14

İsimsiz: Hâlâ mı hastanedesin?

İsimsiz: Ölmezsin değil mi?

İsimsiz: Ölmesen olur mu? Ölmene hazır değilim.

İsimsiz: Şu hayatta çok değer verdiğim dört kişi vardı, bunlardan ikisi öldü. Diğer ikisi de artık yanımda değiller…

İsimsiz: Şu siktiğimin hayatında âşık oldum, birine daha değer verdim. O da sensin, Kızıl.

İsimsiz: Eğer sen de ölürsen, bu defa yıkılırım.

İsimsiz: Söz veriyorum, hastaneden sapasağlam çıkarsan, istediğin bir şeyi yapacağım. (Kim olduğumu söylemek dışında)

İsimsiz: Çok aşığım Lavinia, lütfen gitme. Yalvarırım, yalvarırım ölme.

İsimsiz: Eğer ölmezsen ve bunları okursan, taşak geçeceksin, değil mi?

İsimsiz: Ona da tamamım, yeter ki hayatta olduğunu bileyim.

İsimsiz: Hayatta ve mutlu ol da ben hayatında olmasan da olur.

İsimsiz: Benim hayatım olmasa da olur.

(Aytunç kişisi Barış kişisini gruba ekledi.)
(Aytunç kişisi Bora kişisini gruba ekledi.)

Bora: Beni bu katille gruba alma sebebin ne?

Barış: Bana katil diyene bak.

Bora: Sen de en az benim kadar katilsin, Barış.

Barış: Kaşınıyorsun.

Aytunç: Beyler, kavgayı kesin.

Aytunç: Kavga edecekseniz siktirin gidin sonra edin, önemli bir konumuz var.

Bora: Hayırdır Aytunç?

Barış: Ne oldu?

Aytunç: Bazı duyumlar aldım, doğrulamak istiyorum.

Aytunç: Lavinia’ya birisi fıstık yedirmiş. Duyunca inanmadım ama Yamaç’a sordum, doğruladı. Lavinia’nın asla kendi isteğiyle fıstık yemeyeceğini biliyorum. Bu olayla bir ilginiz ya da bilginiz var mı?

Barış: Katil olan Bora, ona sor.

Bora: Bir daha bana katil dersen, gerçekten katil olurum.

Barış: Asıl sen bir daha bana piç ya da katil dersen, ben seni öldürürüm.

Bora: Katil değil misin zaten? Alışkınsın sen öldürmeye.

Barış: Kimi öldürdüm lan ben?

Barış: Katilsin sen, hangi hakla bana katil diyorsun?

Aytunç: Soruma cevap verin amk

Barış: Bildiğim bir şey yok.

Bora: Benim de yok ama şüphelendiğim birkaç kişi var.

Aytunç: Kimler?

Bora: Esra, Sezin, Lavinia, Sümeyra, Barış, Yamaç ve Kayra.

Aytunç: Kayra benim de aklıma geldi, sebebi de var elemanın zaten.

Barış: Lavinia?

Aytunç: Başka bir Lavinia, bizimki değil.

Barış: Lavinia nadir bir isim değil mi la?

Bora: Kayra bence en büyük şüpheli. Hatırlarsanız Lavinia’ya kafayı takmıştı daha önce, takip edip duruyordu.

Aytunç: Ne biçim dövmüştük la, çok iyiydi.

Barış: Güzel zamanlardı.

Bora: Öyleydi.

Barış: Sezin kim?

Aytunç: Kim olduğunu siktir et.

Aytunç: Sen nereden biliyorsun Bora?

Bora: Neyi?

Aytunç: Sezin’i. Bizim okulda değildi ve sen bu kızı hayatın boyunca hiç görmedin bildiğim kadarıyla.

Bora: Daha önce yangın merdivenlerinde Lavinia’yı duymuştum. Sezin diye bir kızla telefonda kavga ediyordu, Lavinia’yı ilk kez öyle görmüştüm. Merak edip bayağı dinledim.

Barış: Lan Sezin kim?

Aytunç: Kızın özelini gelip sana mı anlatalım Barış?

Barış: O piç, kızın özeline dahil olmuş çoktan. Benim neyim eksik? Başım kel mi benim?

Bora: Çocukken sürdüğün jölelere bakılırsa, yakında kel kalacaksın zaten.

Barış: Sen git de o pembe taytını giy.

Aytunç: Oğlum hatırlatma onu, valla gözümün önüne geliyor gülmeden duramıyorum.

Bora: Pembe değildi bir kere, açık kırmızıydı.

Barış: Bak herkes o kadar iyi taşıyamaz, sana yakışmıştı. Giymeye devam et bence.

Aytunç: KAŞDKSŞDOSÇFODÇFOSLCOEŞCODŞCLŞDFDOCŞDKŞDKFSKFDLDOSLKDDLFKDKOFORLFKDKFKFKKC

Barış: KDNELFIEŞCOĞDCODŞODŞDKFİDCŞDFOŞDOFLDOFKRKVKFKCKDKCKDKCKDKCKDKCKKDKCCKXKDK