İLK TANIŞMA

Eylül her pazartesi olduğu gibi gene voleybol antrenmanına geç kalmıştı
Ayakkabılarını aceleyle giyip evden çıktı. Bir yanda saate bakıyor diğer yandan ise yetismek için koşuyordu. Daha hızlı gitmek için ara sokağın birine girdi ve o an biriyle çarpıştı
İkiside sendelendi sonrasinda aynı anda
"Özür dilerim " dediler
Kisa bir an birbirlerine baktılar sonrasında ikiside yollarına devam etti
Eylül koşmaya devam ederken içinde garip bir his vardı. Sanki bu sıradan çarpışma kaderin ona hazırlamış olduğu bir surprizdi
Mert ise yoluna devam etsede aklı çoktan dağılmıştı çarpışmadan önce kafasını kurcalayan onlarca düşünce vardı. Fakat carpismayla beraber hepsi kaybolmuştu. Aklında adını bile bilmediği kız kalmıştı sadece...
Eylül salona girdiginde koçu ve takım arkadaşları çoktan toplan - misti. Eylülde hemen soyunma odasına gidip üstünü değiştirdi ve sahaya çıktı
Koç bütün takımı tek sıra halinde dizdi
"Bugün küçük bir değişiklik olacak" dedi
takımin pasöru olan Lena "nasıl bir degisiklik ?" dedi
"Boks takımının salonunda tadilat yapılacak bu yüzden bugün antrenmanlarını bizimle yapacaklar " dedi
Kizlarin yuzu düştü. Salon zaten dar geliyordu birde üstüne bokscular la paylasacaklardi
Kısa süre sonra ısınma hareketlerini bitirip maç yapmaya başladılar
Onlar maç yaparken boks takımının sporcularida birer birer geliyordu . Her gelenle beraber oyunun temposu dağılıyor kizlarin dikkati bozuluyordu.
Nihayet maçları bitti ve kısa bir mola verdiler
Mola sırasında kizlar oturmuş bokscularin antrenmanını izliyordu
Eylülde onlara bakarken bir anda tanıdık bir yüz farketti
Sabah çarptığı çocuk... O da boks takımındaydi
Mola bittikten sonra kizlar yeniden sahaya döndü
Maç bu kez çok daha çekişmeli geçiyordu. Herkes Çarşamba günü yapılacak olan turnuvalar için kendini kanıtlamaya çalışıyordu
Lena topu eylüle doğru kaldırdı ve
"Hadi Eylül" diye bağırdı
Eylül tüm gücüyle sıçradı ve topa sert bir smac vurdu
Ancak top sayı olmak yerine boksorlerin bulunduğu tarafa gitti ve birinin kafasına çarptı
Bir anda herkes sessizlesti
Eylül utanç içinde topu almak icin çocuğa doğru yürüdü Yaklaştığında ise yüzünü görünce olduğu yerde kaldı.
Bu sabah çarptığı çocuktu.
Eylül "Özür dilerim," dedi mahcup bir sesle.
Tam topu almak için eğilecekti ki çocuk hafifçe gülümseyerek konuştu.
"İlginç. Daha bu sabah benimle çarpıştın, şimdi ise kafama top atıyorsun. Acaba bir sonraki karsilasmamizda ne olacak?" dedi
Eylül kaşlarını kaldırdı ve "Ben sana çarpmadım. Sen bana çarptın." Dedi
Tam o sırada sahadan bir ses duyuldu. Lena "Eylül! Hadi gel!"diye bağırdı
Çocuk başını hafifçe eğdi."Demek adın Eylül " dedi alaycı bir sesle.
"Evet," dedi Eylül. "Seninki ne?"
"Mert." Dedi ama sesi ciddilesmisti.
Eylül kısa bir an duraksadı.
"Memnun oldum, Mert."dedi
Topunu alıp takımının yanına döndü.
Birkaç saat daha antrenman yaptılar. Günün sonunda herkes yorgun düşmüştü.
Eylül soyunma odasından çıktığında Lena hemen yanına geldi.
"Bu hafta sonu kızlarla yeni açılan bir yere gideceğiz. Sen de geliyorsun, tamam mı?"dedi. Takımda Eylül'ün en yakın olduğu kısi Lenaydi. Onu reddetmek istemedi , gülümseyerek başını salladı.
"Tamam, gelirim." Dedi