Bölümler 26Şu an: 3. Bölüm
- 1 Giriş120 kelime
- 2 1. Bölüm1.283 kelime
- 3 2. Bölüm4.349 kelime
- 4 3. Bölüm2.806 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 4. Bölüm3.172 kelime
- 6 5. Bölüm3.835 kelime
- 7 6. Bölüm2.919 kelime
- 8 7. Bölüm1.116 kelime
- 9 8. Bölüm2.209 kelime
- 10 9. Bölüm1.688 kelime
- 11 10. Bölüm942 kelime
- 12 11. Bölüm881 kelime
- 13 12. Bölüm1.309 kelime
- 14 13. Bölüm1.493 kelime
- 15 14. Bölüm545 kelime
- 16 15. Bölüm1.243 kelime
- 17 16. Bölüm1.416 kelime
- 18 17. Bölüm441 kelime
- 19 18. Bölüm765 kelime
- 20 19. Bölüm1.515 kelime
- 21 20. Bölüm1.288 kelime
- 22 21. Bölüm1.816 kelime
- 23 22. Bölüm1.823 kelime
- 24 23. Bölüm1.063 kelime
- 25 24. Bölüm456 kelime
- 26 #SON
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
" Kazanan, en güçlü taşlara sahip olan değil; rakibinin bir sonraki nefesini bile hesaplayandır."
Havalimanın önüne geldiğimizde Yavuz beni görür görmez bana doğru yürümeye başladı. Geçtiğimiz her yerde insanların beni dikkatle süzen bakışlarına maruz kalıyordum.
Küçükken de annem gittiğim yerlerde istemsiz olarak çok dikkat çektiğimi söylerdi. Sanırım bu özelliğimi hiç kaybetmemişim. Çünkü hâlâ bakmaya devam ediyorlardı.
Turistler için hazırlanan uçağı göz ucuyla inceledim. Yavuz yanıma geldiğinde rüzgârdan dolayı uçuşa siyah blazer ceketimi düzelttim.
" Hoş geldiniz Umay Hanım. "
" Hoş bulduk, hazır mı her şey?"
Başı ile beni onaylayarak
" Evet, hazır fakat ben sizin özellikle görmenizi istedim. Küçük detayları atlamış olmamız ihtimaline karşı düzeltmeler yaparsınız. "
Yavuz ' a cevap vermeden uçağa doğru ilerledim.
Önünde durduğumda lacivert mini eteği ve üstü ile saçlarını sıkıca toplamış bir hostes gördüm. Beni görünce gülümsemesi genişlemişti.
Hemen ardından host olduğunu tahmin ettiğim bir adam ve bol paça kahverengi pantolonu giymiş üzerine ise beyaz bir atlet ve üzerine ise kahverengi bol bir gömlek giymişti.
Sarı kıvırcık saçları parlıyordu gözünde ise şeffaf bir gözlük vardı. Gömlek cebinin önünde ise yaka kartı vardı beni fark etmeden her ikisi harıl harıl bir şeyler konuşuyorlardı.
Yavuz onları incelediğimi görünce garip bir tatlılıkla - yani öyle olduğunu sanıyordu- bana dönüp eliyle uçak merdiveninden inen adamla kadını işaret edip
" Esmer olan beyefendi host. Yanındaki sarışın hanımefendi ise çevirmen. Turistlerin gezmesi için işlerini kolaylaştırır diye düşündüm."
dedi ve mal mal sırıttı ,sanki dünyayı feth etmiş gibi. Bu çocuğun gereksiz bir özgüveni yok muydu! Gözümdeki gözlüğü çıkartıp saçlarımın arasına doğru çektim.
Siyah etekli pantolonumun ceplerine sol elimi attım ve kaşlarımı çatarak " Ne zamandan beri benim haberim olmadan kafana göre birilerini ayarlıyorsun sen! " dedim sert bir sesle.
