Bölümler 12Şu an: 10. Gün İki Kâse Sütlaç
- 1 Karakterlerimizi Tanıyalım287 kelime
- 2 1. Gün İddia Masaya Yatırılıyor672 kelime
- 3 2. Gün Cips Yedim759 kelime
- 4 3. Gün Gizli Tartı1.023 kelime
- 5 4. Gün Ummadık Taş Baş Yarar811 kelime
- 6 5. Gün Yakalandım738 kelime
- 7 6. Gün Altı Bin Lira395 kelime
- 8 7. Gün Bir Karamlık Küslük707 kelime
- 9 8. Gün Hatrı Kalmasın750 kelime
- 10 9. Gün Ziyan Olmasın1.007 kelime
- 11 10. Gün İki Kâse Sütlaç361 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 11. Bölüm Kendime Engel Olamadım514 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Eve geldikten sonra Mert'le birer kahve içtik. Ben tabii ki ikisi bir arada, şekersiz kahve içtim.
Ertesi gün yine işe gidecektik. Bu aralar nefes almaya bile zor zaman buluyorduk. O yüzden çok fazla oturmadan uyumaya karar verdik.
Mutfağa gidip bir bardak su içtim. Rahat bir şeyler giydikten sonra hemen uyudum.
Sabah olduğunda midemden gelen guruldama sesleriyle uyandım.
Akşam hiçbir şey yememiştim.
Kahvaltıyı otelde yaparız diyerek hazırlanıp evden çıktık.
Otele gittiğimizde herkes kendi işiyle ilgileniyordu. Kahvaltıda da kimse yoktu.
Bu sefer iki tane yumurta ve biraz süzme peynir yedim.
Mert'le vedalaştıktan sonra işimin başına döndüm.
Gün her zamanki gibi ilerliyordu ve ben öğle yemeği vaktinin gelmesini bekliyordum.
Bugün henüz kimseyi görmemiştim.
Nihayet öğle yemeği saati geldiğinde yemekhanenin yolunu tuttum.
Bugünkü menüde taze fasulye, erişte, yoğurt ve sütlaç vardı.
Evet.
Tatlı olan sütlaç.
Biraz taze fasulye ve yoğurt aldım. Bundan sonra bütün tatlılarımı Alperen abiye vereceğimi söylemiştim.
Bir müddet sonra o da geldi ve...
Benim tatlımı aldı.
“Abi, ne yapıyorsun?” dedim.
“Eee, sen demedin mi benim tatlılarımı her zaman sen ye diye?”
“Yok abi, bu sütlaç için geçerli değil.”
“Ver tatlımı.”
“Aman, tamam. Al, yemedik tatlını,” dedi.
Sütlacımı geri aldım.
Evet.
Bu kadar gün dayanıp sonunda sütlaç yemiştim.
Tam o sırada Kübra abla geldi. O da yine oruç tutuyordu.
Kübra abla bir anda oruç tutmaya başlamıştı. Günleri bir gün oruçlu, bir gün oruçsuz geçiyordu.
“Benim sütlacım da sizin olsun,” dedi.
Onu da ben yedim.
Moralim iyice bozulmuştu.
Alperen abi bana bakıp,
“Koçum benim, ye,” dedi.
Bir ara yemekhaneden bir hışımla çıktım.
Koridorda Melis ablaya çarptım.
“Ne oldu ablam, nasıl gidiyor?” diye sordu.
“Sütlaç yedim,” dedim.
“Eee, ne olmuş?”
“İddia var, abla.”
“İddia devam ediyor.”
“Ama ben tatlı yedim.”
“Vallahi ben adapte olamadım. Eve gidince cips, çikolata, jelibon... Her şeyi yiyorum. Boş ver.”
“Abla, o zaman iddiayı kazanamazsın.”
“Her şey sizin için, ablam,” dedi.
Bana göz kırpıp işinin başına döndü.
Melis ablanın rahatlığından istiyordum.
İşimin başına geçtikten bir müddet sonra Mert yanıma uğradı.
“Naber, güzellik?”
“Hiç iyi değilim,” dedim.
“Neden?” diye sordu.
“Sütlaç yedim.”
Mert pek tepki vermedi.
“Hem de iki kase,” dedim.
Bu sefer gözleri büyüdü.
“Bu sefer inanmıştım,” dedi.
Bir an ona baktım.
“Sağ ol, Mert.”
Gerçekten.
Kocam bile sinir ediyordu beni.
Bölüm etkileşimi
