Birbirimizi Yedik kitap kapağı

5. bölüm / 12

4. Gün Ummadık Taş Baş Yarar

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 12Şu an: 4. Gün Ummadık Taş Baş Yarar

Eve geldiğimde açlıktan ölmek üzereydim.

Gerçi bunu kimseye söylemeye niyetim yoktu.

İddiaya girmiştik sonuçta. Biraz açlıktan ölmek gerekiyorsa, o üç bin lira için ölürdük.

Evde kendime biraz mercimek çorbası koydum. Yavaş yavaş içtim. Aslında canım başka şeyler istiyordu.

Özellikle acılı çubuk kraker.

Hayatımda o ana kadar acılı çubuk krakere bu kadar büyük bir sevgiyle baktığımı hatırlamıyordum.

Markete gidip bir paket almak o kadar kolaydı ki.

Ama almadım.

Kendime direndim.

“Hayır Aslı,” dedim. “Bir paket çubuk kraker yüzünden üç bin lirayı başkasına bırakamazsın.”

Bu düşünceyle biraz daha su içtim ve kendimi yatağa attım.

Ertesi sabah erkenden uyandığımda hâlâ biraz halsizdim. Hazırlanıp Mert'le birlikte arabaya bindik ve otelin yolunu tuttuk.

Yol boyunca aklımda hâlâ iddia vardı.

Bir ay.

Üç bin lira.

Ve karşımdaki üç kişi.

Otele vardığımızda daha içeri yeni girmiştim ki Melis ablayla karşılaştım.

Elinde çikolatalı, sandviç gibi görünen bisküvilerden vardı. Birini bana uzattı.

“Al,” dedi.

Bisküviye baktım.

Sonra Melis ablaya.

Sonra tekrar bisküviye.

“Yok abla, yemeyeceğim.”

Melis abla kaşlarını kaldırdı.

“Gerçekten yemiyorsun ha?”

“Yemiyorum.”

Bana birkaç saniye şaşkın şaşkın baktı.

“Sen normalde hep yerdin Aslı.”

İçimden, Ben de kendimi tanıyamıyorum zaten, diye geçirdim.

“Bir ay dayanacağım,” dedim kendimden emin bir şekilde.

Melis abla bisküviyi geri koyarken başını salladı.

“Bakacağız.”

Sabah vardiyasında çalışanların kahvaltı yapabildiği personel yemekhanesine geçtik.

Masada her zamanki kahvaltılıklar vardı. Peynirler, zeytinler, ekmekler ve haşlanmış yumurtalar…

Benim gözüm doğrudan yumurtalara gitti.

İddia başladıktan sonra nedense yumurta, hayatımın en önemli yemeklerinden biri hâline gelmişti.

İki tane yumurta aldım.

Kübra abla bir tane, Alperen abi de bir tane aldı.

Melis abla ise yumurtalara hiç dokunmadı.

Kahvaltıdan sonra herkes kendi işinin başına döndü.

Ben de resepsiyona geçtim.

O gün işler her zamankinden daha yoğundu. Bir yandan gelenlerle ilgilenirken bir yandan da öğle yemeğini düşünmemeye çalışıyordum.

Ama midem, benimle aynı fikirde değildi.

Ne zaman saate baksam, sanki zaman özellikle yavaş ilerliyordu.

Sonunda öğle yemeği vakti geldiğinde yine personel yemekhanesine geçtik.

O günkü yemek menüsü hiç de bana yardımcı olacak gibi değildi.

Ezogelin çorbası, tavuk, mangalda köfte, nohutlu pirinç pilavı ve söğüş vardı.

Tabağıma azar azar aldım.

Biraz ezogelin çorbası, tavuk ve köfte…

Yanına da söğüş ve ayran.

Pilava ise hiç bulaşmadım.

Melis abla o sırada mutfakta kendine dürüm hazırlıyordu. Gayet rahat bir şekilde dürümünü hazırlayıp yemeye başladı.

İddiaya giren insanların bazıları gerçekten çok rahat davranıyordu.

Alperen abi ise yarım ekmeğin arasına mangaldan köfte koymuştu. Domates ve salatalık da ekleyip kendine güzel bir sandviç hazırladı.

Kübra abla da çorbasından içip tavuk ve köfteden biraz yedi.

Hepimiz birbirimizin ne yediğini takip ediyorduk.