Yaptığı şeyin çok basit bir şey olduğunu düşünür olmalıydı fakat uçak sahibinin maalesef ki bundan haberi bile yoktu ayrıca sanki buraya getirilen herkesin maaşlarını ben ödüyordum bu yersiz davranışı sinirimi bozmuştu.
Ona sert bir şekilde çakıştığım için gülüşü yüzünden yavaş yavaş soldu. Bir adım arkamda duran Alaz' ın keyif dolu gülüşü kulağıma doldu.
Arabada konuşacağı sırada kafam hâlâ allak bullak olduğu için ona buradan ayrılana kadar konuşmamasını söyledim şaşırtıcı bir şekilde hâlâ konuşmamıştı.
Bu durum gözlerimi yaşarttı doğrusu. Yavuz söylediklerimle bocaladı ve anlık olarak bakışları arkamda duran Alaz' a değdi.
Alaz' ın bakışları nasıldı bilemiyorum ama ne gördüyse kaşlarını çatmasına sebep oldu ve hemen bana döndü bakışları.
" Kusura bakmayın Umay Hanım sanırım haddimi aştım. İsterseniz İpek Hanımla konuşarak iptal olduğunu açıklayabilirim. "
Elimle susmasını söyleyerek
" Kadını buraya kadar getirmişsin bir de geri mi göndereceksin Yavuz? Saçmalama istersen. " dedikten sonra hızla göz devirdim.
Derin bir nefes aldım ve bizi bekleyen arkadaşlara yöneldim. Yavuz ve Alaz şapşalları yüzünden tüm ömrümde çekmediğim baş ağrısını tek günde çekiyordum.
Ben seri adımlarla yürürken muhteşem ikilinin homurtuları kulağıma değdi. Sanırım kavga ediyorlardı. İsminin İpek olduğunu öğrendiğim kızın karşısındaki durduğumda zoraki de olsa gülümsemeye çalıştım.
Neticede kızın bir suçu yoktu ve olanlardan habersizdi. Kibar bir hanımefendi olduğu için elini tutmam için bana doğru uzattı
" Merhaba, İpek Dağcı ben. Siz de meşhur Âgah Grand Hotels' in yöneticisi ve en büyük hissedarı Umay Âgahoğlu öyle değil mi?"
" Öyle, ben uçağı incelerken devam etmeye ne dersiniz?" Bu bir teklif değildi ben teklifte bulunmazdım sadece yapılması gerekeni söylerdim.
Zeki olan biri bunu fark ederdi şuan bu kızın yaptığı gibi:
" Memnuniyetle , muhakkak konuşacak çok şey var. " Uçağa doğru ilerlerken telefonuma bildirim geldi. Selim Bey konukların bulunduğu uçağın bir saat sonra ineceğini haber vermişti.
Bu adam benim acentem olabilir sanırım çünkü mükemmel ötesi bir disiplini ve empati yeteneği var bana ne lâzım olduğunu çabucak anlaması ise onu malikâneye almamın ne kadar doğru bir karar olduğunu gösteriyordu.
Arkamı dönüp
" Siz ikiniz..." deyip işaret parmağımı arkamda kalan Alaz ve Yavuz ' a tehdit eder gibi doğrulttum
" Gelmeyin peşimizden. Biz İpek Hanımla gereken her şeyi konuşacağız eklemek istediğim bir şey olursa İpek Hanım sana iletecek Yavuz. Alaz sen beni burada bekle. "
Evet ; emir,otorite,disiplin, güç hepsine bayılıyorum çünkü bu kişi buram buram bendim.
Emirleri saydırdıktan sonra uçağa birlikte ilerledik içine girdiğimizde az önce dışarıda olan host bey şimdi içeride pilotla konuşuyordu.
Bizi görünce hemen döndü ve elini uzattı
" Kahraman Barut, sizinle tanışmak bir şeref. "
Bunun ağzının iyi laf yaptığı her halinden belliydi. Yakışıklı çocuktu vesselam. " Estağfurullah. " dedim biraz mütevazı olabilirdim sanırım.
