1.6

Yüzümü yıkarken bir yandan da gözlerimden akan yaşları durdurmaya çalışıyordum. Bu gece bir kez kusmuştum, olanları hatırlamak midemi bulandirmisti. Emir kusmugum degmemesi için saçlarımı eliyle toplamıştı ve elinde tutuyordu saçlarımı. Yalvarırım bitsin şu gece.

-Emir, özür dilerim.
-Ne için?
-Kusmama tahammül etmek zorunda değildin.
-Ne kusmasi? Saçlarına dokunmak bir şeref.
-Ne hahahha dalga geciyorsun değil mi? Beni güldürmek için.

Emir ile konuşurken yüzümü hala yikiyordum. Bana cevap vermediği için aynadan gözlerine baktım ve o siritisini gördüm, çok komik gözüküyordu. Yandan yandan sırıtıyordu bide. Bu komik hallerini görüp cesmedeki sudan biraz alıp ona attım.

Emir bir an şok olup bana baksada sonra ikimiz de kikirdamaya başladık. Ve oda bana su attı, ve bende ona. Gülüşlerimiz tüm evin içinde dolaşıyordu. Saat neredeyse gece yarisiydi ama ev o kadar mutlu bir havadaydi ki, Yağız'ı anında 5 dakikada unutturmustu bana. Bir an duraksayip samimi bir gülüşle Emir'i izledim. Emir hayla bana bakıp guluyordu. Teşekkür ederim Emir. Bunu içimden diyeceğim çünkü bir daha asla onun yanında Yağız hakkında konuşmayacağım. Çünkü gerek yok, gerçi ben Yağız'ı böyle kötülüyorum ama galiba bir gün geri gelirse... Ne kadar gün içinde o aklıma gelmese de gecelerin günahı yok işte.

Emir ile atisip kalkistiktan sonra ikimizde sırılsıklam olmuştuk. Emir de bunu düşünmüş gibi bana baktı ve parlayan gözleriyle;

-Balik gibi olmuşsun.
-Yaaa bana diyene bak sen kayıp balığa dönmüşsün, kayıp balık emo!
Emir bu dedigimin üzerine kahkahalara boguldu ve ardından bende.
-Neyse neyse hadi uzerimizi değiştirelim.
-Benim yedek kıyafetim yok sen değiştir.
-Sana Ayaz'ın kıyafetlerinden vereyim mi?
-Ayaz kim?
-Kuzenim.
- Neden sende kuzeninin kiyafetleri var.
-Beraber s-
-Ne!?
-Lan hahahahhahaha salak neden olucak birde inanıyor. Bizde kaldığı zaman ondan dizlamistim.
-Ece sakın birdaha böyle sakalar yapma." Dedi Emir tüm ciddiyetle.
-Tamam Tamam sende hiç şakaya gelmiyorsun yani. Ha belkide olabili-
-Ecee

-Timam timam kızma api hadi al şunlarıda bende degistireyim.
-Ne abisi lan?
-Ne diyeyim ya.
-Abi mi olduk şimdi?
Aslında ironisine abi demiştim Emir e ama o anlamamıştı galiba. Bende bunu fırsata çevirip onunla biraz daha uğraşmaya karar verdim.
-Eveeet abiimmm canım Emir abim. Arkamda bir aslan gibi durur.
-Şimdi ben sen abini Bi güzel s-
-Şşş ne diyosun sen bakayim?
-Severim diyordum.
-iyi bari kendinle barisik olman iyi.
-Ece bana sakın bir daha abi deme!
-Niyekine? Ne yapabilirsinki?
-Bir daha bana abi dersen o abinle aranda hiç hoş şeyler olmayabilir çünkü.

Deyip piç piç gülmeye başladı.
-Ne anlamda?
-Boşver yaşın tutmuyor senin daha abicim, abim benim.
-Yaa ben kozumdu o!

Ee ben nerde giyineyim?
-Salonda giyinebilirsin Emir abi.
Emir bana göz ucuyla baktı aramızda baya mesafe olmasına rağmen hissettim o Gözlerindeki tatlı öfkeyi. Çok seviyorum ulan seni kızdırmayı.
-Bu son Ece, son.

