En baştan

Onun dudakları dudaklarımdayken aklımdaki bütün şüpheler,korkular,ona karşı olan bütün güvensizliğim gitmişti.İkimizde birbirimizi böylesine severken kaçmanın ne anlamı vardı ki?Zaten boşa geçmiş bi 2 yılımız vardı ve bunu daha fazla uzatmak istemiyordum.
Bunu bitirmenin,her şeye yeniden başlamanın tam sırasıydı.Ona zaten söylebileceğimden fazla şey anlatmıştım ama bu aramızdaki şeyin anlamlanması için yeterli değildi.Kendime sürekli hatırlattığım,her kafam karıştığında engel olmak için durmadan sayıkladığım şeyler bile şu an olduğumuz pozisyonda aklıma gelmiyordu.O an aklımdan geçen tek şey dudaklarımı nefes nefese kalana kadar onunkilerden ayırmamaktı.
Artık sağlıklı bir karar vermem gerektiğini düşündüm ve biranda geri çekildim,gözlerine baktım.Belki ona karşılık verirsem çok pişman olacaktım ama umrumda bile değildi.
Hiç birşey onun dudaklarına bakıp öpememekten,ona sarılmak isteyip çekinmekten,gözlerinin içine bakıp onu sevdiğimi söyleyememekten daha kötü olamazdı.O bana imkanı olduğu her anda sevdiğini belli etmeye çalışırken ben onun yanlışlıkla okuduğu nottan öteye gidememiştim.O notu vermeye bile cesaret edememiştim hatta.
Teoman’a döndüm,onu tekrar geride bırakıp gitmemem için gözlerimin içine yalvarır gibi bakıyordu.
Ben de onu hayal kırıklığına uğratmayacaktım.Belki eskisinden de kötü bitecekti sonumuz,belki daha çok üzülcektim,kırılcaktım…ama ben onla olucaksam bunların hepsine razı olduğumu anlamıştım.
O an ki tutkumun bana verdiği cesaretle gözlerimi yumdum,nefesimi tuttum,yüzünü ellerimin arasına aldım ve dudaklarımızı tekrar buluşturdum.

Birkaç saniye öyle kaldık ama karşılık vermediğini anladığımda tekrar geri çekildim.Karşımda donup kalmıştı.

“Geri döndüğümden beri bunu beklediğini sanıyordum”gözlerini dudaklarımdan bir saniye bile ayırmıyordu.

“Öyle de,sen-”

“Göster o zaman”

Belimden bu kez daha sıkı kavradı ve aramızdaki mesafeyi sıfırlayacak şekilde beni kendine çekti.Baştaki o çekingen öpücükleri benim de etkimle daha şiddetli bir hal aldı.Aramızdaki o duvarı yıkmak için olan masum öpücüğümüz birbirimize karşı olan cinsel özlemimize dönüştü.

Bu da bizi frenlememiş olacak ki Teoman hızla bileklerimi kavradı ve beni duvara yasladı.Uzun zamandır böyle hissettiğimi hatırlamıyordum.Aramızdaki elektrik bütün vücuduma yayılmıştı,odanın içi zaten alev alıyordu,kalbim göğüs kafesimden çıkacak gibiydi.Dış dünya’dan o kadar uzaklaşmıştık ki koridordan geçen herhangi birinin bizi ağzına kadar açık olan kapıdan görebileceğinin farkında değildik.İkimizde içimizdeki arzuyu uzun zamandır tutuyorduk ve bunu dışa vuruşumuzda oldukça sancılı olmuştu.Teoman dudaklarımdan aşağıya doğru küçük öpücükler bırakarak boynuma indi.Bir yandan ellerini sıkıca ama incitmeyecek şekilde kavradığı bileklerimden çekti ve önce belime daha sonra da belimin aşağısına indirdi.Tenimi yakan dokunuşları bana akıl almaz bir haz veriyordu
Onun boynumda bıraktığı vahşi darbelere dayanmaya,sesimin çıkmaması için dişlerimi sıkmaya çalışıyordum.Benim cinsel arzumu körükleyen bu sert öpücükler bir süre sonra canımı acıtmaya başladı.

Tam olarak bahsettiğim gibi nefes nefese kalmış,konuşmakta bile zorlandığım sesimle
“Teoman yeter,dur artık”

Dinlemedi,ellerini kalçama oldukça sert bastırıyordu ve artık boynuma gelen o darbelere dayanabileceğimi sanmıyordum.