İçeri yeterince düzenli ve temiz görünüyordu karamel rengi koltuklar çok hoştu sanırım turist sayısı azdı çünkü burada en fazla 10 koltuk vardı.
Yavuz turist sayısına göre uçak seçtiği için en küçük olanını seçmişti. Ben yalnızca bir defa kullanmıştım çünkü iş yoğunluğu derken şehir dışına çıkma fırsatım olmamıştı sadece bir kere Ankara' ya gitmiştim.
O da aslında bizim otel içindi yani yine iş için kullanmıştım. Benim bindiğim zamandan farklı olarak koltuklar dışında pek bir şeyin değişmemesi beni şaşırtmadı.
Empati yapıp bir turist yolculuk yaparsa uçakta nelere ihtiyaç duyar diye düşündükten sonra aklıma sadece rahat koltuk ve istek doğrultusunda yemek geldi.
Sonuç olarak beslenme önemli. En azından benim için öyle.
" İpek Hanım misafirlerimiz kaç kişiler? "
"Bana verilen bilgilere göre 7 kişiler; 4 kadın, 3 erkek olacak. "
"Misafirlerimiz iniş yaptıktan sonra iki tane özel araçla havalimanından almaya gidin ve otele yerleştirin. Bugün gezeceklerini pek sanmıyorum zannımca yarın gezmeyi tercih ederler. Bundan ötürü iyice dinlesinler iki hafta Türkiye ' de kalacaklarını biliyorum.
Geldikleri günün gecesinde her birinin yiyecek tercihlerini özenle not et ve şefe bildir. Bunun için Yavuz sana yardımcı olacaktır. Benim burada el atabileceğim herhangi bir şey kalmadı gördüğüm kadarıyla. Bir sorun çıkarsa numaramı Yavuz' dan alabilirsin. Başka bir şey yok öyle değil mi?"
" Hayır Umay Hanım şuanlık bir çatlak yok elimden geldiği kadar konuklarımızı memnun etmeye çalışacağım. "
" Elinizden geleni değil, elinizden geldiğinin fazlasını yapmanızı istiyorum. Bilmem anlatabildim mi?"
Sol kaşımı imayla yukarı kaldırdığımda bana karşı hayranlıkla bakıyordu.
" Çok iyi anlattınız. Tüm sınırları zorlayacağım Umay Hanım bana güvenebilirsiniz. " dedi ve tebessümü tüm yüzüne yayıldı.
İtiraf etmeliyim ki bu kızı sevmeye başladım galiba.
" Güvenimi boşa çıkarmayın o zaman İpek Hanım. " deyip gülümsedim ve uçaktan çıkmaya başladım.
Alaz tam dediğim gibi beni aracın önünde bekliyordu gözleri telefonda olduğu için indiğimi görmedi ama ona baktığımı hissedip bakışlarını ekrandan bana çevirdi.
Beni gördükten sonra telefon ekranını kapatıp cebine attı. Hızla Alaz' a doğru yürümeye başladım. Alaz' ın yanına vardığımda Yavuz ortalıklarda görünmüyordu.
" Bitti mi işin?" dedi ciddi yüz ifadesiyle.
" Bitti. Çok geç kaldık Alaz. Daha hiçbir şey hazır değil. "
" Her şey hazır. Dolabından geceye uygun bir kıyafet giyersin olur biter. Fazlasına gerek yok zaten aracı da ayarladım sıkıntı yok. "
Sanırım özellikle tepki vermemeye çalışıyordu çünkü bahsettiğimiz şahıs tecavüzden ötürü defalarca yargılanmış ve bu durum her ikimizin için de yeterince endişe vericiydi.
Kötü bir gün geçirdiğim için geceyi eğlenceli hâle getirebilirim diye düşündüm bu gece siyah bir elbise yerine daha farklı bir renk elbise giymek istiyorum hatta biraz iddialı olsa güzel olabilir.
