İlk karşilaşma

BÖLÜM 20 — İlk Karşılaşma
Saat gece on ikiye yaklaşırken Batu, Ela, Kerem ve Mert Luna Restoran’ın önüne geldiler. Restoran şehrin göbeğinde, ışıkları hafif soluk, ama içerisi gösterişliydi. Kapının önünde birkaç güvenlik görevlisi duruyordu; dikkatleri sadece gelenleri süzüyordu.
Batu arabayı durdurdu.
“Hazır mısınız?” diye sordu.
Ela kısa bir gülümsemeyle başını salladı.
“Her zaman hazırım.”
Kapıdan içeri girdiler. Restoranın içi kalabalıktı ama yukarı kattaki özel salon tamamen boş görünüyordu. Oraya yöneldiler.
Batu kapıyı açtı ve içeri girdiler. Sessizlik hâkimdi. Masaların etrafında kimse yoktu, sadece uzaktan birkaç garson hızlıca geçip gülümseyerek başlarını salladı.
Tam o anda büyük, koyu renkli bir siluet kapının arkasında belirdi.
Ela gözlerini kısarak baktı.
Batu’nun kalbi bir an hızlandı.
Adam gülümsüyordu, yüzünde karanlık bir ifade vardı ama kendinden emin bir duruşu vardı.
“Arhan.” Batu’nun sesi soğuk çıktı.
Arhan birkaç adım attı. Ellerini cebine koymuştu.
“Batu.” Sesinde alaycı bir ton vardı. “Ve tabii ki… Ela Hanım.”
Ela bir an duraksadı. Gözleri Arhan’ı süzdü. Sonra soğukkanlı bir şekilde başını kaldırdı.
“Hoş geldiniz. Buyurun.”
Arhan hafifçe gülümsedi, ama gözleri Ela’ya sabitlenmişti.
“Teşekkürler.”
Batu Arhan’ın önüne geçti.
“Sen… burada ne yapıyorsun?”
Arhan kısaca başını salladı.
“Beni çağırdınız, değil mi?”
Ela bir adım öne çıktı.
“Bu gece konuşacağız. Ama kurallara göre…”
Arhan hafifçe başını eğdi.
“Kuralları dinlerim.”
Batu Ela’ya baktı. Gözlerinde bir karışım hayranlık ve endişe vardı.
Ela onun gözlerine bakarak hafifçe gülümsedi.
“Hazır ol, Batu.”
Arhan masaya doğru yürüdü. Gölgesi odayı kapladı.
“Bu şehirdeki herkes baban hakkında konuşur… ama sen… sen farklısın.”
Ela dudaklarını kıstı.
“Ben sadece onun kızı değilim.”
Arhan bir an duraksadı.
“Gerçekten mi?”
Ela gözlerini Arhan’a dikti.
“Evet… ve bu yüzden bir daha Batu’ya ya da adamlarına bulaşmayı denersen, sonuçları kötü olur.”
Batu bir adım öne çıktı, sesi kararlıydı.
“Ela… bunu bırakma.”
Ama Ela onu sakin bir bakışla durdurdu.
“Şimdi sen sadece izle, Batu.”
Arhan hafifçe başını eğdi, bir anlamda saygı gösterdi. Ama dudaklarında hâlâ tehlikeli bir gülümseme vardı.
“Anladım. Bu gece eğlenceli olacak gibi görünüyor.”
Ela ve Batu birbirlerine baktı. İkisi de biliyordu:
Bu sadece başlangıçtı.
Ve şehirdeki karanlık, bir sonraki hamleyi bekliyordu.