“Canım acıyor yeter”

Yine durmadı,beni duyduğundan emindim ama kendini buna ne kadar kaptırdıysa bir adım bile geri atmıyordu.

“Canım acıyor dedim!”diye bağırdım ve tüm gücümle onu kendimden ittim.İkimizde konuşurken zorlanıyorduk.

“Deniz ben özür dilerim,farketmedim iyi misin?”

Cevap vermedim,daha elimdeki ipleri bıraktığım ilk günden kendimi duyurmakta zorlanmıştım.Kapıya doğru giderken Teoman elimden tuttu.

“Ya Deniz senin canını yakmak en son isteyeceğim şey,biliyorsun”

“İlk değildi,alıştım zaten”

“Deniz…”

“Ayrıca ikimizde saçmaladık.Okulun ortasında,biri görse biteriz”

“Ya görsün,gerekirse bitelim.Neyden kaçıyoruz?kimden neyi saklıyoruz?Sen o iki yıl boyunca benim aklımdan bir saniye bile çıkmadın,ben kendimi ne zaman kaybolmuş,çaresiz hissetsem hep sana sığındım.Sen bilmesende bana iyi gelen tek şey sendin.Ben şu andan sonra birilerinden çekindiğim için,kaçtığım için senden ayrı kalamam.Ben 2 yıl dayandım ama artık 2 dakika bile sensiz kalmaya tahamülüm yok”

Teoman’dan
Deniz’in karşılık vermesi bütün ayarlarımın bozulmasına sebep olmuştu.Evet,ben ondan karşılık bekleyerek bir adım attım ama içten içe bunu yapmama ihtimali ile yüzleşmiştim.Onun tadına olan özlemim kontrolümü kaybetmeme sebep olmuştu ve onun dediği kelimeleri duysamda dinlemiyordum.Deniz’in çıkışına da hak veriyordum ama ben ondan uzak kalmaya sadece insan içinde bile olsa dayanamazdım.

“Benim de yok,ben de o iki yıl boyunca sadece seni bekledim.Ama akışına bırakamıyorum,korkuyorum…Ben az önce kendimi,sınırlarımı,duvarlarımı,kendimi korumak için oluşturduğum bütün engelleri aştım ama bunu yaptığım için hala içimde bir yerde kendimi yargılıyorum,yaptığım her şey hata gibi geliyor”

“Deniz bizim yaptığımız şeyin nesi hata,birbirimizi sevmemiz mi hata?birbirimize dokunmamız,öpmemiz mi hata?Tamam,ben seni çok incittim,kırdım o yüzden bana güvenmekte hala zorlanıyorsun bunu da biliyorum.Tekrar aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorsun ama olmayacak,sana söz veriyorum hiç birşey eskisi gibi olmayacak”

“Hatta şöyle yapalım”dedim ve onu tekrar kendime çektim,yüzünü ellerimin arasına alddım.

“Yaşadığımız her şeyi unut,en baştan başlayalım.Birbirimizi yeniden tanıyoruz gibi düşün”

Hafif bir tebessüm etti”İyiymiş,yani denenebilir”Onun gamzelerinde kayboluyordum,uzun zaman sonra ilk defa bu kadar içten gülmüştü.

“En son 2 sene önce bana böyle gülmüştün,sahilde.Küçük çaplı akşam yemeğimizde yani”

Deniz’den

Sırıtırkrn biranda durdum,o günü düşündüm.Evlerinin yandığını söylediği gün.Onun Demir olma ihtimali bir anlık aklımdan uçup gitmişti.Hazır fırsatımı bulmuşken bu anı kullanmalıydım.

“Çocukluğunu hatırlıyor musun?”

“Ne?sen en baştanı biraz yanlış anladın heralde”

“Ya ben ciddiyim,hani eviniz yanmıştıya onun nedenini hatırlıyor musun ya da kimin çıkardığını”

“Ben çıkarmışım hatta Leyla o yüzden rahatsızlanmış ama neden ya da nasıl yaptığımı hatırlamıyorum.Yani zaten çocukluğum bende neredeyse hiç yok gibi,çok bulanık ama bir süredir bazı şeyleri anımsıyorum.Bunu da psikoloğun notlarından görmüştüm”

“Psikoloğa ne zamandır gidiyorsun?”
Bana değişik bakışlar atınca konuyu biraz yumuşatmaya çalıştım

“Daha önce hiç bahsetmedin,hani yeniden tanışıyoruz ya”

Dudağı yavaşça yukarı kıvrıldı”çocukluğumdan beri gidiyorum heralde,baya oldu yani tam hatırlamıyorum ama artık gitmiyorum,bir süre önce bıraktım”

Bakışlarının arkamdaki duvara sabitlendiğini gördüm.Anlamsız,boş bakıyordu.Gözleri doldu,dış dünyadan kopmuş gibiydi.Ağzıyla bir şeyler geveliyordu ama anlamıyordum.

