7. BÖLÜM: DERİ KAPLI DEFTER

Arda, yağmurun altında sırılsıklam bir halde kasabanın tek açık yeri olan eski, metruk saat kulesinin altına sığındı. Soluk soluğa kalmıştı; göğsü körük gibi inip kalkıyor, titreyen parmakları Muhtar'ın elinden kaptığı deri kaplı defteri sımsıkı tutuyordu.
Defterin kapağında, babaannesinin her zaman boynuna taktığı o eski kolyenin üzerindeki sembolün aynısı kazınmıştı. Arda, fırtınanın çaktığı şimşeklerin aydınlattığı anlarda defterin ilk sayfasını açtı. Babaannesinin o tanıdık, ince ve eğik el yazısı karşısındaydı.
"Bu yazıları okuyorsan Arda, ben artık bu dünyada değilim demektir ve o kilitli oda üzerindeki mühür kırılmıştır. Beni affet oğlum. Sana her şeyi anlatmalıydım..."
Arda yutkundu. Sayfaları hızla çevirmeye başladı. Defterde kasabanın kuruluşuna kadar uzanan karanlık bir ayinden bahsediliyordu. Yıllar önce bu topraklara musallat olan karanlık varlığı hapsedebilmek için üç şey gerekiyordu: Soydan gelen birinin kanı, mühürlü anahtar ve ilk ritüelin yapıldığı o odanın tam ortasında söylenecek antik bir antlaşma metni.
Babaannesi kendi kanıyla varlığı o odaya hapsetmiş ve kapıyı kilitlemişti. Ancak büyünün bozulmaması için anahtarın asla bir canlı tarafından odaya sokulmaması, odaya ışık girmemesi gerekiyordu.
Defterin son sayfasında büyük harflerle şu not yazılıydı:
"Onu tamamen yok etmenin tek bir yolu var: Mahluk seni ilk antlaşmanın yapıldığı yere, yani odaya çekmeye çalışacak. Anahtarı toprağın altındaki mühürlü gömüte koyup kanınla kilitlemelisin. Eğer bunu evdeki odaya yaparsan, kendini onun yerine kurban etmiş olursun."
Arda başını kaldırdı. Meydandan saat kulesine doğru yaklaşan o ağır, tıslayan sesleri yeniden duydu. Katranımsı sıvı, kulenin basamaklarına doğru tırmanıyordu.
Mahluk, bu kez yalnız değildi. Yanında, gözleri kırmızı ışıkla parlayan ve bütün kasabayı sarmış olan gölge ordusu vardı.
Arda ne yapması gerektiğini artık biliyordu. Kaçmak çözüm değildi. Ya mezarlığa geri dönüp mühürü toprağın altına gömecek ya da babaannesinin düştüğü hataya düşüp kendi hayatını o eve hapsedecekti.
Defteri göğsüne bastırdı ve karanlığın içine doğru son bir hamleyle fırladı.