2. Bölüm; 27 numaralı suçlu

Vincent, ceketinin yakasını kaldırıp mekanın loş ışıklarına doğru adım attı. Burası Damian’ın sıkça uğradığı, şehrin en lüks ve seçkin otellerinden birinin lobisiydi. Etraftaki herkes pahalı kıyafetler içinde kasıntı bir şekilde otururken, Vincent arka masalardan birine geçip rahatça yayıldı. Cebinden bir sakız çıkarıp ağzına attı ve gözleriyle etrafı taramaya başladı.

Tam garsona bir sipariş vermek için elini kaldıracaktı ki, arkasından o tanıdık, sakin ve derinden gelen güçlü sesi duydu.

"Buradaki kahveler emniyettekinden daha iyidir Dedektif Vincent. Ama sanırım sen buraya kahve içmeye gelmedin."

Vincent hiç panik yapmadı, irkilmedi bile. Yavaşça arkasına yaslanıp başını kaldırdı. Damian, siyah takım elbisesi ve elleri ceplerinde, tam arkasında dikiliyordu. Yüzünde en ufak bir öfke belirtisi yoktu; aksine, Vincent'ın bu rahatlığı onu eğlendiriyor gibiydi.

Vincent sırıttı, ağzındaki sakızı çiğnemeye devam ederken elindeki küçük not defterini hafifçe salladı. "Senin hakkındaki her şeyi öğreneceğimden emin ol, Damian." Bunu söylerken gözlerinde tehlikeli ama fazlasıyla eğlenen bir ışık vardı.

Damian ceketinin düğmesini ağır ağır iliklerken, dudaklarının kenarı yukarı doğru kıvrıldı. Vincent'ın bu pervasız özgüveni hoşuna gitmişti. Hafifçe sırıttı. "Elinden geleni ardına koyma, dedektif."

Damian tam arkasını dönüp gidecekken Vincent dayanamadı ve oturduğu yerden seslendi: "Hey Damian! Emniyet kayıtlarında sana kosgoca yeraltı dünyasının '27 Numaralı Suçlu'su diyorlar. Koskoca mafyasın, insan biraz yukarılara oynar. Listenin başında olmak istemez miydin?"

Damian duraksadı. Vincent’a doğru hafifçe döndü ve gözlerinin içine bakarak o sakin, sarsılmaz sesiyle konuştu: "İlk 26 kişinin şu an nerede olduğunu bilseydin dedektif, 27 numaranın bu şehirde hayatta kalınabilecek tek koltuk olduğunu anlardım."

Vincent duyduğu bu cevapla gözlerini hafifçe kıstı. Damian, Vincent'ın masasına yaklaşarak önündeki boş bardağın altına küçük, katlanmış bir kağıt bıraktı. "Gecenin geri kalanında sıkılmanı istemem. Gerçek bir ava çıkmak istersen, adrese gel."

Damian kalabalığın arasında gözden kaybolurken Vincent bardağın altındaki kağıdı aldı. Üzerinde limandaki eski bir antreponun adresi yazıyordu. Tam o sırada cebindeki telefon çılgınlar gibi titremeye başladı. Emniyetteki siber destek arkadaşı Simon arıyordu ve sesi panik doluydu: "Vincent! Sistemde tuhaf bir şeyler oluyor. Siber saldırı altındayız ve biri '27' kodlu Damian'ın dosyasını tamamen kilitledi, her şeyi siliyorlar!"

Vincent elindeki kağıda baktı, yüzündeki o oyuncu gülümseme yerini keskin bir ciddiyete bıraktı. Damian ona sadece bir meydan okuma bırakmamıştı; emniyetin bile ruhunun duymadığı büyük bir tehlikeyi haber veriyordu. Vincent destek ekibi çağırmak yerine tek başına limana gitmeye karar verdi. Damian oyunu kurallarına göre değil, "kayıt dışı" oynamak istemişti ve Vincent bu oyuna bayılırdı.