“Teoman,iyi misin”

“Kaza…”

“Kaza mı?bir şey mi hatırladın?”

“Bir kaza hatırlıyorum ama yanımdaki Leyla değil,erkek…”
Aras’ın ailesini kaybettiği kaza bu yani onunda ailesini kaybettiği kaza.Artık onun Demir olmama ihtimali daha uzak geliyordu.

“Nasıl yani”

“B-bilmiyorum,hiç bir şey net gelmiyor”

Onun çaresizliğinde ben de kaybolmuştum,gözlerim tekrar dolmuştu.Ona yaşadığı her şeyi gerçekten unutturmuşlardı,ailesini bile hatırlayamıyordu ve ben onun bu karanlıktan çıkamadıkça ne kadar delirdiğinin farkındaydım.Gözlerimdeki yaşlar düşerken arkamızdan gelen sesle irkildim.

Teoman’dan

“Siz napıyorsunuz burda!”

Telaşla gözlerimi Deniz’in üzerinden alıp kapıya çevirdim,kapıdaki Sıla’ydı.
Deniz hemen gözlerine dolan yaşları sildi ve hızla arkasını döndü.

“S-sen gelmeyince ben de Teoman’la topladım buraları”

“Okulumuzun gözde çifti barıştı da haberimiz yok yani”

“Benim dediğimden sen bunu anladıysan keyfin bilir,ben de gidecektim zaten”Deniz koşar adımlarla sınıftan çıkarken bir yandan yanaklarından süzülen yaşları silmeye çalışıyordu.Ben de onun arkasından gidecekken Sıla kapının önünde beni durdurdu.

“Gerçekten bu kadar saf mısınız?”

“Yine ne saçmalıyorsun ya”

“Görmediğimi falan mı sandınız”Bizi görmüş olma ihtimali aklımdan geçmişti ama kendimi ve onu kandırmaya çalışıyordum.

“Neyi?”

“Sen gayet iyi anladın bence”dedi ve elindeki telefonu yüzüme doğrulttu.
Gördüğüm şeyle başımdan aşağı kaynar sular döküldü,yumruklarımı elime sertçe bastırıyordum,dişlerimi sıkmaktan çene kaslarım kasılıyordu.
Deniz ve ben…ne yaşadıysak her anımız kameranın önündeydi.Karşımdakinin Sıla olduğunu kendime sürekli hatırlatmaya çalışmasam yakasına yapışmam saniyemi almazdı.
Yinede kendime hakim olamadım ve bileğini sıkıca kavradım.Sıla’nın bileğini tutmamla elinde tuttuğu telefon yere savruldu ve Sıla korkudan hafifçe sıçradı.

“Bana bak ne ima etmeye çalışıyorsun,açık konuş”

“Teoman önce bileğimi bırak,söyleyeceğim”
Öfkem gözümü kör etmişti,Sıla’nın bileğini ne kadar sıkı kavradığımın farkında değildim.Dinmeyen ve geçtikçe artan sinirimle bileğini daha çok sıktım.

“Napmaya çalışıyorsun!”

“Teoman kendine gel!”

“Bana cevap ver Sıla!”

“CANIM ACIYOR BIRAK!”Sıla’nın sesi kulağımda yankılanmaya başladı

Zaten yerle bir olmuş psikolojimin üstüne birde bu gelince kendime hakim olamamıştım.Karşımdakinin ve yaptığım şeyin farkına geç varmıştım.

