1.0

Beraber kafeye gittik ve oturduk. "Ne içersin?" Diye sordu bana.

-Ben birşey icmeyecegim.

-Turk kahvesi sever misin? Capuccino?

-Ben sevmiyorum kahve.

-Aynen attığın hikayeler de öyle diyordu. Kızım kahveye özel ayırdığın öne çıkaran var.

- E yani şey ee belki seviyo ola- bir dakika ya, sen beni mi stolkladin?

Emir aniden telasladi ve

-Yoo ne münasebet?

-Hmhm öyledir.

-Öyle. Neden velet gibi agliyan bir kızın en sevdiği müzik veya en sevdiği kahvenin soğuk kahve olduğuna bakayım ki?

-Ne oha onlari nasıl buldun?

-Ne sadece salladım.

-İyi madem öyle olsun , konturun var mı bu arada annemi arım.

Kafasını evet anlamında salladı ve telefonunu bana uzattı. Telefonu ne kadar güzeldi. Bu çocuk telefona parfüm mu sıkmış? Çünkü parfüm kokuyordu.

-Telefonunun instasi var mı?

-Ne?

-Bu kadar güzel kokulu bir cihazi her sabah görmek isterdim yani.

Emir, gülmeye başladı.

-Çok beğendiysen sana ayarlayayim reisi.

-Yok ya öyle zor olur uzak mesafe gibi. Biz nasi opuscez mesela?

Emir benimle dalga geçer gibi baktı ve güldü. Daha sonrada 2 şekersiz türk kahvesi söyledi ve onune baktı.

Emirin telefonunu aldim ve orada annemin numarasını yazıp aradım. Ve haber verdim. Daha sonrasında Emir bana trigonometri yi anlattı, hayatımda ilk defa bir matematik konusunu anladigimdan çok heycanlanmistim.

2 Saat Sonra

- Anladın mı bak emin misin? Denemede ağlama sonra, tamam mı?

-Ya Emir tamam dedim ya pff.

-Oh be artık ağlama sesiyle deneme çözmeye calismicam.

- Allah'ım aferim ya bana hayatımda ilk defa bir matematik konusunu anladım yaşasınn!

-İyi aferin hadi artık eve git. Saat 5 olmuş.

-Nee!

-Ne oldu?

-Annem geberticek beni akşam ezanı okunur birazdan.

"Ne?" Deyip gülmeye başladı Emir, durumun ciddiyetini farkettirmek için kolunu cimciklwdim ve;

-Maksimum 10 dakikam var gitmem lazım.

-Tamam dert etme bırakırım ben seni.

-Lan sen süper kahraman falan misin nasıl birakicaksin beni?

-Gel. Dedi ve elimden tutup beni dışarı çıkardı.

-Dur, hesabi ödeyelim benim telefonumun arkasında para varmış yeni gördüm. (Bu parada hep en kotu anda aklıma gelmiyor ya pff ne olurdu cicekcideyken çıksaydı yani?)
-Hallettim ben.

-Ya oha ama bende ismarlicam banane.

-Ece sus artık. Acelen yok muydu?

-Ay benim acelem vardı demi offfofofofff otobüs ne zaman geçer acaba?

Emir kafenin arkasında duran yolda görsem bakmak için duracağım mükemmel siyah bir motora bindi ve cebinden bir anahtar çıkarıp taktı. Ve bana bir kask uzattı.

-Bin.

-Lan sen 17 yaşında değil misin nasıl motorun var? Bu senin mi değildir herhalde.

-Aksam ezanın okunmasına son 7 dakika.

Hemen aklıma gelmesiyle motorun arkasina bindim ve oturdum. Emirin bana uzattığı kaskı da takip beklemeye başladım.

-Beni 7 dakikada yetistiremezsin!

-Şüphen mi var?

-Evet, eğer özel güçlerin yoksa yetismem imkansız!

Dediğim sırada Emir pis bir bakış attı ve motoru çalıştırip yola çıktı.

-İzle ve gör.

Demesiyle tüm hayatımın gözlerimin önünden geçmesi bir oldu. Son gaz ilerliyorduk. Allah'ım, daha çok gencim.