9. bölüm / 15
Aynı Denizde BoğulmakBeni bırakmazsın dimi?
Bölümler 15Şu an: Beni bırakmazsın dimi?
- 1 ilk karşılaşma536 kelime
- 2 Yeniden “Deniz Kızı”707 kelime
- 3 Kıskanç991 kelime
- 4 İyi olacaksın1.324 kelime
- 5 Beni Gerçekten Sevdin mi?1.773 kelime
- 6 Keşke dönsek o yaza1.296 kelime
- 7 Fırtına öncesi sessizlik1.750 kelime
- 8 Kendimden bir parça1.445 kelime
- 9 Beni bırakmazsın dimi?1.285 kelime · Okuduğun bölüm
- 10 Küçük kıvılcımlar1.183 kelime
- 11 Yandı tüm ışıklar yeniden1.466 kelime
- 12 Yaralarımı Saran Tek Bandaj O1.450 kelime
- 13 Söz veriyorum1.388 kelime
- 14 Deniyorum ama1.316 kelime
- 15 En baştan1.543 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Teoman’dan
Arkadaşlarımın yanındaydım ve sohbete dalmıştım.Ortalığın biraz daha sakinleştiğini gördüm ve Deniz’in yanına gitmeye karar verdim.Aklını başından alacak bir planım vardı.Arkamı döndüğümde Deniz’in aynı yerde olmadığını gördüm.Biraz oturduğu yerin yakınlarına bakındım.Göremeyince etrafta onu aramaya başladım.Evin içinde her yere bakmıştım fakat bulamadım,en son dışarısı kalmıştı.
Evden dışarıya adımımı attığımda onu gördüm.Havuzun başında duruyordu,iyi görünmüyordu.Bir eli göğsünün üstünde diğer eliyse dengesini korumak için bir yere tutunmaya çalışıyordu.Nefesi daralıyor gibiydi, bütün vücudu kıpkırmızı olmuştu.Tam yanına gidecekken gözleri kapandı ve havuzu boyladı.Bedeni kendini tamamen salmıştı sanki.Onun o halini görünce donup kaldım.Hareket edemedim bile.Suyun üzerinde kabarcıklar oluşmayı bıraktığında hiç düşünmeden havuza atladım.Onu kucağıma aldığım gibi suyun yüzeyine çıkardım.Gözlerini açmıyordu,tam olarak nefes alamıyordu.Partideki herkes başımıza toplanmıştı.Ne yapacağımı bilmediğim için bağırmaya başladım.
“112’yi Arayın,hemen!”
Havuzdan çıktım ve Deniz’i bacaklarıma üstüne yavaşça yatırdım.
“D-Deniz aç gözünü”o sırada Leyla geldi
“Deniz!”
“Teoman noluyo?”
“B-bilmiyorum havuza düştü,bayıldı”Korkudan sesim,ellerim nerdeyse bütün vücudum titriyordu.Akşam rüzgarının soğuğu içime işliyordu sanki.İkimizde sırılsıklamdık.
“Ezgi Ambulans çağır!”diye bağırdı Leyla
“T-tamam”
“Ya dikkat çekmeye çalışıyor,Ambulanslık bir şey yok!Abartmayın”dedi Sıla.
Bana kalmadan Leyla büyük bir sinirle arkasını döndü”Sıla ne saçmalıyorsun sen,haddini iyice aştın defol git burdan!”
Yanına döndü ve telefonları elinde video çeken kalabalığı görünce daha da sinirlendi.
“Siz ne çekiyorsunuz be!Parti bitti herkes evine”
Kimse hareket etmedi herkes birbirine bakıyordu.
“Neyi bekliyorsunuz ya?Hadi!”
“Leyla sen ne dediğinin farkında mısın?Bu pick me için sistanı mı kovuyorsun?”
“Asıl sen farkında mısın?Kız ne halde görmüyor musun?O kıskançlık krizlerin bu kadar mı kör etti seni?Böyle davrancaksan cehennemin dibine kadar yolun var!”
