5. BÖLÜM: TOPRAĞIN ALTINDAKİ SIR

0aaaaaSağanak yağmur Arda’nın yüzünü kamçıIarken, çamurlu bahçeden ana yola doğru şuursuzca koştu. Kıyafetleri sırılsıklam olmuştu, ellerindeki kesiklerden akan kan yağmur suyuyla karışıp çamura sızıyordu. Arkasında bıraktığı o uğursuz konağın pencerelerindeki kırmızı gözler zihnine kazınmıştı.
Gecenin karanlığında nereye gideceğini bilemez halde kasaba meydanına ulaştı. Sokaklar tamamen boştu; tek bir araba geçmiyor, evlerin hiçbirinde ışık yanmıyordu. Kasaba sanki derin bir uykuda değil, ölü bir sessizliğin içinde hapsolmuş gibiydi.
Arda, meydandaki tek sığınak olan eski taş kilisenin ve arkasındaki tarihi mezarlığın yanına kadar geldi. Babaannesinin iki yıl önceki cenazesi zihninde canlandı. O gün defin işlemi bittikten sonra köylülerin aceleyle mezarlıktan kaçışını, imamın duaları yarıda kesip uzaklaşmasını hatırladı. O zaman anlam veremediği her şey şimdi bir bir yerine oturuyordu.
Mezarlık kapısının paslı demirleri rüzgarda gıcırdıyordu. Arda, içinde büyüyen o dayanılmaz hisse engel olamayarak içeri adım attı. Ayakları onu doğrudan babaannesinin mezarına götürdü.
Mezar taşının önüne geldiğinde dehşetle donakaldı. Toprak çökmüş, mezar adeta içeriden dışarıya doğru patlatılmış gibi yarılmıştı. Taşın üzerinde, tıpkı evdeki kilitli kapıda olduğu gibi, katran rengi kurumuş bir sıvı izi vardı.
Mezarın derinliklerinden hafif bir sıcaklık ve o tanıdık, yanık kokusu yükseliyordu. Arda dizlerinin üzerine çöktü ve yarılan toprağın içine baktı. Çukurun dibinde, tahta tabutun üzerinde pirinçten yapılmış büyük bir sembol kazınmıştı: Birbirine dolanmış iki yılan ve ortasında oyuk bir anahtar deliği.
Tam o sırada arkasından tıpış tıpış yaklaşan adım sesleri duyuldu. Arda hızla arkasına döndü.
Meydandaki eski sahafın sahibi olan yaşlı Muhtar, elinde fenerle mezarlık kapısında duruyordu. Ama adamın yüzünde ne bir şaşkınlık ne de korku vardı.
"Sonunda buraya geleceğini biliyordum Arda," dedi yaşlı adam, sönük bir sesle. "Babaannen o anahtarı mezara gömmemizi istemişti ama sen onu o odadan çıkardın. Artık mühür kırıldı. Şimdi seçmek zorundasın: Ya o toprağın altına girip soyunun borcunu ödeyeceksin ya da tüm kasaba o kilitli odanın içine çekilecek."