KANLI MİRAS kitap kapağı

10. bölüm / 26

9. Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 26Şu an: 9. Bölüm

"Şah asla en güçlü taş değildir. Sadece herkesin uğruna savaştığı son nefestir."

İçeri girdiğimde gördüğüm yüzler geriye sendelememe sebep olmuştu. Alaz' ın giydiği siyah ve kolunun yanındaki kunduz işareti olan kıyafet onun da buradaki ekip içinde olduğunu gösteriyordu. Yine beni şaşırtmayı başarmışlardı.

Yanımdaki Giray' ın ortadaki ekibe doğru yürümesi; ben de bu ekibe dahilim demenin ete kemiğe bürünmüş hâliydi.

Karşımda beni bekleyen ekip bana dikkatle bakıyor ve bendenbir tepki vermemi bekliyorlardı. Ama o kadar şaşırmış ve garip hissetmiştim ki bir tepki veremiyordum.

" Demek o yüzden..." diyebildim sadece. Demek bu yüzden karşıma çıkan herkes onun gibi davranıyordu. Kuzey Demir karşıma geçip parmağını yukarı doğru kaldırdı ve iki defa yüzüme doğru şıklattı.

" Huhu , bizim yavru şoku hâlâ atlatamadı sanırım." dediğinde öfkelenip göz devirdim ve elini yana doğru hızla savurdum.

" Sonunda tepki verebildi ." dedi Yavuz.

Evet , Yavuz. Hatta ve hatta; İpek yetmiyor; Nalin o da yetmiyor; Boran da tam karşımda duruyorlardı. Aslında içime bir kurt düşmüştü, ama böylesi doğrusu hiç aklıma gelmemişti.

" Ekibe hoş geldin Şah' ım. " dedi Boran ' ın sevinçli sesi.

" Uzun zamandır seni bekliyoruz, sonunda. " dedi ardından İpek. Bu kız ne alaka onu anlamamıştım.

Aslında ben olarak hiçbir şey anlamamıştım.

" Biriniz bana doğru düzgün bir açıklama yapacak mı artık! " dedim sakinlik dolu(!) sesimle.

Hepsinin gülüşme sesleri kulağıma dolmuştu.

Demir Karayel tekrar bana dönüp konuşmaya başladı:

" Sana tek tek bir şeyler anlatmak yerine tek seferde anlayacağın bir şey göstermeme ne dersin?" dedi gülümseyerek.

Başımı olur anlamında aşağı yukarı doğru salladım. Benden onay aldıktan sonra büyük koyu renkli masanın yanından geçtikten sonra tam önümüzde bir tablo duruyordu.

Üzerinde satranç taşlarının isimleri ile isimlerimizin eşleştirildiği bir tablo vardı ve hepimizin ekip içindeki bir fonksiyonu yazılmıştı. Hepsini birer birer okudum.

♔ Şah — Umay: Lider
♕ Vezir — Demir: Stratejist
♖ Kale — Giray: Saha Ajanı
♖ Kale — Nalin: İstihbarat ve analiz
♗ Fil — Alaz: Operasyon başkanı
♗ Fil — Boran : Ekip beyni
♘ At — İpek: Dil ve iletişim uzmanı
♘ At — Yavuz: Lojistik ve saha desteği

Yazan tabloyu okuduğumda önceden her şeyin belirlendiği bariz ortadaydı. Sadece benim sabırla bu ekibe katılmamı beklemişlerdi.

Yanımıza ekibin diğer üyeleri gelmişti. Hepsi güzel bir tebessümle bana bakıyorlardı.

Bana bakan Alaz' a bakıp göz devirdim çünkü herkesten beklerdim ama Alaz' dan böyle bir atak asla ama asla beklemiyordum.

Elini bana doğru uzatan Boran gayet sakin bir şekilde bana bakıyordu.

" Yeniden tanışmalıyız belki de değil mi Umay? Ben bu ekibin beyniyim. " dedi büyük bir ciddiyetle.

