Bekleyiş

BÖLÜM 3 — Bekleyiş
Ela pencerenin önünde duruyordu. Sokak sessizdi. Gece rüzgârı hafifçe ağaçların yapraklarını sallıyordu.
Ama Ela’nın aklında tek bir düşünce vardı.
Batu.
İçinde garip bir his vardı. Sanki Batu tekrar gelecekti. Bunu nereden bildiğini bilmiyordu ama hissediyordu.
Bu yüzden hiçbir şey yapmadı.
Ne perdeyi kapattı… ne de ışığı söndürdü.
Sadece bekledi.
Dakikalar geçti.
Sonra uzaktan bir motor sesi duyuldu.
Ela hafifçe gülümsedi.
“Geleceğini biliyordum…”
Motor sesi sokağa yaklaştı ve evin önünde durdu.
Ela pencereye doğru yürüdü.
Aşağı baktığında gördüğü kişi gerçekten de oydu.
Batu.
Siyah motorunun üzerinde duruyordu. Sokak lambasının ışığı yüzünün yarısını aydınlatıyordu.
Batu yukarı baktı.
Ela zaten onu izliyordu.
Batu kaşlarını hafifçe kaldırdı.
“Sanki beni bekliyordun.”
Ela pencereye yaslandı.
“Belki de.”
Batu birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra sordu:
“Nasıl bildin geleceğimi?”
Ela omuz silkti.
“Bilmiyorum.”
Sonra ekledi:
“Ama geleceğini hissettim.”
Batu’nun bakışları bir an yumuşadı ama hemen tekrar ciddileşti.
“Ela…”
Ela cevap verdi.
“Evet?”
Batu motorundan indi ve birkaç adım geri çekilip yukarı baktı.
“Bu gece burada kalamazsın.”
Ela şaşırdı.
“Neden?”
Batu’nun yüzü bir anda sertleşti.
“Çünkü seni izliyorlar.”
Ela’nın kalbi hızlandı.
“Kim?”
Batu cevap vermeden sokağın karanlık tarafına baktı.
Tam o anda uzak bir köşede bir arabanın farları yandı.
Batu’nun çenesi gerildi.
“Geç kaldım…”
Ela’nın içini kötü bir his kapladı.
“Ne oluyor Batu?”
Batu gözlerini ondan ayırmadan konuştu.
“İçeride kal ve kapıyı kilitle.”
Ela daha bir şey söyleyemeden siyah araba hızla sokağa girdi.
Araba Batu’nun önünde durdu.
Kapılar açıldı.
İçinden üç adam indi.
Hepsinin yüzü karanlıktaydı.
Bir tanesi gülerek konuştu.
“Sonunda seni bulduk Batu.”
Batu sakin bir şekilde duruyordu.
“Yanlış bir gece seçtiniz.”
Adam alaycı bir şekilde güldü.
“Biz seni almaya gelmedik.”
Sonra başını kaldırıp Ela’nın penceresine baktı.
Ela’nın kalbi bir an duracak gibi oldu.
Adam yavaşça konuştu.
“Biz onu almaya geldik.”
Batu’nun gözleri bir anda karardı.
“Kimse ona dokunamaz.”
Adam cebinden silah çıkardı.
“Buna karar verecek olan sen değilsin.”
Sokak bir anda tehlikeli bir sessizliğe büründü.
Ela yukarıdan nefesini tutarak izliyordu.
Ve o anda anladı…
Bu sadece başlangıçtı.
Çünkü Batu’nun dünyası gerçekten de çok karanlıktı.