27. bölüm / 30
Anlarsın YaXXIII. Kardeşim
Bölümler 30Şu an: XXIII. Kardeşim
- 1 l. Erteleme296 kelime
- 2 ll. Benden Önce Büyüyen Çocuk257 kelime
- 3 lll. İçimdeki Volkan965 kelime
- 4 lV. Kimse Kalıcı Değil158 kelime
- 5 V. Kendime Dönmek148 kelime
- 6 Vl. Kendim Kaldım139 kelime
- 7 VII. Kalabalığın İçindeki Sessizlik146 kelime
- 8 Vlll. Güvenmek115 kelime
- 9 IX. Kafamın İçindeki Sesler137 kelime
- 10 X. Sevmek146 kelime
- 11 Xl. Gitmek İstediğim Yer379 kelime
- 12 Xll. Bir Ev Kadar Sessiz289 kelime
- 13 XIII. İnsanlara Rağmen Değil, İnsanlarla252 kelime
- 14 XIV. Beni Anlamanı İstemiyorum231 kelime
- 15 XV. Bir Gün Biri Kalırsa282 kelime
- 16 XVI. Kendimi Seçtiğim Gün299 kelime
- 17 XVII. Gece Üçte289 kelime
- 18 XVIII. Güven Diye Bir Şey286 kelime
- 19 XIX. İçimdeki Ateş239 kelime
- 20 XX. Umut Fakirin Ekmeği291 kelime
- 21 XXI. Bir Sabah218 kelime
- 22 XXII. Anne.256 kelime
- 23 XXIII. Kardeşim202 kelime · Okuduğun bölüm
- 24 XXIV. İlk Kez152 kelime
- 25 XXV. Yaşamak İçin Bir Sebep Aramıyorum262 kelime
- 26 XXVI - Kimse Kalmadığında537 kelime
- 27 XXVII - Birlikte Yaşlanmak612 kelime
- 28 XXVII - Kimsenin Beni Tanımadığı Bir Şehir539 kelime
- 29 XXIX - Kardeşim Aradığında616 kelime
- 30 XXX - Kendime Kurduğum Hayat812 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kardeşimin gözünde ben kimdim?
Bilmiyorum.
Bazen insan, bir başkasının hayatında ne kadar büyük bir yer kapladığını kendi hikâyesinin içinden göremiyor.
Belki onun için sadece ablasıyım.
Belki bazen fazla koruyan, fazla karışan, fazla düşünen biri.
Ama benim için…
Onunla geçirdiğim her anın ayrı bir yeri var.
Çünkü ben onun çocukluğunu korumaya çalışırken, kendi çocukluğumdan biraz daha verdim.
Bunu bir fedakârlık olarak anlatmak istemiyorum.
Çünkü yaptığım tek şey buydu zaten.
Çalıştım.
Çabaladım.
Dayandım.
Bir şeyler kurmaya çalıştım.
Çünkü onun da benim gibi paramparça olmasını istemedim.
Belki bugün hâlâ bazı şeyleri onun için yapıyorum.
Belki hayatımı toparlamaya çalışmamın bir tarafında hâlâ onun yüzü var.
Çünkü insan sevdiği birini düşünmeden nasıl yaşayabilir ki?
Bir gün karşıma geçip,
“Başardık.”
derse…
Sanırım önce sarılırım.
Sonra ağlarım.
Sonra da onunla gurur duyarım.
Çünkü bazı zaferlerin tek bir sahibi olmaz.
Bazı insanlar sessizce birlikte kazanır.
Ben onun hayatında ne kadar yer kapladığımı bilmiyorum.
Ama benim hayatımda onun yeri çok net:
Onu sevdiğim ve hep yanında olduğum yer.
Keşke gelecekte onunla ilgili bilmediğim her şey güzel olsa.
Keşke büyüdüğünde geçmişine bakıp benim baktığım gibi acıyla değil, huzurla bakabilse.
Keşke benim korumaya çalıştığım çocuk, bir gün kendisini korumayı öğrenmiş bir yetişkin olsa.
Ve keşke bir gün ikimiz de geçmişi konuşurken,
“Bitti.”
diyebilelim.
Bölüm etkileşimi