Sılanın sinirden sesi titriyordu“Peki,ama demedi deme çok pişman olcaksın Leyla!”
Leyla umursamadan yanımıza eğildi.Bir şeyler dedi ama hiç birini duymadım,dinlemedim.O an ki şokumla kendimi dış dünya’dan soyutlamıştım.Sadece Deniz’in uyanmama ihtimali kafamda dönüp duruyordu.Bu yaşadığı şey normal değildi.Nefes alamıyordu ve ben onun acı çektiği her saniye onla beraber boğuluyordum.Sayıklamaya başladım,kontrolden tamamen çıkmıştım.Sesim oldukça narin ve yumuşak çıkıyordu.İçime kaçmış gibiydi.Gözlerimi Deniz’den ayırmıyordum.
“Leyla,Deniz üşüyecek üstü ıslak”Onun o narin tenini rüzgarın bile incitmesini istemiyordum.
“Teo kız baygın ya hani daha büyük problemlerimiz var.”Deniz’e sıkıca sarıldım güya onu üşütmemeye çalışıyordum.Leyla beni görünce yüz ifadesi yumuşadı.
“Kuti içerden bir battaniye getirir misin?”dedi Leyla.Aslında hiç bir işe yaramayacağını biliyordu.Ve dediklerimin ne kadarunu da biliyordu.Sakinleşmem için yaptığının farkındaydım.
“Leyla,Ben saçmaladığımın farkındayım ama çok korkuyorum.Deniz’e bir şey olursa ben dayanamam.Ben böyle yaşayamam ”
Leyla’nın gözünden bir damla yaş düştü“Olmayacak,Deniz’e hiç bir şey olmayacak”
Onu görünce benimde gözümden yaşlar düşmeye başladı.Bir yandan o dokunmaya hasret kaldığım saçlarını okşuyordum,beni sakinleştiriyordu.Ama kafamı o masum yüzüne çevirdiğim an sanki karnıma bir bıçak saplanıyordu.
“Deniz Kızım benim…”Göz yaşlarım yağmur olmuştu.Onu ilk defa bu kadar savunmasız,bu kadar güçsüz görüyordum ve bu hiç de görmeye alışık olduğum bir Deniz değildi.Gözlerini açmadığı her dakika bir daha uyanmama ihtimali ile yüzleşiyordum.Bu düşüncelerden sıyrılamamaya başladığımda kontrolümü tamamen kaybettim.
“Gidemez…beni bırakıp gidemez…”Delirmiş gibiydim.Hiç durmadan bunları sayıklıyordum.
“Teo,bana bak”dedi Leyla yüzümü elleri arasına aldı.
Onu duymuyordum,sayıklamaya devam ettim
“Daha yeni dönmüştü…yine beni bırakıp gidemez…”
“Teo kendine gel!”
“Ben onu temelli kaybedemem…”
“TEO!”Leylanın bağırışıyla kendime geldim.
“Deniz’e hiç birşey olmayacak tamam mı söz veriyorum sana.Bana güveniyor musun?”
Başımla onayladım.
Sonunda Ambulans geldi.Deniz’i sedyeye kaldırdılar.Giderken elinden tuttum bir saniye bile bırakmadım.Sanki bıraktığımda beni bırakıp gidecekmiş gibi hissediyordum.İki yıl sonra onu bulmuşken kaybedemezdim.Hemde sonsuza kadar…
Hastaneye gittiler.Yaşananlardan sadece partidekilerin haberi vardı.Şebnem Akkaya ve Hakan Akkaya zaten evde değildi.Güvenlikler ve evdeki çalışanlar izinliydi.Partideki görevliler de o saate kalmadan çoktan gitmişti.Deniz’in Ailesinin de bu durumdan haberi yoktu.Sonunda Deniz’i odaya aldılar ve Deniz’i Görebileceklerini söylediler.Deniz uyanmıştı ama kafası tam olarak kendinde değildi.
Teoman’dan
Hastanede sadece üç kişiydik;Ben,Leyla ve Ezgi.Doktorun gelmesiyle hemen ayağa kalktım.
