50. Bölüm – Veda Zamanı 🖤🥀

Sabah olduğunda evin içindeki sessizlik her zamankinden farklıydı.
Nehir, İnci'nin yanında oturmuş, elindeki fotoğraflara bakıyordu. Kaan ise salonda Mert'le konuşuyordu.
Mert:
“Artık her şeyi biliyoruz. Babanın yaptıklarını ortaya çıkaracağız.”
Kaan derin bir nefes aldı.
Kaan:
“Bu kez kaçmayacağım. Nehir'i, İnci'yi koruyacağım.”
Tam o sırada telefonu çaldı.
Ekranda bilinmeyen bir numara vardı.
Kaan telefonu açtı.
Kaan:
“Ne istiyorsun?”
Karşıdaki ses babasına aitti.
Babası:
“Bunca yıldır senden istediğim tek şeyi anlamadın, Kaan.”
Kaan'ın yüzü sertleşti.
Kaan:
“Sen ailemizi parçaladın. Annemin ölümünün arkasında sen vardın. Beni o örgütün içine sen sürükledin. Yetmedi, şimdi de çocuklarıma kadar uzandın.”
Bir süre sessizlik oldu.
Babası:
“Gel. Her şeyi yüzüme söyle.”
Telefon kapandı.
Mert ayağa kalktı.
Mert:
“Tek başına gitmeyeceksin.”
Kaan başını salladı.
Kaan:
“Bu kez sen de geliyorsun.”
Bir Saat Sonra
Nehir, Kaan'ın hazırlanıp çıktığını görünce peşinden geldi.
Nehir:
“Kaan, nereye gidiyorsun?”
Kaan durdu.
Nehir'e baktı. Sonra İnci'ye...
İnci koşarak babasının yanına geldi.
İnci:
“Baba…”
Kaan dizlerinin üzerine çöktü ve kızını kucakladı.
Kaan:
“Benim güzel kızım…”
İnci babasının boynuna sarıldı.
Nehir'in gözleri doldu.
Nehir:
“Bir şey olmayacak değil mi?”
Kaan ayağa kalkıp Nehir'in ellerini tuttu.
Kaan:
“Merak etme. Geri geleceğim.”
Nehir ona sarıldı.
Nehir:
“Seni bekleyeceğim.”
Kaan, Nehir'in alnına küçük bir öpücük kondurdu.
Kaan:
“Seni seviyorum.”
Sonra İnci'ye bir kez daha baktı.
Kaan:
“Baban seni çok seviyor.”
Mert kapıda bekliyordu.
Kaan son kez evine baktı ve Mert'le birlikte çıktı.
Son Karşılaşma
Kaan ve Mert, babasının bulunduğu yere geldiler.
Kaan'ın abisi de oradaydı.
Babası karşılarında duruyordu.
Kaan:
“Bitti baba.”
Babası sessizce baktı.
Kaan:
“Artık hiçbirimizi kontrol edemeyeceksin.”
Mert yanlarına geldi.
Mert:
“Elimizde her şey var. Belgeler, kayıtlar… Hepsi.”
Kaan'ın abisi de konuştu:
Abisi:
“Yıllardır sakladığın gerçekler artık ortaya çıkacak.”
Babası bir an sustu.
Sonra Kaan'a baktı.
Babası:
“Sen gerçekten değişmişsin.”
Kaan'ın gözleri doldu.
Kaan:
“Değişmek zorundaydım. Çünkü artık yalnız değilim. Bir ailem var.”
Tam o sırada dışarıdan bir gürültü duyuldu.
Mert, Kaan'a baktı.
Mert:
“Kaan…”
Kaan arkasını döndü.
Bir anda ortalık karıştı.
Mert ve Kaan birbirlerinden ayrıldılar.
Mert:
“Kaan!”
Kaan, Mert'e doğru döndü.
Kaan:
“Ne olursa olsun… Nehir'i ve çocukları koru.”
Mert:
“Saçmalama! Buradan beraber çıkacağız!”
Kaan son kez Mert'e baktı.
Sonra gözlerinin önüne Nehir ve İnci geldi.
Nehir'in ona söylediği son sözleri hatırladı:
“Seni bekleyeceğim.”
Kaan gözlerini kapattı.
Ve o an…
Kaan hayatını kaybetti.
Evde
Nehir, İnci'yi kucağında tutuyordu.
Kapı açıldı.
Mert içeri girdi.
Yüzündeki ifade her şeyi anlatıyordu.
Nehir ayağa kalktı.
Nehir:
“Mert… Kaan nerede?”
Mert cevap veremedi.
Nehir'in gözleri doldu.
Nehir:
“Hayır…”
Mert başını öne eğdi.
Nehir bir anda kendini kaybetti ve bayıldı.
İnci annesinin yanına koştu.
İnci:
“Anne!”
Sonra kapıya baktı.
İnci:
“Babaaa…”
İnci ağlamaya başladı.
İpek onu kucağına aldı.
Mert olduğu yerde dizlerinin üzerine çöktü.
Kaan'ın abisi gözlerini kapattı.
Herkes sessizce ağlıyordu.
Çünkü artık Kaan yoktu.
Final
Nehir gözlerini açtığında yanında İnci vardı.
İnci annesine sarılmış, hâlâ ağlıyordu.
Nehir kızını kucağına aldı.
Nehir:
“Baban seni çok seviyordu…”
İnci ağlayarak:
İnci:
“Babamı istiyorum…”
Nehir gözyaşlarını tutamadı.
Mert, İpek, Efe ve Kaan'ın abisi sessizce yanlarında duruyordu.
Ev artık eskisi gibi değildi.
Bir zamanlar kahkahaların yükseldiği o evde artık sadece sessizlik vardı.
Ve Kaan'ın fotoğrafı masanın üzerindeydi.
Nehir fotoğrafa baktı.
Nehir:
“Hoşça kal Kaan…”
Arka planda Ahmet Kaya – “Kara Yazı” çalmaya başladı.
Kamera yavaşça evden uzaklaşırken İnci annesine sarılmış halde ağlıyordu.
Mert başını öne eğmişti.
İpek Efe'yi kucağında tutuyordu.
Kaan'ın abisi ise kardeşinin fotoğrafına son kez baktı.
Ve hikâye burada sona erdi.
SON. 🖤🥀