmayan o kapı pat diye açılmaz mi. Ne diye dün gece açılmıyorsun ya? Elin adamiyla sarmaş dolaş yattım resmen. Off of neyse bari trip atabildim. Kapı acilmasaydi rezillik.

Arkamdan Emirin geldiğini duydum ama sanki duymamış gibi dolabimdan okul kıyafetlerimi çıkardım.
Hayla trip atıyordum saçlarımı savura savura dolaptan kıyafetlerimi çıkarmaya başladım.

-Hıh mış. Ne bu tripler? Hayırdır?
-Parrdon sana hayırdır aşık? Cirkinmisim ya ben konuşma sen benimle çirkin kızlarla konuşma sen. Sınıfında o kadar güzel kız vardır şimdi.
-Ne ne alaka?
-Evet, seversin sen güzel kızları.
-Hicte bile ne güzeli ne kızı.
-Tabi tabi. Haftada 2 sevgili değiştiriyorsun dur şimdi sen.
-Alla alla bak sen. Nerden ulaştın bu kanaata?
-Ulasirim ben şimdi dışarı çık üstümü giyincem.
-Ben kızlarla olmam. Hayatım boyunca hiç sevgilim olmadı.

-Tabi canım aynen. Sen sevgili olmuyorsundur. Kullanıp birakiyorsundur. Yakışıklı çocuksun her güzel kız bakar sana. Ama ben çirkinim ya ben kim sevgili yapmak kim demi Emir?
-Ya ne alaka ne alaka ben öyle birşey mi dedim. Ayrıca ne biçim kelimeler onlar. Ne demek kullanıp bırakmak?
-Emir cık. Üstümü değiştircem.

Emir'i dışarı çıkarmak için kapıdan dışarı itistiriyordum fakat o milim oynamadı. Kapıda duran Emir, kapıyı örttü ve tam içeriye girdi.

-Ne yapiyosun ulan sapik mısın? Benide mi kullanip birakicaksin.
-Ne demek o? Ben hayatım boyunca bir kıza bile elimi sürmedim. Neden böyle düşündüğünü sen söylemeden çıkmıyorum dışarı.
-Ben düşünmüyorum öyle zaten. Ciksana ya dışarı.
-Oyle falan değil Ece. Bu konuyu açıklamadan dışarı çıkmak yok.

Emire sinirlenmistim. Sen kimsin ya kimsin de benim evimden benim odamdan çıkmamı yasakliyordun!?
Emir bana kararlılıkla ve bir yandan da bana olmayan bir öfkeyle bakıyordu. Son kozum kalmıştı. Utanmazlik. Ters psikoloji ve adamın ayarlarıyla oynamak! Yüzüme arlanmaz ve biraz da aşağılayıcı bakisimi yerleştirdim ve:

-Sen cikmassan bende burada değiştiririm.
Emir o an çok büyük afalladi ve yüzündeki o kararlılık silinip farklı bir yüz ifadesi takındı o an. Garipsedi ve bunu yapmiyacagimi düşündüğü için bir yandan da inanmaz şekilde güldü.

-Yapmazsin.
Emirin bunu demesi ustune ona dik dik bakıp üzerimdeki kirazlı t-shirt i tek hamlede çıkarıp içimdeki siyah icligim ile kaldım. Ya bu odadan çikarsin yada çıkarsın çocuk. Emir'in gozleri aniden büyüdü ve hemen yuzunun kızarması ile hemen arkasını döndü ve kapıyı açıp çıkmaya çalıştı. Mal mı bu çocuk? Kapıyı klitledigini unutmuştu herhalde.

Emir'i umursamayip Emire arkamı döndüm ve ne olur ne olmaz beni görmesin diye yatağın arkasında üzerimi değiştirdim. (O kadar da değil yani) üzerime okul kıyafetlerimi giyindim ve tekrar önümü donup yataktan atlayarak Emir'in ensesine bir tane geçirdim.

-Noldu lan. Yemedi mi?
Diye sordum sesimi kalınlaştırarak. Emir hayla kıpkırmızı yüzüyle bana bakmıyordu.
-Degistin mi üstünü. Bu kapı neden açılmıyor? Gene mi tutulma yaptı.
- Guzelligimden unuttun herhalde kapıyı klitledigini. Bu arada değiştirdim üstümü. Hadi itiraf et güzelim dimi güzelim?