Bir trip meselesi

Bowling oynamamızın üzerinden 2 gün geçmişti zaten hafta sonuydu bugün yeni bir güne merhaba diyorduk.

Bu iki gün içerisinde ne ben ne de diğer kızlar diğerleriyle konuşmamıştık. O bowling oyununda kazanmak neymiş onların burnundan getire getire ödetiyorduk.

Bugünkü planımızda da onlarla konuşmak yoktu. İnşallah kimse planından caymazdı açıkçası ben hazal'ın yiğit'le konuşmayacağını pek inanamıyorum ama kendisinin dediğine göre asla konuşmayacakmış.

Hafta sonu görüntülü konuştuğumuzda kızlardan hiçbiri taviz vermeyeceğini söylüyordu bakalım bugün o verdikleri sözleri tutacaklar mıydı?

"Duru annem gel artık kahvaltıya"

"Tamam anne"

Hemen formamı giydim bugüne özel saçlarımı açık bıraktım yüzüme birkaç şey sürdükten sonra hemen aşağı indim kahvaltıya oturur oturmaz çayımı içtim be bir şeyler atıştırdım.

"Hadi ben kaçtım geç kalacağım bak"

"Tamam kızım dikkat et karşıdan karşıya geçerken İki tarafa da bak"

Babama güldüm.

"Baba Allah aşkına ilkokul çocuğu muyum?"

"Sanki çok farkın var da Deli kız seni"

Annem ve babamın yanaklarından öptüm hemen ayakkabımı giyip okulun yolunu tuttum.

Okulun bahçesinin önüne geldiğimde Hazal Eylül ve derin'i gördüm.

"Günaydın"

Kızlar da bana günaydın dediler.

"Hazır mısınız?"

"Evet!"

"Evet"

Hazal'a baktığımda üzgün üzgün yere bakıyordu. Elimle kolunu dürttüm.

"Hazal sen hazır değilsin herhalde"

Hazal mutsuz mutsuz konuştu.

"Hazırım da Yiğit çok üzülecek... Kızlar acaba vaz mı geçsek bu işten oyunu kaybettiysek ne olmuş"

Ben malımı biliyorum. Böyle olacağını tahmin ediyordum.

"Hazal beni deli etme seni Yiğit'in yanında görürsem top eder aha şu gördüğün potadan atarım"

Hazal derine ürkmüş gibi baktı hemen ardından bahçedeki basketbol potasına baktı.

"Boyun yetermi ki"

Derin hazal'ın kovalamaya başlayınca Hazal da gülerek okulun bahçesinden girdi ben de eylül'le kolkola iki delinin peşinden gittik.

Biz Eylül ile birlikte sınıfa çıktığımızda derin Hazal çoktan varmıştı bile İkisi de ilk dönemler oturdukları yerde oturuyorlardı yani yan yana oturmuşlardı benimle Eylül'de hemen cam kenarı en ön sıralarda oturduk çünkü bugün diğerleri ile oturmak istemiyorduk

Hepimiz bir şeylerle uğraşırken sınıftan giren karanlara gözüm takıldı.

Dördüde kapının önünde durmuş kaşları çatık bize bakıyorlardı.

Hemen önüme döndüm yanıma yaklaşan adım sesleri ile karanın yanıma geldiğini fark ettim.

"Boncuk ne bu haller iki gündür burnumuzdan getirdiniz bowling oyununu kazandık diye mi bu trip"

Karanı görmezden gelmeye devam ettim.

"Çilli hadi bunları anladım sen niye benimle küstün böyle mi olduk şimdi"

Hazal'a baktığımda üzgün gözlerle Yiğit'e bakıyordu.

"Ben... Şey küstüm"

Yiğit elini alnına koyarak güldü.

"Allah'ım ya Bir de çocuk gibi küstüm diyor gel de kız buna"

"Şahsen ben derin hanımın benimle küsmesine hiç şaşırmadım kendisi zaten trip atmak için yer arıyordu"

Derin emir'e ters ters baktı.

"Ne var yalan mı söylüyorum."

"Gülü seven dikenine katlanır aslan"

Emir derine bakarak gözlerini devirdi.

"O dikenleri bana hep batıyor zaten"

"Sakar Allah aşkına senin trip atmaya hakkın yok kızım daha bowling topunu tutamadan yere yığıldın. Herhalde kaybedecektiniz neyin tribi bu"

Eylül kaan'a baktı ve alay ile güldü.

"Hah! Duydunuz mu kızlar zaten kaybedecekmişiz yani aslında biz çok kötü oynamışız yani biz oynamasak da kaybedecekmişiz. Yani biz o kadar yeteneksizmişiz. Yani..."

"Ay sakar bozuk plak gibi iki dakikadır aynı şeyi söylüyorsun anladık yani... Hay bak benim ağzıma da takıldı"

"Yiğit sen bana beceriksiz mi diyorsun sen bana yeteneksiz, çirkin, bir işe yaramaz, boş teneke, mi diyorsun"

Yiğit şok içinde hazal'a baktı şahsen bunu ben de beklemiyordum.

"Daha ağzımı açmadım... Çilli sen de sallıyon ha"

"Boncuk yeter ağzımıza sıçtınız. Allah kolumuzu kıraydı da o topları atamayaydık."

