Güvende Hissetmeyi Öğrenmek

Korkularımın üzerine gitmeye başladığımda, bir süre sonra psikiyatristimle çocukluğuma dönmemiz gerekti.

İlk başta bunu istemedim.

Geçmişte yaşadıklarımı yeniden hatırlamak bana zor geliyordu. Bazı şeyleri geride bıraktığımı düşünüyordum. Oysa bazı duygular hâlâ içimdeydi.

Çocukluğum kolay geçmemişti.

Kendimi çoğu zaman yalnız, sevgisiz ve güvende hissetmemiştim. Çok eleştirildiğim, kendimi korumak zorunda olduğumu düşündüğüm zamanlar olmuştu.

Psikiyatristim bana bir gün şöyle söyledi:

“Senin aslında tek sorunun, kendini hiçbir zaman güvende hissetmemen.”

Bu cümle üzerinde uzun süre düşündüm.

Çünkü yaşadığım birçok korkunun altında aynı düşüncenin olduğunu fark etmeye başladım:

“Ya bana bir şey olursa?”

Sanki hayatım boyunca bir tehlike varmış gibi yaşamıştım. Bedenimde bir şey olduğunda korkuyor, yalnız kaldığımda korkuyor, sevdiklerimden uzak kaldığımda korkuyordum.

Güvende olduğumu hissetmek benim için kolay değildi.

Bunu değiştirmek de bir anda olmadı.

İnsanlara güvenmeyi, her şeyi tek başıma kontrol etmek zorunda olmadığımı ve bazen kendimi bırakabileceğimi öğrenmem gerekti.

En çok güvendiğim insanlardan biri eşimdi. Onun yanında kendimi daha güvende hissetmeyi ve her şeyi sürekli kontrol etmeye çalışmamayı zamanla öğrendim.

Ama zamanla başka bir şeyi de fark ettim.

Hayatımda beni sürekli strese sokan, kötü hissettiren ve kendim gibi davranmama engel olan insanların olması da beni yoruyordu.

İnsan bazen sadece yaşadığı olaylardan değil, çevresindeki insanlardan da etkilenebiliyor.

Ben de zamanla kendime şunu sormaya başladım:

“Bu insan bana iyi geliyor mu?”

“Bu ortamda kendimi huzurlu hissediyor muyum?”

“Bunu hayatımda taşımaya devam etmek zorunda mıyım?”

Her insanı hayatımızda tutmak zorunda olmadığımızı öğrendim.

Bizi sürekli yoran, huzursuz eden ve kendimizi kötü hissetmemize neden olan insanlardan uzaklaşmak bazen kendimizi korumanın bir yolu olabiliyor.

Ben stresimi azaltmaya başladıkça kendimi hem ruhsal hem de bedensel olarak daha rahat hissetmeye başladım.

Çünkü benim için stres yalnızca zihnimde yaşadığım bir şey değildi. Bedenimde de kendini hissettiriyordu.

Korktuğumda kalbim hızlanıyor, kaslarım geriliyor, bedenimde çeşitli ağrılar ve farklı hisler oluşuyordu. Bu yüzden kendimi daha huzurlu hissetmenin bedenime de iyi geldiğini zamanla fark ettim.

Geçmişimi anlamak, korkularımla yüzleşmek ve hayatımdaki stresi azaltmak benim için birlikte ilerleyen bir süreç oldu.

Bu süreç aylar sürdü.

Her şeyi bir anda değiştiremedim.

Ama zamanla kendimi daha güvende hissetmeye başladım.

Ve şunu öğrendim:

Bazen iyileşmek, yalnızca korkularımızla savaşmak değildir.

Neden korktuğumuzu anlamak, geçmişimizde bizi yaralayan şeylere bakmak ve bugün kendimizi koruyabileceğimiz bir hayat kurmak da bunun bir parçasıdır.

Ben de zamanla kendime daha güvenli bir hayat kurmayı öğrendim.

Kendimi güvende hissetmeye başladıkça, içimdeki korkuların da yavaş yavaş küçüldüğünü gördüm.