“B-ben özür dilerim,sınırımı aştım”
Sıla bileğini bırakmamla hemen telefonuna koştu.Eğildiği yerden kalkarken devam etti.
“Teoman Akkaya özür dilemeyi öğrenmiş”

“Sıla hadi uzatma derdin neyse söyle”

“O zaman şöyle söyliyim,bu videoyu okulun itiraf hesabına atmayı planlıyorum,bence ilişkinizi herkes öğrenmeli,yani böyle gizli saklı nereye kadar”

Tam düzgün iki insan gibi konuşabileceğimizi düşünürken dediği şeylerle tekrar kontrolden çıkmama sebep olmuştu.
“Sana mı kaldı lan bizim ilişkimizi duyurmak”

“Ya öyle görünüyor biliyor musun?Hem annen görse ne der acaba.Tabi benden sonra böyle ağır bir yıkım yaşayabilir,gerçi o daha önce de görmüştü dimi.Hani o asla dönmeyeceğin,aklına bile gelmeyen Deniz’i.
”Teoman Akkaya’nın metresi”nasıl ama harika dimi”

Sinirle Sıla’nın üstüne yürüdüm.”Bir daha Deniz hakkında böyle bir şey dersen az önce özürlerle bıraktığım bileğini kırarım”

“Korumacı erkek tavırları falan,sen gerçekten seviyorsun bu kızı.Ama ben şeyi merak ediyorum o sana dokunurken neden onu itmedin?beni boğuyorsun,bir sal beni,sıkma beni…Bunları neden ona da yaşatmadın?Deniz Kızı farklı dimi?Sen o sarılsa bırak onu uzaklaştırmayı seni bırakmasın diye daha sıkı sarılırsın.Senin için sadece bir yara bandı olduğumu bu kadar belli etmeseydin”

“Kızım sen buraya duyar kasmaya falan mı geldin,evet öyleydin.Rahatladın mı artık?ben hiçbir zaman sana bir şey hissetmedim,seni sevmedim başka sorun varsa onlarda sana kalsın”

“Öyle mi?tamam.Sen benim canımı çok yaktın sesimi çıkarmadım ama artık bitti,ben de seninkini hatta sizinki yakacağım.O videoyu herkes görecek-“

“Sıla!”az önce sıkıca kavradığım yeri tekrar tuttum.Sıla acıyla inledi.

“Bırak!”dedi ve bileğini elimden çekip odadan çıktı.

Deniz’den

Odadan çıktığım gibi kendimi dışarı attım.Son ders neredeyse bitecekti,hocadan kostüm odasını toplamak için çok önceden izin almıştım bu yüzden kimse gelip bizi sormamıştı.
Temiz hava almaya çalışıyordum ama nefesim daralıyordu.Gömleğimin boğazınımı kapatan bütün düğmelerini açtım.
Yaptığım şey aklıma geldikçe düşüncelerim içinde boğuluyordum.Eğer Demir oysa gözlerinin içine bakıp onun kimliğini,kişiliğini,hayatını ondan saklıyordum.Her şeyi göze aldım dedim ama ben ona bunu yapamazdım.Bir şekilde onun Demir olup olmadığına emin olmalıydım.
İçerden çıkan öğrenci sürüsünü gördüğümde zilin çaldığını anladım ve eşyalarımı alıp biran önce burdan gitmek için sınıfa çıktım.merdivenlerin başında Leyla’yı gördüm ama selam bile vermeden yanından geçecektim.Leyla telefondan kafasını kaldırdığında beni gördü ve arkamdan seslendi.

“Deniz!Teoman’ı gördün mü?”

Arkamı döndüm
“Kostüm odasındaydı en son”

“Saol da senin boynuna noldu?çok kötü kızarmış”
O an utancımdan yerin dibine girmek istedim.Hemen düğmelerimi ilikledim ve geçiştirdim.

“B-bir şey olmadı,sen Aras’ı gördün mü ya yine çıktı bir türlü gelemedi”

“Görmedim,ama görürsen bana da haber verir misin?”

“Veririm”

“Neyse ben seni bekletmeyeyim,görüşürüz”

“Bay bay”

Bu konuşmayı da bir şekilde atlatmıştım ama asıl önemli olan evdeki performansımdı.Boynumdaki oldukça dikkat çekici devasa izi nasıl farkettirmeyeceğimi ben de bilmiyordum.Eşyalarımı topladım ve olabildiğince hızlı bir şekilde okuldan çıktım.

Sonunda bölüm geldi gerçekten iki haftadır şu bölümü atabilmek için canim çikti.Umarim begenmissinizdirr haftaya iki bölüm atmayı düşünüyorum yetişirsee💗🫰🥹