Karanlık patron

BÖLÜM 14 — Karanlık Patron
Batu hâlâ aşağıda duruyordu. Gözleri merdivenlere kilitlenmişti. Ela yukarı çıktıktan sonra içeride tuhaf bir sessizlik oluşmuştu.
Tam o anda Batu’nun telefonu titredi.
Bir mesaj gelmişti.
Ela’dan.
“Adamlara seni kapıya götürmelerini söyle. Sonra yukarı çık, yanıma gelirsin. Karanlık Fatih patronun yanına gideceğiz.”
Batu mesajı okurken kaşlarını çattı.
“Karanlık Fatih…” diye mırıldandı.
Kerem ona baktı.
“Patron, bu isim…”
Batu kısa bir cevap verdi.
“Biliyorum.”
Batu başını kaldırdı ve adamlara baktı.
“Beni kapıya götürün.”
Adamlar hemen başlarını eğdi.
“Tabii.”
Bir süre sonra Batu merdivenlerden yukarı çıktı.
Üst kat karanlıktı. Uzun bir koridor vardı ve koridorun sonunda büyük bir kapı duruyordu.
Kapının önünde Ela bekliyordu.
Batu ona yaklaştı.
“Demek buradasın.”
Ela hafifçe gülümsedi.
“Gel.”
Ela kapıyı açtı.
İçerisi loş ışıklarla aydınlatılmış büyük bir odaydı.
Odanın ortasında büyük bir koltuk vardı.
Koltukta oturan adam yavaşça ayağa kalktı.
Adam Ela’ya baktı.
Sonra başını saygıyla eğdi.
“Hoş geldiniz Ela Hanım. Buyurun.”
Batu bir adım öne çıktı.
Adam Batu’yu görünce bir anda durdu.
Kaşlarını çattı.
“Siz…”
Ama Ela sözünü kesti.
Sesi sakin ama sertti.
“Batu benimle.”
Odadaki adamlar hemen geri çekildi.
Ela adama doğru birkaç adım attı.
Gözleri karanlıklaşmıştı.
“Size bir şey söylemeye geldim.”
Adam dikkatle dinliyordu.
Ela sert bir sesle devam etti:
“Bir daha Batu’ya ya da onun adamlarına bulaşırsanız…”
Odadaki herkes sessizleşti.
Ela’nın sesi buz gibiydi.
“…sonuçları kötü olur.”
Oda tamamen sessiz kaldı.
Adam birkaç saniye Ela’ya baktı.
Sonra başını yavaşça eğdi.
“Anlaşıldı Ela Hanım.”
Batu ise hâlâ Ela’ya bakıyordu.
Onu ilk gördüğü kız ile şu anda karşısında duran kadın aynı kişi gibi görünmüyordu.
Ela arkasını döndü.
“Gidelim Batu.”
Batu hâlâ şaşkındı.
Ama tek bir şey kesindi.
Ela…
hiç de sıradan biri değildi.