04~MANŞET

Efsanevi Aksolot Perisi ve Oku...

Varka ve Elenor boyuta giriş yaptıklarında, içerideki hava bir anda bozulmuş bir büyü gibi ekşidi. Varka, elindeki gazete parşömenini sanki zehirli bir fareyi kuyruğundan tutuyormuş gibi hiddetle sallıyordu.

"Tebrik mi bekliyorsun Rowena?" diye kükredi Varka. Sesi, sanki mermerlerin üzerinde devasa bir kaya sürükleniyormuş gibi gıcırtılı ve ağırdı. "Dalından düşen ve ormanı yakmaya ant içmiş bir kıvılcım gibisin! Tüm Roshinden senin bu 'havai fişek' gösterini konuşuyor. Ya sen Lyris..?

Celestra, o her zamanki 'soğukkanlı bilge' tavrıyla mermer merdivenlerden aşağı süzüldü. Tam ağzını açıp bizi savunacaktı ki Varka, parşömeni suratına bir tokat gibi savurdu.Bunu üzerine Lyriste ayağa kalktı.

"Sakın Lyris!! Bu skandalın " sanatsal " bir açıklaması olamaz! Sen ise Celestra asıl güvenimi sen yıktın, bizi bu kozmik magazin haberlerine meze ettin."

O an Elenor’un yüzünde, insanın tüylerini diken diken eden o çarpık tebessüm belirdi. Kendimi bildim bileli Celestra ile amansız bir yarışın içindeydi; üstelik aynı gün doğmuş olmalarının getirdiği o tuhaf kader bağını bir prangaya dönüştürmüştü.Elenor’un hayatı Celestra’yı geride bırakma hırsıyla şekillenmişti. Aşkı her şeyden kutsal bulur, bu yüzden "Aşk Melekleri"nden pek hazetmezdi. Dişi bir varlık olarak doğmamış olmayı evrenin ona attığı bir kazık olarak görüyor, bu yüzden 'güzel' olan her şeye, özellikle de Celestra’nın o vakur duruşuna tahammül edemiyordu. Varka’nın Celestra’ya sağ kolu gibi davranması, Elenor için bu 'estetik adaletsizliğin' zirvesiydi.

Elenor, bir kehanet meleğiydi. Cinsiyetsiz ama masalsı güzellikte soğuk bir kehanet memuru... Ancak içinde büyüttüğü o devasa boşluk, dişi Aşk Melekleri’ne olan kıskançlığıyla doluydu.Oysaki masallardaki güzellikler ile yarışacak bir formu vardı çünkü o bir kehanet meleğiydi ve bizim gibi insansı yüz hatlarından uzaktı.

Varka’nın aklını bulandırmak için elinden gelen her şeyi yapardı. Elenor, kısa süren gülümsemesinin ardından o ruhsuz ifadesi ile söze girdi.

Elenor, bir yılanın derisinden sıyrılması gibi fısıldadı: "Yaradılışına sebep oldun diye onu kendi doğurduğun bebeğin mi zannediyorsun? Hırsız suretin 'bilge kaplumbağa perisi'ydi değil mi Celestra? Ama görüyorum ki o kabuğun içinde bilgeliğin yerine sadece ihanet biriktirmişsin."

"Elenor, bu sözlerle Celestra’yı köşeye sıkıştırdığını sandığı an, beklemediği bir hamle geldi. Celestra, durduğum konumdan beni hızla çekerek Elenor’un tam önüne, bir kalkan gibi savurdu."Avuçlarını aç!" diye bağırdı Celestra bana. Sesindeki otorite tartışmaya kapalıydı.

Yavaşça avuçlarımı araladım. Elenor, ne olduğunu anlamadan ellerimi buz gibi soğuk ellerinin arasına aldı.O an zamanın tüm çarkları durmuş gibiydi.Geride duran Varka, olan biteni anlamaya çalışarak kükredi:

"Elenor! Neler oluyor orada?"

Elenor, sanki elleri yanmış gibi ellerini ellerimden çekti ve derin bir sessizliğe gömüldü. Bakışlarındaki o tanıdık kıskançlık perdesi bu kez farklı bir nefretle aralanmıştı. O an anladım; Elenor’un yeni rakibi artık Celestra değil, bendim.

Celestra, Varka’ya dönüp o öldürücü darbeyi vurdu: "Mühür silinmiş efendim. Verdiğiniz o gizli görev, bu kaosun içinde tamamlandı."

Elenor, Varka’nın kulağına eğildi. Hırsız suretinin neden 'Yüzüklü Yılan Kanatlısı' olduğunu o an anladım; kelimeleri zehirliydi. Muhtemelen rütbelerimin sökülüp meleklikten kapı dışarı edilmem gerektiğini fısıldıyordu.Bir günahkar olduğumu söylüyordu.

Varka, sanki beyninin içinde bir fırtına kopuyormuş gibi düşüncelere daldığı sırada, Celestra vitesi yükseltti:

"Okun yanlış yere isabet etmesi ya da görünmesi farketmez.Hatırladın mı Elenor kehanetini?Bir cadıyı alt edecek demiştin.Belki de insan olmadığı için ok göründü ve yanlış yere isabet etti.Biliyorsun ki biz meleklerin oku sadece insanlar üzerinde etkilidir."

Varka arkasını dönerek halkayı terketti.Elenor ise kendi kendine söylenerek boyutuna doğru yöneldi.

"Olamaz...Olamaz...Şu kâinatta kaç cadı kaldı ki?Onlar masallara ait artık.Tozlu birer anı artık."

Varka’nın hiddetle yere fırlattığı o rezil gazete parşömenini elime aldım. Manşet, bir şaka programının senaryosu gibiydi:

"Roshinden Kraliçesi’ni poposundan vuran o efsanevi Aksolotl Perisi bir hayal ürünü mü, yoksa kraliçenin otoritesine yapılmış bir terör saldırısı mı? Üvey annesiyle aralarında bitmek bilmeyen bir taht kavgası olan yakışıklı prensin, 'Kızıl Halka' adlı aşk filminde Aksolotl Perisi karakterine yer vermesi, bu olayın belki de bir terör girişimi değil sinematik bir darbe girişimi olduğunu kanıtlıyor!"

Elimdeki parşömeni sıkarken mırıldandım: "Yani şimdi ben, bir prensin film projesindeki figüran mıyım, yoksa kraliçe vuran bir terörist mi?"