Uyari

BÖLÜM 2 — Uyarı
Gece ilerlemişti ama Ela hâlâ uyuyamıyordu.
Batu’yla olan karşılaşma aklından çıkmıyordu. Onun sert bakışları… söylediği sözler… ve o tehlikeli gülümseme.
Sanki o adamın etrafında görünmeyen bir fırtına vardı.
Ela yatağında otururken telefonu birden titredi.
Ekranda bilinmeyen bir numara yazıyordu.
Bir mesaj gelmişti.
“Sana uzak durmanı söyledim.”
Ela birkaç saniye ekrana baktı.
Sonra kısa bir cevap yazdı.
“Sen misin Batu?”
Telefon tekrar titredi.
“Evet.”
Ela hafifçe gülümsedi.
“Beni mi takip ediyorsun?”
Cevap bu sefer biraz geç geldi.
“Hayır.”
“Ama seni korumaya çalışıyorum.”
Ela’nın kaşları çatıldı.
“Neden?”
Batu’nun cevabı kısa ama ağırdı.
“Çünkü benim dünyam tehlikeli.”
Ela mesajı okuduğunda kalbi biraz daha hızlı attı.
Ama korku hissetmiyordu.
Aksine… merak.
Tam o anda dışarıdan bir motor sesi duyuldu.
Ela pencereye doğru yürüdü ve perdeyi araladı.
Sokakta siyah bir motor duruyordu.
Motorun üzerinde biri vardı.
Adam kaskını yavaşça çıkardı.
Ela’nın nefesi bir an durdu.
Batu.
Sokak lambasının altında yüzü daha sert görünüyordu. Gözleri doğrudan Ela’nın penceresine bakıyordu.
Batu başını hafifçe kaldırdı.
“Ela.”
Ela şaşkınlıkla pencereyi açtı.
“Buraya neden geldin?”
Batu’nun sesi soğuktu.
“Sana söylediğim şeyi anlamadın.”
Ela pencereye yaslandı.
“Ne demek istiyorsun?”
Batu’nun bakışları sertleşti.
“Benden uzak dur.”
Ela birkaç saniye onu izledi.
Sonra sakin bir şekilde konuştu.
“Ya istemezsem?”
Batu’nun çenesi gerildi.
“Sana zarar gelmesini istemiyorum.”
Ela hafifçe başını eğdi.
“Beni mi koruyorsun?”
Batu cevap vermedi.
Sadece birkaç saniye ona baktı.
Sonra yavaşça konuştu.
“Benim düşmanlarım var.”
Ela’nın kalbi hızlandı.
“Ve onlar…”
Batu sözünü tamamladı.
“Benim zayıf noktamı bulmayı sever.”
Ela bir an durdu.
Sonra beklenmedik bir şey yaptı.
Gülümsedi.
“Ben senin zayıf noktan değilim.”
Batu kaşlarını çattı.
“Henüz değilsin.”
Bir an sessizlik oldu.
Sonra Batu motorunu çalıştırdı.
Gitmeden önce son kez yukarı baktı.
“Ela…”
Ela cevap verdi.
“Evet?”
Batu’nun sesi karanlığın içinde yankılandı.
“Bu oyuna girersen… geri dönüşü olmaz.”
Sonra motor hızla uzaklaştı.
Ela pencerenin önünde birkaç dakika daha durdu.
Ama o anda şehrin başka bir yerinde…
Bir adam karanlık bir odada telefonla konuşuyordu.
“Batu’nun yanında bir kız var.”
Telefondaki ses sordu.
“Kim o?”
Adam cevap verdi.
“Ela.”
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra telefondaki kişi soğuk bir şekilde konuştu.
“Demek Batu’nun zayıf noktası bulundu…”