Kimse açık açık söylemese de gözlerimiz sürekli birbirimizin tabaklarındaydı.

Bir ara Alperen abi ve Kübra abla tartılmaya karar verdi.

Tartı ortaya çıktı.

İkisi sırayla tartıldı.

Sonra gözlerini bana çevirdiler.

“Hadi Aslı, sen de tartıl.”

Başımı hemen iki yana salladım.

“Yok.”

“Neden?”

“Tartılmayacağım.”

Aslında nedenini söyleyemezdim.

Çünkü kilomun gizli kalmasını istiyordum.

Bir gün önce tartıda 101,8 kiloya düştüğümü görmüştüm. Onlar benim kilo verdiğimi öğrenirse daha çok hırslanabilirdi.

Ama ikisi de ısrar etmeye başladı.

“Hadi ama.”

“Bir bakalım.”

“Yok,” dedim. “Tartılmayacağım.”

Sonra içimde başka bir korku oluştu.

Ya tartılmaktan korktuğumu düşünüp kilo veremediğimi sanarlarsa?

İşte buna dayanamazdım.

“Tamam,” dedim sonunda. “Tartılacağım.”

Tartının üzerine çıktım.

Ekrana baktım.

101,8.

Bir an sessizlik oldu.

Sonra Alperen abinin yüzündeki ifadeyi gördüm.

Adam resmen şaşırmıştı.

“Ciddi misin sen?”

Benim yüzümde ise kocaman bir gülümseme vardı.

“Evet!” dedim.

Alperen abi bir anda yerinden kalktı.

“Melis abla!”

Koşturur gibi Melis ablanın yanına gitti.

“Ummadık taş baş yarar, görüyor musun abla?” dedi. “Bu çocuk böyle giderse bir ayın sonunda hepimizden zayıf olacak!”

Melis abla şaşkınlıkla bana baktı.

“Gerçekten mi? O kadar kilo mu verdin?”

O an içimdeki rekabetçi Aslı tamamen ortaya çıktı.

Kollarımı iki yana açtım.

“EVET!” diye bağırdım. “Kazanan benim!”

Alperen abi bana bakıyordu.

“Bir ayın sonunda kazanan ben olacağım!” diye devam ettim.

Alperen abinin yüzündeki o hafif üzüntüyü görünce daha da keyfim yerine geldi.

Yanına yaklaşıp gayet ciddi bir ses tonuyla:

“Abi,” dedim. “Sana bu yarışta başarılar diliyorum.”

Bana baktı.

“Sağ ol.”

“İnşallah biri seni geçerse üzülmezsin.”

Bir süre yüzüme baktı.

Sonra gözlerini kıstı.

“Dalga mı geçiyorsun sen?”

“Yok abi,” dedim masum bir ifadeyle. “Ne münasebet?”

Ama ikimiz de yalan söylediğimi biliyorduk.

Akşam saatlerine doğru Alperen abiyle tekrar karşılaştık.

Beni baştan aşağı süzdü.

“İyice süzüldün açlıktan,” dedi.

Gözlerimi devirdim.

“Eyvah abi, süzüldüm zaten. Başım ağrıyor, çok açım.”

“E o zaman ye.”

“Hayır.”

“Neden?”

Üç bin lira.

Bu cevabı sesli söylemedim ama ikimiz de nedenini biliyorduk.

Bir süre birbirimize baktık.

Sonra Alperen abi gülmeye başladı.

Bu iddia artık basit bir kilo verme meselesi olmaktan çıkmıştı.

Birbirimizi takip ediyor, ne yediğimizi sayıyor, tartıda birbirimizin kilosunu merak ediyor ve fırsat buldukça birbirimizle dalga geçiyorduk.

Ama o gün tartıda gördüğüm sayıdan sonra içimde başka bir şey oluşmuştu.

Başlangıçta sadece eğlencesine girdiğim bu iddiayı artık gerçekten kazanmak istiyordum.

Üç bin lira hâlâ ortadaydı.

Ve bu sefer, onu almak için gerçekten mücadele edecektim.

Ama önce...

Eve gidip biraz dinlenmem gerekiyordu.

Çünkü son birkaç gündür kendimi bu iddiaya fazlasıyla kaptırmıştım.

O gün işten çıktığımda eve kendimi zor attım.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

60okunma 7beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…