Hemen ardından yan tarafımda çok gür bir kahkaha sesi duydum , Yavuz gevşeği kasıla kasıla gülüyordu. Aniden bana elini uzatıp büyük bir gevşeklikle kendini tanıttı tabii tanıtmak denirse buna;

" Ben de götüyüm." der demez yine omuzları sarsılarak gülmeye başladı, gerçekten gevşek bir herifti.

" Yavuz? " Dedi Demir' in tok sesi. Bu adamın bu kadar uzun olması normal mi peki!

" Efendim?" diyen Yavuz ' un hâlâ gülme seansı bitmemişti.

" Beş dakika ciddi duramaz mısın koçum, kendini böyle tanıtman çok patavatsızca. " diyordu ve ciddi cümleler söylemesine rağmen bıyık altından gülüyordu.

Çünkü eğer yanlış gözlem yapmadıysam Boran kendi fonksiyonunu söylediğinde birkaçı göz devirmiş, birkaçı da gülüşünü gizlemek için ellerini dudaklarına yapıştırmışlardı.

" İlk izlenim önemlidir patron. " dedi ekibin götü.

Nalin aniden araya girdi.

" Kunduz? Bir şeyi unutmadık mı ?" dedi bunu da önceden konuştukları çok barizdi.

" Umay arkadaşımız ekibe yeni katıldığı için bizi tanıması açısından ona bazı sorular soracaktık değil mi?" Dedi Giray.

Hepsi aynı anda sevinerek beni kara masanın olduğu yere doğru çektiler.

Uzun masanın en ucunda duran deri koltuğa oturduktan sonra herkes kendi koltuğuna geçti.

Yavuz soruların olduğu kâğıdı alacağım diyerek içeri gittiği yerden , ayak uçları poposuna değecek bir sevinçle yürüyordu.

Elindeki beyaz kâğıdı havaya doğru kaldırıp salladı;

" İşte sorular ." Dedi büyük bir sevinçle.

" Hazır mısın ufaklık?" Dedi Boran alayla. Ona cevap verme gerkesiminde bile bulunmadan göz devirdim.

" Hazır, hazır." Dedi keyifli sesiyle Alaz.

" Eveeeeeet ..." diyerek başladı Yavuz.

" Soru bir; Kuzey Demir Karayel ' in yaklaşık olarak boyu kaçtır?" Ne kadar gerekli bu şuan diye sormak varken bir tahmin söylemek için konuşmaya başladım.

Ben : 1.92 falan...

Boran: yanlış

Ben: 1.96 peki

Alaz: Yine yanlış

Ben : 1.98 diye herhalde...

Boran: Tı, yine yanlış.

Bizi keyifle izleyen Demir' e değdi bakışlarım.

Ben : Ee kaç peki? dedim merakla

Boran: Operasyona göre değişiyor. Dedi büyük bir ciddiyetle.

Demir ' in kaşları çatılmıştı. Büyük ihtimalle bu kısımdan haberi yoktu kendilerinin.

Ben : Nasıl yani? Dedim kaşlarımı çatarak.

Boran geniş geniş sırıtarak cevap verdi :

Boran: Sinirlendiğinde uzuyor. Dedi kahkaha atarak

Demir' in gözleri Boran ' a ateş püskürtecek gibi bakıyordu.

Boran: Bak... Bir santim daha uzadı. Dedi kahkasını atarken.

Yavuz araya girerek ;

" Soru ikiii... İpek'in babaannesinin adı nedir?"

Onlara şaşkınlıkla baktım

"Şaka mı bu?" Dedim şaşkınlıkla

Alaz: "Hayır." Dedi

Ben : "Nereden bileyim?"dedim öfkeyle

Boran omuz silkti ve beni şaşırtmayarak

"Biz de bilmiyoruz." Dedi.

Anlam vermeye çalışarak kaşlarımı kaldırdım

Ben : "E o zaman neden sordunuz?"

Giray alay eder gibi gülümsedi.

Giray: "Stres altında mantığını kaybediyor musun diye."

Ben : "Kaybetmedim. Sadece ekibinizin biraz tuhaf olduğuna karar verdim." Dedim ters bakışlarımla

Nalin hiç bozmadan: "Doğru tespit." Dedi.