“Noldu?Bir şeyi var mı?İyi mi?”ona birşey olcak diye ödüm kopuyordu.
Leyla bana döndü ve omzuma elini koydu.”Teo izin ver söylesin”
“Alerjik bir atak geçirmiş ki bu durum oldukça tehlikeli.Biraz daha bekleseydiniz çok daha farklı şeyler konuşabilirdik ama kendisi şuan iyi.”
“Alerjik mi?”
“Yediği veya içtiği bir şeye alerjisi olabilir.Bundan sonra daha dikkatli olmasını öneririz.”
“Tamam sağolun.Görebilir miyiz?”
“Siz nesi oluyorsunuz?”
“Sevgili-,şey arkadaşlarıyız”böylesine sevdiğim birinden arkadaşım olarak bahsetmek çok zordu.Daha fazlasıyım diyebilmeyi çok isterdim.
“Ailesine haber verdiniz mi?”
Leyla“Hemen haber veriyoruz biz siz merak etmeyin”dedi ve içeriye doğru yöneldi.
Deniz’den
Kendimi toparlamaya çalışıyordum ama zihnim hala bulanıktı.Bana noldu,beni buraya kim getirdi,beni kurtaran kimdi.Kafamda bir sürü soru işareti vardı.Ben bunları düşünürken kapının açıldığını duydum.İçeri Leyla ve Ezgi girdi,daha onların şokunu atlatamamışken Teoman’ı gördüm.Kafamdaki bütün soru işaretleri biranda cevabını buldu.Beni buraya o getirdi,o kurtardı.Kendimi ondan korumakta daha da zorlandığım bir döneme giriyordum.
“Deniz,iyi misin?çok merak ettik seni”
Gözlerimi hala Teoman’dan alamamıştım.
“Deniz?”
“He,şey iyiyim ben.Çok teşekkür ederim bu arada beni buraya getirmişsiniz beklemişsiniz yani ne kadar teşekkür etsem az”
Ezgi devam etti”O nasıl laf Deniz bunlar olması gereken şeyler,biz ekstra bir şey yapmadık.Sen iyi ol yeter”
Yüzüne baktım ve tebessüm ettim.Uzun zamandır kendimi böyle hissetmemiştim.Birileri beni merak etmiş,ilgilenmiş,belkide sevmiş… bunun bana nasıl bir şey ifade ettiğini sadece ben anlardım.Çocukluğundan beri annesinden bir tane bile sevgi sözcüğü duymayan biri için ne kadar değerli olduğunu bilemezler.Yüzümü Teoman’a çevirdim,ya da bilen biri vardır.
ilk defa onun yanında sevildiğimi hissetmiştim,belkide bu yüzden oyun olduğunu öğrendiğimde bu kadar yıkıldım,bu yüzden ne olursa olsun onu affetmemeye çalışıyordum,belkide içimdeki o çocuğu tekrar yalnız bıraktığı için bu kadar nefret ediyordum ondan.Ama zaman iyileştiriyor,insan görünce hissini hatırlıyor,iyisiyle kötüsüyle yaşattıklarını hatırlıyor.En güzel anlarımda da o var en berbat anlarımda da,Kimseden bu kadar nefret etmedim ama kimseyi de bu kadar sevmedim.Bana biri nasıl bu kadar iyi gelebilirken kendimden de soğutabilir.O an kendimi tutamadım ve gözümden bir yaş düştü.
Tamamen Teoman’a kitlendiğim için Leyla durumu anlamış olmalıydı.
“Ezgi gel biz çıkalım,biraz yalnız kalsınlar”Cümleyi kurarken sonlara doğru ses tonunu iyice alçaltmıştı.Onlar odadan çıktığında Teoman yatağın yanındaki sandalyeyi yanıma çekti ve oturdu.
“Yüzme bilmeyen Deniz Kızı mı olur ya”sesini hiç böyle duymamıştım.İncitmekten korkar gibi,narin çıkıyordu.
Yüzümde istemsiz bir tebessüm oluştu.
