Bölüm 4

Dilim tutuldu(Livianın ağzından)
Vampir
Kelime ağzımdan çıktığı anda sustum
Tamamen
Karşımda duran Valene bakıyordum
Az önce kızıl olan gözleri yavaş yavaş eski haline dönüyordu keskin dişleri de artık görünmüyordu
Ama ben onları görmüştüm
Hem de gayet net
Tamam
Şimdi bir şey söyle
Ağzımı açtım
Ben…
Sustum
Devam et
Ş…
Yine sustum
Harika
Beynim çalışıyor ama ağzım greve çıkmış
Valen başını hafifçe yana eğdi
Bir şey mi diyecektin
Başımı salladım
Evet
Çok şey diyecektim
Ama ağzımdan çıkan tek kelime
Sen…
Oldu
Sonra yine sustum
Valen bekledi
Ben de bekledim
Neyi beklediğimi bilmiyordum
Belki beynimin yeniden çalışmasını
Belki de biraz önce gördüklerimi unutmayı
İkisi de olmayacaktı
Tam o sırada yan taraftaki kurt hareket etti
Riven
Başını kaldırmış Valene bakıyordu
Valen ona doğru döndü
Gitmen gerekiyor
Riven birkaç saniye boyunca hareketsiz kaldı
Sonra başını gökyüzüne çevirdi
Dolunay hala bütün ihtişamıyla tepemizdeydi
Valenin sesi bu kez daha sertti
Riven
Kurt ona baktı
Valen kısa bir süre sustu
Sonra konuştu
Sabaha kadar böyle kalacaksın
Riven başını eğdi
Sanki bunu zaten biliyormuş gibiydi
Ardından bana baktı
O an garip birşey hissettim
Rivenin gözlerinde hala insan halini görebiliyordum
Sanki bana bir şey söylemek istiyordu
Ama söyleyemiyordu
Ben de ona bakakaldım
Az önce insan şeklindeydi
Şimdi kurt
Karşımda vampir var
Ben nereye geldim
Riven bir adım geri çekildi
Sonra arkasını döndü
Ağaçların arkasına doğru ilerlemeye başladı
Birkaç adım sonra durdu
Başını çevirip bize baktı
Valen de ona baktı
Git
Riven bu kez arkasını dönüp karanlığın içine girdi
Birkaç saniye boyunca beyaz tüylerini ay ışığında görebildim
Sonra ağaçların arasında kayboldu
Uzaklardan tek bir uluma yükseldi
Ses ormanın içinde yankılandı
Valen bir süre daha o yöne baktı
Sonra bana döndü
Ben hala olduğum yerde duruyordum
Valen kaşını kaldırdı
İyi misin
Başımı salladım
İyiyim
Yalan
Hayatımda hiç bu kadar iyi olmamıştım
Karşımda vampir az önce yanımda kurt adam vardı ve ben hala ayaktayım
Valen yürümeye başladı
Gel
Olduğum yerde kaldım
Valen birkaç adım sonra durup arkasına baktı
Ne oldu
Sen…
Yine sustum
Valen bekledi
Vampir…
Valenin dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı
Evet
BEN DE ONU SORUYORUM ZATEN
Ama ağzımdan hiçbir şey çıkmadı
Valen yeniden yürümeye başladı
Ben de mecburen peşinden gittim
Veyrthtin karanlığı bizi yeniden içine alırken zihnimde tek bir düşünce vardı
Buraya gelmeden önce hayatımın karmaşık olduğunu düşünüyordum
Yanılmışım
Çünkü artık bir vampirin peşinden sonsuz gecenin içinde yürüyordum
Ve nedense…
Bunun daha başlangıç olduğunu hissediyordum