Şok ve saygi

BÖLÜM 23 — Şok ve Saygı
Restoranın içinde kaos hâlâ devam ediyordu. Silahlar yerdeydi, masalar devrilmişti, ama Ela ve Batu yan yana duruyordu. Gözleri Arhan’a kilitlenmişti.
Batu bir adım geri çekildi ve sessiz bir şekilde diğer tarafa geçti. Yavaşça durdu, ellerini cebine koydu ve sadece bakıyordu.
Arhan’ın adamları, bir an için donup kaldılar. Sonra birbiri ardına diz çökerek başlarını eğdiler.
“Ela Hanım… Batu Bey…” diye fısıldadılar.
Sessizlik salonu kapladı.
Arhan’ın gözleri büyüdü. Ağzı hafifçe açık kaldı. Şok olmuştu. Hiç kimse ona böyle saygı göstermemişti, hele ki babasının kızı ve Batu’nun yanında olan bir çift için…
Ela dudaklarını kıstı. Soğukkanlı bir şekilde adımlarını attı ve Arhan’ın yanına geldi.
“Görüyor musun Arhan?” dedi, sesi soğuk ve keskin.
“Bu gece… oyunu sen başlatmış olabilirsin. Ama kuralları ben koyarım.”
Batu hâlâ diğer tarafa bakıyordu, hareket etmeden sadece gözleriyle durumu kontrol ediyordu.
Arhan kafasını sağa sola çevirdi, şaşkınlık ve öfke karışımı bir ifade ile baktı.
“Bu… bu imkânsız…”
Ela hafifçe gülümsedi, ama bu gülümseme buz gibiydi.
“İmkânsız olanı başarmak… benim işim.”
Arhan bir adım geri çekildi, gözleri Ela’dan ayrılmıyordu.
“B-Bunu nasıl…?”
Batu sessizce adım attı, Arhan’ın gözlerine baktı.
“Bak, Arhan… senin oyununu bozacak biri varsa, o kişi ben ve Ela’yız. Şimdi… ne yapacağını seç.”
Arhan sessizleşti. Adamları hâlâ diz çökmüştü, hareket edemiyorlardı.
Ela adımını geri çekti ve Batu’ya bakarak hafifçe gülümsedi.
“Hazır mısın?”
Batu başını salladı.
“Her zaman.”
Ve o anda restoranın havası tamamen değişti.
Artık Arhan için geri dönüş yoktu; oyun tamamen Ela ve Batu’nun kontrolündeydi.