“Niye kahramanlık yapmak hoşuna gitmedi mi?sen kurtardın dimi?”
“Yani var öyle taraflarımızda senin neye alerjin vardı”
“Merak mı ettin?”
“Alerjinden dolayı atak gibi bir şey geçirmişsin”
“Ne?benim fesleğene alerjim var ama ben fesleğen yemedim ki”
“Fesleğenli bir içecek vardı onu içmiş olabilir misin?”
“Ya hayı-“
Flashback
“Içecek ister misiniz,Leyla hanım özel hazırlattı”
“Neli bu?”
“Lime”
…
“Bu neden fesleğen kokuyor?”
“Içecek döküldü ondan”
…
Fesleğen tadı alıyordum ama kokudan dolayı karıştığını düşündüm.
…
“Ama lime dedi”
“Kim lime dedi”
“Ya bir garson geldi dedi İçecek ister misiniz Leyla hanım özel hazırlattı falan dedim bu fesleğen kokuyo oda lime lı dedi”
“Limelı içecek yoktu ki,hem Leyla lime sevmez koydurmaz yani”
“Neden yalan söyledi o zaman”
“Ya seninde madem bu kadar kötü alerjin var neden iğnen yanında değil”
“Ya ben nerden biliyim Allahın Belası bir garsonun canıma kastetceğini”
“Bir garson durduk yere sana böyle bir şey yapmaz biri istemiştir yoksa nerden bilcek alerjin olduğunu neyse,sen nasılsın”
“Iyiyim de,sen benim için ağladın mı?”
“Nerden çıktı bu şimdi”
“Aynaya baksan anlarsın aslında.Gözlerin şişmiş,kızarmış falan.Yani benden daha kötü görünüyorsun”
“Sen kötü göründüğünü mü sanıyorsun?”
“Konuyu değiştirmeye çalıştığına göre ağlamışsın”gözlerini gözlerime dikti ve iyice yaklaştı.
Fısıltıyla konuşuyordu“Sen ne kadar duymak istemesende,sevdiğini kaybetme korkusu çok başka”
Bu konuşmanın böyle biteceğini düşünmeliydim.Yine bir yerden bir şekilde bana bunu yapmıştı.İşimi sürekli daha da zorlaştırıyordu.Cümlesini bitirdiğinde gözlerini gözlerimden hala ayırmamıştı.Ben de gözlerimi ondan alamıyordum,beni bildiğin büyülüyordu.Tansiyonumun yükseldiğine emindim,odayı biranda ateş basmıştı yine o anlardan birindeydim.İstesemde engel olamıyordum onun bu bakışları arasında hapsoluyordum.Aramızdaki mesafeyi yavaş yavaş kapatıyordu.Gözlerim dudaklarına kaydığında gözümü kapattım ve aklımdan geçirmeye başladım.
“Beni oyununa alet etti,ayrıldıktan hemen sonra sevgili yaptı,Aras’ı bıçakladı,dövdü.O tam bir yavşak Deniz tamam mı bu çocuk sana iyi gelmiyor”
Ona ne zaman kapılcak olsam yaptığı her şeyi tek tek saycaktım sanırım.Bunun başka bir yolu yoktu.
Gözlerimi açtığım gibi geri çekildim ve gözlerimi kaçırmaya başladım.
“Hadi sen git artık ben de dinleniyim”
“Sen bilirsin Deniz Kızı,bir dahakine artık”
“Sen iğrenç bir insansın ya”
“Bana bilmediğim bir şey söyle”
“Git artık”
Göz kırptı ve odadan çıktı.
Umarımm beğenmissinizdirr.Bölüm hakkındaki yorumlarınızı bekliyorumm.Bide yine kitaptan bağımsız 15.Bölümdeki parti sahnesinin böyle olmasını isterdim bence bu sahne böyle harcanmamalıydı ama yine de bölüm güzeldi yani benim beklentim belki yüksek diye pek tatmin olmadım ama olsun.Seviyorum sizi🫶
Bölüm etkileşimi