" Tamam. Gidelim anca hazırlanırım zaten. "
" Tabii, hemen."
***
Mâlikaneye gidene kadar hiç konuşmadık. Vardığımızda saat akşam 18.30' du. Havalimanına uzak düştüğümüz için yolda yeterince oyalanmıştık. Alaz' a haber vermek için ona ne zaman çıkacağımızı bildirdim.
" Sekize doğru hazır olurum. İhtiyacımız olan bir şey varsa hallet. Aynı araçla gitmeyeceğiz şüphe çekmek istemiyorum. "
Başı ile beni onayladı. Garip bir sessizlik içindeydi. Çok konuşmazdı Alaz ama bu kadar sessiz kaldığını hiç görmemiştim. İlk defa bu yüzüyle tanışıyorum. Sanki fırtına öncesi sessizlik gibiydi...
Odama çıktığımda hiç düşünmeden dolabıma ilerledim ve malikânede hiç kimse benim dekolteli ve farklı renk kıyafetler giydiğimi göremezdi.
Sıklıkla siyah veya lacivert giyerdim ve bunu artık hiç kimse yadırgamıyordu. Ama bu gece ilk defa kopkoyu bordo bir elbise giyeceğim.
Dizimin hemen üzerinde biten bordo elbisenin kumaşı çok yumuşaktı sol bacağından derin bir yırtmacı olan elbisenin göğüs kısımları pek de açık değildi ama dümdüz önü vardı.
Elbisemin kolları dar bir kumaştan oluşuyordu. Hemen elimi yüzümü yıkadıktan sonra elbisemi giydim. Vücudumu çok güzel sarıyordu.
Boy aynasından baktığımda kendimi fazlasıyla beğenmiştim. Makyaj yapmayı pek sevmediğim için çok hafif bir makyaj yapıp dudağıma gloss da sürdükten sonra makyajımı tamamlamıştım.
Tırnaklarıma bordo ojeler de sürmüştüm bu gece bol bol bordoya bulanmış gibiydim hoşuma gitmişti.
Kıyafet konusunda hem çok seçici olduğum için hem de geniş bir kalçaya rağmen ince bir belim vardı ve bundan ötürü giydiğim her şey üzerime oturmazdı.
Liseye geçtiğimden beri kendi terzime istediğim kıyafeti anlatıp diktirirdim. Bu sabah havalimanına gitmeden önce terzim Aslan abiye istediğim model ve rengi yapay zekadan hazırlayarak gönderdim ben eve gelene kadar hazırlamış, göndermişti.
Selim Bey dışında kıyafetin eve geldiğinden kimsenin haberi yoktu. Böyle olması herkes için daha sağlıklıydı.
Bu kıyafete yakışır diye gümüş su gibi bir gerdanlığın yeterli olduğunu düşünüdüm. Kulağıma ise küçük gümüş küpeler taktım.
Saçlarım en sade hâliyle bile güzeldi bundan ötürü çok bir şey yapmadım. Sadece hafif bukleler yapıp saçlarımı açık bıraktım.
Elbise ile aynı renkte olan bordo kadife topuklumu giydim ufak bir topuğu vardı boyum uzun olduğu için uzun topuklu çok nadir giyerdim.
Elbisemin kadife kısımları kollarımı sardığı için ince gümüş bir bileklik taktım ayarını kendim yapabildiğim için bilekliğim bileğime yapışmış gibi duruyordu zaten hareket etmesini istemediğim için gayet makuldu.
Telefonumu yatağın üzerinden alıp son kez boy aynasından kendimi inceledim istediğimde çok daha güzel bir kız oluyordum.
Aşağı inince büyük bir tepki alacağımı bildiğim için buna kendimi hazırladım. Telefonuma baktığında 20 dk. önce Alaz' ın ' Her şey hazır ' mesajını gördüğümde inmek için hazırdım odamdan çıkıp merdiven tarafına doğru ilerlerken hangi araca bineceğimizi iki şoföre anlatan Sadık abiyi gördüm.
