8. bölüm / 30
Anlarsın YalV. Kimse Kalıcı Değil
Bölümler 30Şu an: lV. Kimse Kalıcı Değil
- 1 l. Erteleme296 kelime
- 2 ll. Benden Önce Büyüyen Çocuk257 kelime
- 3 lll. İçimdeki Volkan965 kelime
- 4 lV. Kimse Kalıcı Değil158 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 V. Kendime Dönmek148 kelime
- 6 Vl. Kendim Kaldım139 kelime
- 7 VII. Kalabalığın İçindeki Sessizlik146 kelime
- 8 Vlll. Güvenmek115 kelime
- 9 IX. Kafamın İçindeki Sesler137 kelime
- 10 X. Sevmek146 kelime
- 11 Xl. Gitmek İstediğim Yer379 kelime
- 12 Xll. Bir Ev Kadar Sessiz289 kelime
- 13 XIII. İnsanlara Rağmen Değil, İnsanlarla252 kelime
- 14 XIV. Beni Anlamanı İstemiyorum231 kelime
- 15 XV. Bir Gün Biri Kalırsa282 kelime
- 16 XVI. Kendimi Seçtiğim Gün299 kelime
- 17 XVII. Gece Üçte289 kelime
- 18 XVIII. Güven Diye Bir Şey286 kelime
- 19 XIX. İçimdeki Ateş239 kelime
- 20 XX. Umut Fakirin Ekmeği291 kelime
- 21 XXI. Bir Sabah218 kelime
- 22 XXII. Anne.256 kelime
- 23 XXIII. Kardeşim202 kelime
- 24 XXIV. İlk Kez152 kelime
- 25 XXV. Yaşamak İçin Bir Sebep Aramıyorum262 kelime
- 26 XXVI - Kimse Kalmadığında537 kelime
- 27 XXVII - Birlikte Yaşlanmak612 kelime
- 28 XXVII - Kimsenin Beni Tanımadığı Bir Şehir539 kelime
- 29 XXIX - Kardeşim Aradığında616 kelime
- 30 XXX - Kendime Kurduğum Hayat812 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Hayatımdaki insanların yüzlerini düşündüğümde, hepsinin arkasında bir yol görüyorum.
Biri başka bir yere gidiyor.
Biri uzaklaşıyor.
Biri değişiyor.
Biri bir gün hiç beklemediğim bir anda hayatımdan çıkıyor.
Belki de insanları sevmeyi zorlaştıran şey onların gitmesi değil.
Gidebileceklerini bilmek.
Birine alışıyorsun.
Sesini ezberliyorsun.
Nasıl güldüğünü.
Sinirlendiğinde yüzünün aldığı hâli.
Sana hangi kelimeleri söylediğini.
Sonra bir gün o insanın hayatındaki yerin değişiyor.
Ve sen, bir zamanlar ezberlediğin birinin yabancısı oluyorsun.
Bunu kabullenmek zor.
Çünkü insan kalıcı şeyler istiyor.
Bir ev gibi.
Duvarlarına alıştığın, penceresinden hangi ışığın girdiğini bildiğin bir yer.
Ama insanlar ev değil.
İnsanlar yol.
Bazıları yanında birkaç kilometre yürür.
Bazıları yıllarca.
Bazıları ise sadece bir mevsim kalır.
Sonra yollar ayrılır.
Belki bu yüzden bir yere ait olmak istiyorum.
Bir insana değil.
Bir yere.
Başına yıkılmadığı sürece seni bırakmayacak bir eve.
Çünkü insanların gidebildiğini öğrendim.
Ama bir evin kapısı, sen kapatmadıkça kapanmaz.
Belki de benim bütün hayatım boyunca aradığım şey buydu.
Biri değil.
Bir yer.
“Buradayım.” diyebileceğim bir yer.
Bölüm etkileşimi