Sıradaki soru dedi Yavuz. Nalin hemen araya girdi.

" Neden tüm soruları sen soruyorsun bu sefer ki soruyu ben soracağım. " Dedi dudaklarını büzerek. Yavuz tamam anlamında elini salladı.

Nalin: Yavuz'un en büyük hobisi nedir?" Diye saçma bir soru sorunca, sorgulamayı bırakmıştım.

Ben : "Silah temizlemek." Aklıma ilk bu gelmişti

Boran: "Yanlış."

Ben : "Kitap okumak." Dedim herkes mutlaka seviyordur, değil mi

Alaz: "Yanlış."
Ben: "E neymiş?" Dedim pes ederek
Boran sinsice gülümsedi;

Nalin araya girdi ve "Toplantılarda 'Bu son cümlem.' deyip beş dakika daha konuşmak." Dedi sırıtarak

Yavuz hiç istifini bozmmamıştı. Hayret!
"İtiraz ediyorum." Dedi bir anda Yavuz
Tüm gözler ona döndüğünde
Yavuz sakin bir ifadeyle konuşmasına devam etti;

"En fazla dört dakika sürüyor." Dedi beni şaşırtmayarak.

Tüm tim aynı anda gülmüştü. Demir Karayel bile kendini tutamamış ve o da gülmüştü.

Aniden İpek araya girdi.

" Şimdi ki soru hakkı bana ait. " Dediğinde ben de sor dedim ve büyük bir heyecanla bana döndü.

İpek: "Alaz'ın saçına zarar gelmesiyle görevin iptal olması arasında seçim yapacak olsan hangisini seçerdin?"

Ben : "Görevi erteleriz." Dedim aniden gülerek.

Alaz : "İşte vizyon." Dedi beni destekleyen bir ifadeyle sonra hepimiz bir anda kahkaha atmaya başladık.

Demir Karayel aniden araya girerek söz hakkı istedi. Sor dediğimde biraz düşündükten sonra bana sorusunu yöneltti.

Demir: "Tek bir kişiye sonsuz güvenme hakkın olsa, bunu bu timden kim hak ederdi?"

dediğinde ilk defa ciddi bir sorulması ve cevabının da tüm ekibi etkileyeceği için herkesin sesi kesilmişti. Daha ilk günden pot kırmak istememiştim bu yüzden;

Umay: "Sonsuz güven verilmez. Kazanılır." Dedim aynı ciddiyetle çünkü büyük ihtimalle benim rahat bir şekilde Alaz' diyeceğimi düşünmüşlerdi.

Çünkü o bana daha yakındı ama kaçırdıkları bir nokta vardı ki o da bana hiçbir şey söylememişti. Bu benim nezlimde ihanete eş değerdi.

Demir ' in sesi ile sessizlik bozulduğunda hafif gülümseyerek yanıtıma tepki verdi;

" O zaman biz de kazanmaya çalışırız." Dedi beklemediğim bir şekilde. Ve Alaz ile bakıştıkları o an ortamda gerginlik hissettim ve bölme gereği duydum;

" Madem siz bana soru sorabiliyorsunuz , ben de bir soru sormak istiyorum, hepinize." Bunu beklemiyor olacaktılar ki anlık şaşırdılar fakat Demir Karayel toparlayıp.

" Hakkındır." Dediğinde düşünmüş gibi yapıp başımı sağa omzuma doğru eğdim, bulduğum güzel soruyla başımı tekrar dikleştirdim.

Söze giriştiğimde hepsi ciddiyetle soruyu sormamı bekliyorlardı.

Ben : "Bir insan neyi kaybettiğinde gerçekten yenilmiş olur?" Dediğimde sorduğum sorunun güzelliği ile genişçe gülümsedim. Tim düşündükten sonra yavaş yavaş cevap verdi.

