Cevaplar

BÖLÜM 15 — Cevaplar
Ela arkasını dönüp kapıya doğru yürüdü.
“Gidelim Batu.”
Batu birkaç saniye olduğu yerde kaldı. Hâlâ biraz önce olanları düşünüyordu. Karanlık Fatih gibi bir adamın Ela’ya böyle saygı göstermesi…
Bu normal değildi.
Ama yine de Ela’nın peşinden yürüdü.
İkisi koridordan geçip merdivenlere geldi. Aşağı inerken Batu sonunda konuştu.
“Sana bir soru soracağım.”
Ela durmadı.
“Sor.”
Batu’nun sesi ciddiydi.
“Sen kimsin?”
Ela birkaç saniye sustu.
Sonra merdivenlerin ortasında durdu ve Batu’ya döndü.
“Şimdi öğrenmen gereken tek şey şu…”
Batu bekledi.
Ela sakin bir şekilde devam etti:
“Kim olduğum değil.”
Batu kaşlarını çattı.
“O zaman ne?”
Ela hafifçe gülümsedi.
“Yanında olduğum.”
Batu bir an cevap veremedi.
Sonra ikisi aşağı indiler.
Kerem ve Mert onları görünce hemen ayağa kalktı.
“Patron?”
Batu kısa bir şekilde cevap verdi.
“Gidiyoruz.”
Hep birlikte binadan çıktılar.
Gece hâlâ karanlıktı.
Batu arabaya doğru yürürken bir anda Ela’nın kolunu tuttu.
Ela ona baktı.
“Ne oldu?”
Batu’nun sesi bu sefer daha yumuşaktı.
“Beni korudun.”
Ela omuz silkti.
“Belki.”
Batu hafifçe başını eğdi.
“Teşekkür ederim.”
Ela birkaç saniye Batu’ya baktı.
Sonra küçük bir gülümsemeyle dedi:
“Ben sana demiştim.”
Batu kaşını kaldırdı.
“Ne demiştin?”
Ela arabaya binerken cevap verdi:
“Bazen… ben de seni korurum.”
Batu istemeden gülümsedi.
Ama tam o anda Batu’nun telefonu çaldı.
Arayan kişi Kerem değildi.
Numara bilinmiyordu.
Batu telefonu açtı.
“Konuş.”
Telefondaki ses karanlık ve sakindi.
“Demek Ela senin yanında.”
Batu’nun yüzü bir anda ciddileşti.
“Sen kimsin?”
Telefonun diğer ucundaki adam hafifçe güldü.
“Yakında tanışacağız.”
Sonra tek bir cümle söyledi:
“Çünkü bu şehirde savaş başlamak üzere Batu.”
Telefon kapandı.
Batu yavaşça telefonu indirdi.
Ela ona baktı.
“Ne oldu?”
Batu’nun bakışları karanlıktı.
“Sanırım…”
Bir saniye durdu.
“…gerçek sorun şimdi başlıyor.”