1.4

Beni beklemiyordu.

-Hey! Beni beklesene.

Emir'e yetişmek için hızla arkasından kosuyordum ki Emir bir anda arkasini döndü. Tam onun üstüne dusuyordum ki kendimi durdurdum.

-Noldu, bir anda?

-Birsey olmadı, ne olucak? Ne olabilir ki?

-Bir anda soğuk davranmaya başladın.

-Hayir soğuk davranmiyorum.

-He Emir he üşüdüm vallahi ya.

Emir bana baktığı gözlerini kaçırıp derin bir nefes aldi ve duyamadigim birşeyler mırıldandı.

-Bir şey mi dedin?

-Hı? Ha yoo demedim birşey.

-Ha tamam.

Emir bana ben Emir'e baktım bir süre kapının onunde , Emirin motorunun önünde duruyorduk. Bir iki dakika öylece bakistik. Emirin gözlerinde öyle... Öyle bir derinlik vardı ki, sanki birşeyler konuşuyor ama duyamıyorum.

-Mm bitti galiba?

-Galiba... Güzeldi.

-Evet. Galiba... E şey görüşürüz o zaman.

-Görusuruz Emir.

Emir bana baktı ve motorunu çalıştırmak için anahtarı çevirdi.

-Ha şey Emir.

-Efendim?

-Ceketin... Bende kaldı. Teşekkür ederim, beni düşündüğün için. Deyip ceketi çıkardım ve Emire uzattım. Emir bir bana bir cekete bakıp:

-Senin olsun. Dedi

-Ama olmaz ki sen üşürsün bu sefer.

-Üşümem ben.

-Peki... Teşekkür ederim.

-Rica ederim

Emir rica edip motoru çalıştırdı tam yola cikiyordu ki motor durdu. Tekrar çalıştırdı ve tekrar durdu. Tekrar... Tekrar ve tekrar.

-Hay sikeyim ya. Dedi içinden içinden.

-Ne oldu?

Emir gözlerini motordan çekip bana baktı ve bir iç çekti.

-Motor çalışmıyor. Tutulma yaptı.

-Olur mu böyle?

-Hayir, ilk defa oldu.

-Ee.. ne yapalım o zaman?

-Ben yürüyerek gideyim. Sabahada Ahmet Abi'yi ararım gelip alır.

-Sacmalama istersen Emir. Şimdi cikarsan 5 saate anca yetisirsin.

-Parkta uyurum o zaman.

- Saçmalama istersen. Buradaki komşular seni görünce ne diyeceksin?

-Anam babam yok derim.

- Emir sacmalama gel bizim eve gidelim. Bu gece burada kal.

Emir bana tedirgin bir şekilde baktı ve;

-Rahatsiz olmanı istemem.

-Rahatsiz olmam.

-E.. peki o zaman.
Mutlulukla elimi cirptim ve;

-Yasasinn! Gel hadi fal da bakicaz daha.

Emirin yüzü biraz da olsa gülmüştü sırıtıyordu. Beraber tekrar eve yürüdük ve içeriye tekrar beraber girdik.

-Şey, ben pijamalarimi giyeyim mi?

-Ha tabi tabi. Benden rahatsız olma.

-Tamam o zaman sen beni bekle bende üzerimi degistireyim.

-Tamam, bekliyorum.

Odama gittim ve üstüme pijamalarimi geçirdim. Altımda yeşil polar ayicikli pijamam üzerine de vücudumu saran siyah bir crop giydim ve ustunede Emir'in lacivert ceketini giyip önünü açtım. Sacimida rahat etmek için siyah lastik toka ile hemen şipşak ev topuzunu yapmistim. Dudaklarimada biraz renk gelsin diye çilekli lip balm sürüp odadan çıktım.

Mutfaktaki Emir'e baktım. Masada oturmuş telefonundan birşeylere bakıyordu. Geldiğimi belli etmek için kapıyı tıkladım ve Emirin bana dönmesini sağladım. Emir bir an şaşırdı ve gözleriyle baştan assagiya beni süzdü ve;

-O kıyafet olmuş mu sence?

-Hangisi?

-O üstündeki.

-Nedenmis?

Emir birdaha siyah cropuma baktı ve;

-Bocek falan ısırır.

Dediğinde hayla gözü belimdeydi.

-Bu havada mi?

Emir yutkunup gözlerini kaçırdı. "Neyse ki evde giyiyorsun." Dedi kısık bir sesle. Duymuştum ama duymamış gibi davrandım.

-Ee hadi bakalim fallarimiza ben kapatmıştım hadi sende kapat, soğumadan. Emir sabır dilercesine bir iç geçirdi ve "kacisim yok değil mi?" Diye sordu. Bende tabiki yok deyip gülmeye başladım. Emir falini kapattı ve beklemeye başladık. Bir kaç dakika sonra;

-Film de izler miyiz?

-Bilmem, izleriz herhalde. Saat daha 8.

-Tamamm bende bize abur cubur hazırlayayım o zaman.

-Tamam.

Abur cubur hazırlamak için aburcubur cekmecesini açıp birkac aburcuur aldım. Arkada şarkı açsın diye elimi cebime atıp telefonuma baktım ama yoktu. Ahh evet odamda kalmıştı.

-Emir ya telefonumu odamda unutmuşum bakabilir misin?

-Tamam bakayım nerede biliyomusun?

-Kitapligimin önündeki puffta galiba.

-Tamamdir.