Ateşin gölgesi

BÖLÜM 25 — Ateşin Gölgesi
Arhan yere düşmüş, bilinçsiz yatıyordu ama restoranın havası hâlâ gergindi. Batu ve Ela, salonun ortasında birbirlerine bakarken birden sessizlik kırıldı.
Ela derin bir nefes aldı, gözleri Batu’ya kilitlendi.
“Batu… bu sefer ben cidden korkuyorum.”
Batu hafifçe kaşlarını kaldırdı, gözlerinde şaşkınlık vardı.
“Ateş mi? Haha, beni güldürme Ela.”
Ela bir anda ciddileşti ve Batu’ya döndü. Gözleri parlıyordu.
“Nasıl… nasıl Batu? Babamı öldürdüğünü öğrense… Ateş bizi… adı gibi yakar!”
Batu bir an duraksadı, ciddiyet aniden yüzüne yerleşti.
“Biliyorum… ama şu anda tek yapmamız gereken… onu etkisiz hâle getirmek ve buradan güvenli bir şekilde çıkmak.”
Ela nefesini tutarak etrafına bakındı. Restoran hâlâ sessizdi. Arhan’ın adamları hâlâ diz çökmüştü; gözlerinde korku ve şaşkınlık vardı.
Ela Batu’ya yaklaştı, elleri hafifçe onun koluna dokundu.
“Batu… bunu başarabilir miyiz? Eğer ateş başlarsa… her şey… her şey biter.”
Batu gözlerini Ela’dan ayırmadan başını salladı.
“Beraber olursak, her şeyi atlatabiliriz. Ben yanındayım, Ela. Hiçbir şey bizi durduramaz.”
Ela kısa bir süre sessiz kaldı, sonra derin bir nefes aldı ve gülümsedi, ama gözlerinde hâlâ korkunun gölgesi vardı.
“Peki… o zaman… hadi yapalım.”
Batu bir adım ileri çıktı, Ela’yı da yanına aldı.
“Güçlü ol, Ela. Çünkü ateş… çok yakında bizim için gelecek.”
Ela başını hafifçe salladı, gözlerinde kararlılık belirdi.
“Hazırım… ama gerçekten korkuyorum.”
Batu hafifçe gülümsedi, sesi sakin ama kararlıydı.
“Ben de seni korurum… korkma.”
Ve o anda restoranın kapısının dışında bir gölge hareket etti.
Yeni bir tehdit, Arhan’ın bile göremediği bir güç, sessizce yaklaşıyordu…