BÖLÜM 74

EUN'DAN

Jisung arabayı sürerken telefonuna gelen bildirim ile Jisung'dan izin alarak telefonunu aldım.

Ve gördüklerim ile şok oldum.

* Bangchan adlı kişiden gelen cevapsız arama

* Bangchan adlı kişiden gelen cevapsız 32 arama

* Felix adlı kişiden gelen 12 mesaj

* Gruptan gelen yeni mesajlarınız var

Jisung'a şaşkınlık içerisinde döndüm.

Ben:
–Sana demiştim, üyeler meraklanacak diye

Jisung:
–Neden? Ne olmuş?

Bildirimleri gösterdim.

Jisung:
–Desene boku yedik diye

Korku içerisinde grubu açtım.

Bangchan:
–Çocuklar geç olmadı mı? –Neredesiniz?

Changbin:
–Delirdik

Cha:
–Eun ve Jisung cevap verin lütfen

Felix:
–Tamam bir durun

Bangchan:
–Çocuklar aramalarıma cevap verin
–Nereye gittiniz siz?
–Jisung telefonunu aç
–Oğlum cevap versenize
–Neredesiniz ya?
–Jisung aramalarıma cevap ver

Hyunjin:
–Hyung biraz sakin olsan

Bangchan:
–Olamam

Hyunjin:
–Biraz dur

Bangchan:
–Nasıl durmamı bekliyorsun?
–Jisung telefonum her zaman açık dedi
–Şimdi ne diye kapalı

Jeongin:
–Belki bildirimler kapalıdır

Bangchan:
–O ihtimali düşündüm
–Ama en azından bir titreşim falan olur

Seungmin:
–Jisung cevap verin

Cha:
–Bangchan biraz sakin ol

Bangchan:
–Hayır
–Nerede olduklarını bilmek istiyorum
–Yuh ama 27 kez aradım
–Nerede bunlar?
–JİSUNG AÇ ŞU TELEFONU

Hyunjin:
–Nereye gittiklerini söylemediler ki

Felix:
–İşte o konuda hata ettiler

Jeongin:
–Biraz durun bakalım
–Belki birazdan açarlar

Bangchan:
–Offf...

Gruptan çıktım ve Felix'in attığı mesajlara baktım.

Felix:
–Jisung Hyung telefonlarını neden açmıyorsun?
–Bangchan Hyung delirdi burada
–Abi neredesiniz ne oluyor ya
–Bangchan Hyung çok sinirlendi
–Kimse korkudan konuşamıyor
–Hele bi gelsinler falan diyor
–Eun Noona bari sen bak
–Neredesiniz oğlum siz?
–Abi açın şu telefonu ya
–Neredesiniz???????????
–Hyung, Bangchan Hyung'un aramalarına cevap ver
–Delirecek burada ya

Bütün mesajları Jisung'a okudum.

Hemen önümüzde Lee Know'un arabası vardı.

Direksiyonu çevirerek Lee Know'un arabasının önüne geçmeyi başarmıştı.

* Bangchan adlı kişiden gelen arama

Ben:
–Jisung, Bangchan arıyor

Jisung:
–Aç ve sakince konuşmaya çalış

Ben:
–Tamam

Ben:
–Alo

Bangchan:
–Sonunda, ne diye açmıyorsun telefonu, siz yürek falan mı yediniz? Gizli gizli neler çeviriyorsunuz, öldük burada ya, insan bir arar cevap verir, bir haber falan verir, Jisung Bey'in telefonları hani her zaman açıktı, ben size rahatça güvenemeyecek miyim ya

Ben:
–Şey...

Bangchan:
–Ne şey? Neredesiniz siz? Eve çabuk gelin, bir daha dışarı çıkmayacaksınız, sizi dışarı gönderende kabahat zaten, insan telefonunu açık bırakır ya, çok mu bakıyorsunuz sanki, neredesiniz siz çabuk hemen eve gelin acil

Ben:
–Biz yoldayız zaten

Bangchan:
–Zahmet olacaktı ya, vallahi çok zahmet olacaktı ya, gelmeseydiniz daha iyiydi ya

Ben:
–Ama şimdi de gelmeyin diyorsun

Bangchan:
–Bak ben sinirden ne dediğimi biliyor muyum? Acilen eve geleceksiniz, tamam mı?

Ben:
–Tamam, zaten yoldayız geliyoruz

Bangchan:
–Gelin gelin, gelecekseniz göreceğiniz de var, ben size gösteririm telefon açmamak neymiş, görürsünüz siz

Ben:
–Telefonu arabada unutmuştuk ya

Bangchan:
–Ohh, hayat size güzel, zaten burada siz merak eden tedirgin olan insanlar yok değil mi? Ne demek unuttuk ya, ne demek unuttuk

Ben:
–Özür dileriz oppa

Bangchan:
–Özür falan dilemeyin, kabul etmiyorum

* Arama sonlandırıldı

Ben:
–Telefonu kapattı

Jisung:
–Offf...

Arabayı daha çok hızlandırdı.

Dikiz aynasından arka tarafa baktım.

Lee Know tam arkamızdaydı.

Ödüm kopuyordu.

Acaba gruptaki mesajları görmüş mü diye düşünmeye başlamıştım.

Jisung'a baktım.

Tedirgin bir hâli vardı, ki bu hâli de gayet normaldi.

CHA'DAN

Hyunjin:
–Hyung, tamam haklısın da, biraz fazla üstlerine gitmedin mi?