Deyip odadan çıktı bende kendi kendime Emiri sinir etmenin mutluğuyla sırıtıp üstüme kiraz desenli kirmizi şortumun üstüne onunla takım olan yarım bluz gitmiştim, cropdan bir tık daha kapaliydi. İç çamaşırımıda çıkarıp rastegele bir yere atmıştım. Dünya varmış be!

Ben giyindikten sonra odamın kapısı tıklandı. Emiri bekletmemek için hemen kapıyı açtım.

Emir kapı açılınca şöyle bir beni süzdü bende aynı şekilde onu baştan aşağıya bir bir incelemistim. Kasları belli oluyordu! Ne münasebet? Emir beni süzerken gözleri en son çıplak bacaklarımda durdu. Sonrada hiçbirşey olmamış gibi genzini temizledi ve:

-Hadi uyuyalım." dedi.
-Olur uyuyalım.
-Eee ben sana odamdaki dolaptan bir yastık ve yorgan getireyim, salonda yatagini kuralım.
-Olur, tamam.

Salona iki çift yastık ve yorgan getirdim. Yastık önemliydi sonuçta. Hangisinde rahat ederse onu alsın diye yastık yorganları alıp salona götürüyordum ki, Emir yastık ve yorganı elimden alıp salona koydu.

-Tamam hadi git yat sen saat geç oldu baya. Ben erken kalkıyorum zaten sabah giderim.
-Tamam Abi.
Emiri son kez kızdırıp arkamı dönüp odama doğru yürüyordum ki Onun, Emir'in beni kendine çekmesiyle duraksadım. Önce kendine çekti ve beni belimden tutup yavaşça koltuğa oturttu. Bunu yaparken hiç zorlanmamıştı, kendimi çok zayıf hissettim.

Emir bana yaklaştı dudaklarıma kaydı bakışları ve sonrada gözlerime. Yaramazlık yapan çocuklar gibi gülüyor ve keyif alıyordu. Emir gözlerimin içine gülerek baktıktan sonra saçlarımı zarif bir dokunuşlar arkama attı ve dudakları boynuma doğru eğildiğinde kalp atışlarım normalin üstünde bir şekilde hızlanmaya başladı. Umarım kalp krizi geçirmem.

Emir bana iyice yaklaştı ve elleri bacaklarımda durduğunda yutkundum. Emir bunu farkedip dahada eğlenmeye başladı. Sonrada kulağıma yaklaşıp "Bana bir daha abi diyecekmisin?" dediğinde başımı hızla iki yana salladım. Çok şey duruyordu şu an... Şey .

-Güzel. İyi geceler o zaman Ececim. Dedi alayla.
Göz göze geldik ve aramızda çok kısa bir bakışma geçti. Genzimi temizleyip yalandan bir gülümseme ile karşılık verip hızla odamın kapısına koştum. Heyecanlanmıştım. Hemen odamın kapısına dayandım ve kapıyı açtım.

Fakat kapının kolu boşluğa geldi ve açılmadı. Bir kez daha denedim ve tekrar açılmadı. Birkaç kez daha hızla denedim, umarım aklımdan geçen şey olmamıştır! "Hassiktir." diye bir küfür kaçtı ağzımdan kısık sesle.

Ben hızla kapıyı açmaya çalışırken Emir arkamdan geldi ve "ne oldu?" diye sorarak tam yanımda durdu.

-G-galiba tutulma yaptı.
Dedim kekeleyerek. Hadi nolur açıl ya!
Emir bir süre daha beni izledikten sonra önüme geçti ve "Dur birde ben deniyeyim." diyerek oda hızla kapıyı açmaya çalıştı. Yok! Açılmıyordu.

- Çilingir çağıralım.
-Saat 2. Nerden bulacagiz çilingiri?
-Dur benim tanıdığım var o gelip açar.
-Tamam ara telefonundan o zaman.
-Telefonum, telefonum nerde?
Emir salonda telefonu aramaya başladı bir süre etrafına bakımdıktan sonra aklına Bir şey gelmiş gibi;
-Hassktr.
-Ne oldu? Bulamadın mı.
-Yanına yorgan almaya gelirken telefonumu oraya bırakmıştım. Senden arayalım.

-Şeyy. Ben de üzerimi değiştirirken yatağın üzerine fırlatmıştım.

Emir ile göz göze geldik ve ikimizin de aklından aynı şey geçiyordu. Beraber mi uyuyacaktık?