Alaz: "Ailesini."
Boran: "Gücünü."
Yavuz: "Parasını."
Giray: "İtibarını."
Nalin: " Vicdanını. "
İpek: " Cesaretini. " Dediklerinde bana umutla bakıyorlardı.
Ben : ". Hepinizin ki yanlış. " Dedim umutlarını yok ederek. Gözlerim cevap vermeyen Demir Karayel ' e değdiğinde gözleri gözlerimde bir süre oyalandı ve o da bir cevap verdi;

Demir:
"Kendini." Dedi aniden. Bir süre bakıştıktan sonra gözlerini ilk çeken ben olmuştum.

Onunla ilk tanıştığımızda gözleri koyu kahve görünüyordu fakat şuan öyle değildi. Hatta gri- yeşilimsi bir tonda göz rengi vardı. Bunu az önce bakışırken fark etmiştim.

" Doğru. " dedim tekrar gözlerim Demir ' o bulurken. Yine hızla gözlerini çeviren ben olmuştum.

Alaz ve Demir birbirlerine kaçamak bakışlar attıklarında yine ortam gerginleişmişti. Gerginliği her zamanki gibi Yavuz bozmuştu.

" Şuan psikolojik danışmanlık merkezin mi geldik yoksa tim toplantısına mı ?" dediğinde ortamı yumuşatmaya çakıştığı çok belliydi fakat ikisi de yine öyle bakarlarken bu sefer araya ben girdim.
Önce boğazımı sesli bir şekilde temizledim. Ardından;

" Siz tam olarak ne ekibisiniz ?" Diye sorduğumda hepsinin bakışları bana dönmüştü.

Demir gözlerini Alaz' dan ayırıp bana döndüğünde başkan olarak açıklamak ona düşmüştü.

"Resmî kayıtlarda yokuz. Ama MİT' iz. Devletin çözemediği ya da çözdüğünü duyuramadığı işleri çözeriz. Gerektiğinde görünürüz, işimiz bitince de iz bırakmadan kayboluruz."

dediğinde başımı sallayıp ona anladığımı belirtmek istedim ve daha fazla soru sormamıştım.

Sırtımdan çok keskin bir acı hissettiğimde kaşlarımı hafif çatmıştım ama kimse fark etmemişti yani en azından ben öyle umuyordum.

Sırtım resmen regl olacağımın haberini veriyordu. Aniden sessizliği Boran bozdu ;

" Yarın ilk görevini yapacaksın Umay. " Dediğinde kaşlarımı daha fazla çatmıştım.

" Ben tek mi yapacağım?" dedim merakla. Bu tim ne halta yarıyordu ki o zaman!

" Evet , sen tek yapacaksın. " Dedi İpek.

" Sebep?" Dedim en doğal olanından.

" Çünkü tek başına neler yapabileceksin onu merak ediyoruz" dedi Alaz.

Sanki istediğimde neler yapabileceğimi bilmiyordu.

" Ne yapacağım peki?" Diye sorduğumda Demir araya girdi.

" Görev bugün için değil yarın yapacaksın. Ve toplantıda görevin ile ilgili detayları öğreneceksin. " Dediğinde başımı sallayıp onu onlayladım.

Beni çok dikkatli incelediği için uzun süre gözlerine bakamıyordum ve yine gözlerini ilk çeken ben oldum.

" Ama şimdi... " Dedi konuyu dağıtarak Yavuz." Bir fotoğraf çekmeyelim mi? " Dedi dudağını büzerek. Bu hâli çok komikti açıkçası.

" Hazır yeni üyemizde bize katılmışken iyi olur " dedi Nalin.

İçeri doğru koşup ayaklı bir kamerayla gelmişti Yavuz. Hepimizi çağırarak aynı zamanda fotoğraf için ayarlamalar yapıyordu.

Tüm tim ayağa kalkınca bunlara alışık oldukları belliydi. Ben de onlara ayak uydurmak için ayağa kalktığımda birlikte Ayaz 'ın ayarladığı kameranın önüne doğru ilerledik.

Hepsinin ciddi ve havalı poz verdiğini görünce ben de güzelliğime hava katmak için duruşumu değiştirmiştim.
***

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

175okunma 67beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…