Changbin:
–Evet ya, sanki biraz fazla oldu gibi

Jeongin:
–Biz korktuk, evet ama onlar eve gelince bağırıp çağırsaydın bari, şimdi eve gelmekten bile korkuyorlardır

Felix:
–Jeongin'e katılıyorum

Bangchan:
–Tabii, siz dokuz kişinin de yükünü üstlenseydiniz böyle demezdiniz

Seungmin:
–Öyle deme be Hyung, hataydı ama hatalar affedilir

Bangchan:
–Hatalar ders almak içindir Seungmin ve bu ilk kez olmuyor

Seungmin:
–Haklısın

Ben:
–Tamam ama geldiklerinde biraz sakin olmaya çalış

Hyunjin:
–Onlara ceza verecek misin?

Bangchan:
–Ne cezası? Ceza falan vermem ama kızarım, bir daha olmasın diye

Changbin:
–Ohh, iyi bari

Jeongin:
–Lee Know Hyung'u aradın mı?

Bangchan:
–Hayır, dur bir dakika arayayım

Bangchan, Lee Know'u aramak için telefonunu çıkardığında hepimiz ona kilitlenmiştik.

* Lee Know aranıyor...

Bir süre sonra Lee Know telefonunu açtı.

Bangchan:
–Neredesin?

Lee Know:
–Yoldayım, geliyorum

Bangchan:
–Tamamdır

Lee Know:
–Gruptaki mesajları gördüm

Bangchan:
–Ee?

Lee Know:
–Ve önümdeki araba...Bizim

Bangchan:
–Ne? Off...

Lee Know:
–Plaka'dan tanıdım, sanırım sormam gereken hesaplar var

Bangchan:
–Boşver ya, seni takip ettikleri ne malum?

Lee Know:
–Etmedikleri ne malum?

Bangchan:
–Herneyse...Ne yapıyorsan yap, çabuk eve gel, o bana yeter

Lee Know:
–Tamam Hyung, o zaman evde görüşürüz

Bangchan:
–Hadi görüşürüz

Telefonu kapattı.

Hyunjin:
–Ya Eun'u anladım da, bence Jisung varken takip etmemiştir

Changbin:
–Bence de, nereden bilecekler ki? Lee Know Hyung'un nerede olduğunu

Ben:
–Aynen, Changbin'e katılıyorum

Bangchan:
–Onlar gelince nereye gittiklerini öğreneceğiz

Seungmin:
–Evet...Umarım

EUN'DAN

Jisung'un telefonuna gelen arama ile telefonu yeniden aldım.

* Lee Know adlı kişiden gelen arama

Ben:
–Jisung...Jisung, Lee Know arıyor

Jisung:
–NE!?

Telefonu yavaşça açtım.

Lee Know:
–Jisung, siz beni mi takip ediyorsunuz? Ve üstüne üstlük sizi plakadan tanıyamayacağımı mı sanıyorsunuz?

Ben:
–Lee Know...Ben Eun

Lee Know:
–Eun? Aferin, Eun...Bana olan güvensizliğini böyle belli ettin, sana çok teşekkür ederim ya

Ben:
–Biz seni takip falan etmiyorduk, hem senin nerede olduğunu nereden bileceğiz?

Lee Know:
–Peki, tamam o zaman...Neredeydiniz?

Ben:
–Almam gereken malzemeler vardı ve hazır gitmişken hamburger yiyelim dedik, bu kadar

Lee Know:
–Ve tesadüfen aynı AVM'den malzeme alıyoruz öyle mi?

Ben:
–Olamaz mı? Orada kullandığım tek bir marka var ve o sadece o mağaza da, ayrıca Dior mağazasına da gittim ve kendime uygun şeyler baktım, ha Jisung ne yaptı diye sorarsan o sadece oyuncak makinesinde oyuncak yakalamaya çalıştı ve hamburgerleri paket yaptırdı, bu kadar

Lee Know:
–Eve geldiğinde aldığın herşeyi gösterebilir misin ki?

Ben:
–Hayır, onları sadece Cha'ya gösterebilirim çünkü özel şeyler, sizin bakmanız uygun olmaz ve aldığım kıyafetlerin çoğunu giyeceğim zaten, o zaman görürsün, tamam mı?

Lee Know:
–İnanmamı ister misin?

Ben:
–İster inan, ister inanma ama ben sana çok güveniyorum...Seni takip edecek değilim, anlaşıldı mı?

Lee Know:
–Hm...İyi o zaman, evde görüşeceğiz

Ben:
–Tabii ki de, hadi görüşürüz

Lee Know:
–Görüşürüz

Telefonu kapattım ve derin bir nefes aldım.

Jisung:
–Kız senden korkulur ha, o nasıl yalandı öyle

Ben:
–Mecburdum, rezil olmak istemem

Dediğime karşılık beraber kahkaha attık.

Ben:
–Ayrıca Jisung bunların hepsi aramızda kalacak, tamam mı?

Jisung:
–Tabii ki de

Dikiz aynasından Lee Know'a baktım.

Hemen arkamızdan geliyordu.

Keyfim biraz yerine gelmişti.

Tek sorun Bangchan'dı.

Ben:
–Eve gittiğimizde sen tek kelime etme, sadece ben konuşacağım, tamam mı?

Jisung:
–Tamamdır

Jisung şeytani bir gülüş atarken arkama yaslandım.

Gün zor, komik ve biraz da aksiyonlu geçmişti.

Günümüz farklı,
STRAY KİDS yine aynı...