Birbirimizi Yedik kitap kapağı

11. bölüm / 12

10. Gün İki Kâse Sütlaç

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 12Şu an: 10. Gün İki Kâse Sütlaç

Eve geldikten sonra Mert'le birer kahve içtik. Ben tabii ki ikisi bir arada, şekersiz kahve içtim.

Ertesi gün yine işe gidecektik. Bu aralar nefes almaya bile zor zaman buluyorduk. O yüzden çok fazla oturmadan uyumaya karar verdik.

Mutfağa gidip bir bardak su içtim. Rahat bir şeyler giydikten sonra hemen uyudum.

Sabah olduğunda midemden gelen guruldama sesleriyle uyandım.

Akşam hiçbir şey yememiştim.

Kahvaltıyı otelde yaparız diyerek hazırlanıp evden çıktık.

Otele gittiğimizde herkes kendi işiyle ilgileniyordu. Kahvaltıda da kimse yoktu.

Bu sefer iki tane yumurta ve biraz süzme peynir yedim.

Mert'le vedalaştıktan sonra işimin başına döndüm.

Gün her zamanki gibi ilerliyordu ve ben öğle yemeği vaktinin gelmesini bekliyordum.

Bugün henüz kimseyi görmemiştim.

Nihayet öğle yemeği saati geldiğinde yemekhanenin yolunu tuttum.

Bugünkü menüde taze fasulye, erişte, yoğurt ve sütlaç vardı.

Evet.

Tatlı olan sütlaç.

Biraz taze fasulye ve yoğurt aldım. Bundan sonra bütün tatlılarımı Alperen abiye vereceğimi söylemiştim.

Bir müddet sonra o da geldi ve...

Benim tatlımı aldı.

“Abi, ne yapıyorsun?” dedim.

“Eee, sen demedin mi benim tatlılarımı her zaman sen ye diye?”

“Yok abi, bu sütlaç için geçerli değil.”

“Ver tatlımı.”

“Aman, tamam. Al, yemedik tatlını,” dedi.

Sütlacımı geri aldım.

Evet.

Bu kadar gün dayanıp sonunda sütlaç yemiştim.

Tam o sırada Kübra abla geldi. O da yine oruç tutuyordu.

Kübra abla bir anda oruç tutmaya başlamıştı. Günleri bir gün oruçlu, bir gün oruçsuz geçiyordu.

“Benim sütlacım da sizin olsun,” dedi.

Onu da ben yedim.

Moralim iyice bozulmuştu.

Alperen abi bana bakıp,

“Koçum benim, ye,” dedi.

Bir ara yemekhaneden bir hışımla çıktım.

Koridorda Melis ablaya çarptım.

“Ne oldu ablam, nasıl gidiyor?” diye sordu.

“Sütlaç yedim,” dedim.

“Eee, ne olmuş?”

“İddia var, abla.”

“İddia devam ediyor.”

“Ama ben tatlı yedim.”

“Vallahi ben adapte olamadım. Eve gidince cips, çikolata, jelibon... Her şeyi yiyorum. Boş ver.”

“Abla, o zaman iddiayı kazanamazsın.”

“Her şey sizin için, ablam,” dedi.

Bana göz kırpıp işinin başına döndü.

Melis ablanın rahatlığından istiyordum.

İşimin başına geçtikten bir müddet sonra Mert yanıma uğradı.

“Naber, güzellik?”

“Hiç iyi değilim,” dedim.

“Neden?” diye sordu.

“Sütlaç yedim.”

Mert pek tepki vermedi.

“Hem de iki kase,” dedim.

Bu sefer gözleri büyüdü.

“Bu sefer inanmıştım,” dedi.

Bir an ona baktım.

“Sağ ol, Mert.”

Gerçekten.

Kocam bile sinir ediyordu beni.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

18okunma 5beğeni 3yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…