Ne kadar gülmek istesem de trip atmayı daha çok sevmiştim.

Elimle karana naş naş işareti yaptım.

Hoca derse girince karanlar da birbiriyle yan yana otururdular. Dersimiz edebiyattı.

Edebiyat hocamız değişmişti ve bu yeni gelende biraz sinirliydi.

"Sayfa 63 açın... Kim okuyacak"

El kaldırmamasına rağmen hoca derini seçti. Derin hemen bir arkamızda hocanın dediği yeri okumaya başladı.

"Çilli?"

"Kime diyorum çilli?"

Arkadan gelen sesle hazal'a döndüm Hazal da Yiğit'e baktı.

"Ne var?"

Yiğit sinsice sırıttı. Hazala göz kırparak konuştu

"Benimle konuşmamakta hâlâ kararlı mısın?"

Hazal küskün bir şekilde başı ile onayladı.

"Sen bilirsin o zaman"

Yiğit'in ne yapmaya çalıştığını hiçbirimiz anlamıyorduk.

Derin okumaya devam ediyordu.

"Hazal yeter ya!"

Yiğit'in sesli bir şekilde bağırması ile derin okumayı bıraktı hoca da Yiğit'e döndü.

"Ne oluyor orada?"

Yiğit ciddi bir yüz ifadesiyle hocaya baktı.

"Hocam Hazal ikide bir üzerime kağıt atıyor"

Hoca hazala bakınca Hazal şok içinde hoca ve yiğit'i izliyordu

"Hocam ben atmadım yalan söylüyor"

"Hocam asıl çilli yalan söylüyor yani Hazal sürekli kağıt atıyor silgi parçası atıyor sıkıldım ya!"

"Aaa! yeter çıkın sınıftan"

"Hocam ben..."

"Çıkın dedim!"

Hoca hazal'ın konuşmasına bile müsaade etmemişti Yiğit piç gülüşüyle ayağa kalktı. Hocanın duyamayacağı ama bizim duyabileceğimiz bir ses tonuyla hazal'a doğru konuştu.

"Düş önüme çilli"

Hazal ve Yiğit sınıftan çıktığında hoca ders işlemeye devam etti.

Okuma sırası eylül'e geçtiğinde Eylül okumaya başladı.

Bir süre sonra bu sefer de Kaan eylül'le kavga ediyordu.

"Hocam Eylül arkadaşımızı duyamıyorum"

Eylül ters bakışlar atarak daha yüksek sesle okumaya başladı.

"Eylülcüm duyamıyoruz seni"

"Allah'ın cezası boğazım patlayacak daha neyini duyamıyorsun salak"

Kaan gülmemek için kendini zor tutuyordu.

"Hocam Eylül bana salak dedi"

"Hocam zaten sesli okuyorum hala bağır diyor!"

"Çünkü duymuyorum"

"Çıkın sınıftan beni deli etmeyin!"

Eylül daha ağzını açamadan Kaan eylülü konudan tutup kaldırdı.

"Hadi sakar dersten atıldık kızım yürüsene"

Eylül'le Kaan da sınıftan çıktığında hoca sabır çekerek bize baktı.

"Herkes 2. etkinliği yapsın"

Kitaptan derin ile birlikte 2. etkinliği yapmaya başladık.

"Çek şu ayaklarını beni sinir etme!"

Derinin arkasını dönüp emir'e bağırmasıyla hoca da ikisine baktı.

"Asıl sen çek ayağını bir saattir ayağıma vuruyorsun"

"Geri zekâlı ayaklarım yere değmiyor nasıl vurayım senin ayağına öküz"

Emir derin'in ayaklarının yere değmediğini söylediğinde kahkahalara boğuldu.

"Lan sizi bana sırayla mı gönderiyorlar!"

Derince Emir de önlerine dönerek hocaya baktılar.

"Yok bu böyle olmayacak çıkın tahtaya çöpün orada tek ayak üstünde durun"

Ben gülerken derin itiraz ediyordu.

"Hocam çocuk muyuz biz tek ayak üstünde duralım"

"Vallahi pek de büyük durmuyorsun Derincim"

Derin yanımda sinir krizleri geçirirken Emir arkada gülüyordu.

Hoca bir kere daha çıkın deyince Emir ve derin çöpünü oraya gittiler tek ayak üzerinde durdular.

Yanım boşalınca bir anda yanıma Karan oturdu.

"Boncuk?"

Cevap vermedim.

"Boncuk?"

"Kızım sende amma nazlı çıktın"

"Kes sesini!"

Karan gülüp susarken hoca ters ters bize baktı.

"Sizide atamamı ister misiniz?"

"Hayır"

"Evet"

Yanımdaki Karan'ın ayağına vurdum.

"Aaaa!"

"Abartma gören de kurşun değdi"

Tahtaya baktığımda derin ve emir birbiriyle kavga ediyorlardı onları gülerek izledim derslerde bir karanla da tartıştım.

Teneffüs zil çalınca derin ve ben hemen sınıftan dışarı çıktık.

Karşımızdaki manzara nedense beni hiç şaşırtmamıştı.

Hazal ve Yiğit birbirlerine sarılmış bildiğimiz cilveleşiyorlardı.