Bana bakışını anlık olarak çevirdi sonra önüne döndü bir anda konuşması dondu ve şaşkınlıkla bana tekrar döndü. Eliyle yanındaki iki adamı gonderirken ona doğru yaklaşmıştım.
Elini beline atan Sadık abi şoklar içerisindeydi böyle bir şeyi beklemiyordu sanırım.
" Sen ne olmuşsun kızım böyle. " Utangaç bir tebessüm ettim.
" Ne olmuşum Sadık abi?" dedim utanmazca. Kısa bir kahkaha atıp işaret parmağını seni gidi şeklinde sallayarak.
" Su gibi olmuşsun evladım maşallah sana epey şaşırdım ha hiç beklemiyordum doğrusu Umay kızım. "
" Ay, çok incesin Sadık abi ben ineyim artık Alaz beklemekten odun olmuştur bana kızmasın sonra. "
" Beklesin ,beklesin beklediğine değmiş yani. "
Bu beklenmedik cümlesi ile beraber güldük aşağı doğru indim.
Benimle gelecek olan korumalar ve diğer çalışanlar beni gördükçe bazısı elini ağzına atıp şaşkınlığını gizlemeye çalışırken bazısı duyacağım şekilde çok güzel olmuşsunuz diyorlardı hepsine gülümseyip Selim Bey ' i bulduktan sonra etrafta Alaz ' ı bulamadım.
Selim Bey' in yanına vardığımda elini iki yana açarak bana gülümsedi.
" Oo , bizim ufaklık pek de ufak değilmiş sanırım "
dedi ve utançtan yerin dibine girdim çünkü projeden haberleri vardı yani ne için hazırlandığımı da biliyorlardı fakat sadece Selim Bey ve Sadık abi biliyordu çünkü diğer çalışanların bilmesine gerek yoktu.
Yoksa iki ay boyunca dillerine dedikodu vermiş olacaktım bu yapmak istediğim en son şeydi.
" Selim Bey utandırıyorsunuz beni , Alaz nerede acaba çıkmamız lâzım geç oldu çünkü. " dedikten sonra önüme düşen birkaç saç tutamını sol elimin tersiyle geriye doğru attım.
" Alaz mutfakta. Karnını doyuruyor onu da çağır çıkın artık. Dediğin gibi geç oldu. "
Tamam şeklinde başımı sallayıp adımlarımı mutfağa doğru ilerlettim. İçeri girdiğimde Alaz' ın sırtı bana dönüktü masaya gömülmüş bir şeyler yiyordu.
Ben burada stresten ve açlıktan ölürken beyefendimiz paşalar gibi karını doyuruyordu sinirlenmedim değil doğrusu. Mutfak şefimiz Alaz' ın annesi Seniha Hanım beni gördükten sonra ellerini kenetleyerek bana baktı ve gözleri doldu ağzının içinde konuşarak
" Umay..."
adımın son harfini uzatarak söylediği için hoşuma gitmişti.
" Çok, çok güzel olmuşsun kızım peri gibi olmuşsun aman Allah'ım. "
Bu tepkisi yüzünden zıkkımlanmayı bırakan Alaz arkasını döndüğünde gözlerini fal taşı gibi açtı elinde büyük bir sandiviç vardı. Bir yanağı ise aldığı büyük lokmadan kocaman olmuştu.
Beni gördüğü gibi çiğnemeyi bıraktı. Sonra birden öksürmeye başladı. Israrla öksürüp bana bakarken iki adımda yanına ulaştım sırtına geleneksel yöntemle vurdum.
" Helal , helal"
dedim aslında biraz ona inat giymiştim böyle bir tepki vereceğini biliyordum yadsıyamayacağım bir şekilde bu tepkisi pek bir hoşuma gitmişti.
Kehribarları beni dikkatle incelerken tam önünde durdum ne yaptığımı anlamaya çalışır gibi bakıyordu ve ısrarla ağzındaki lokmayı çiğnemiyordu.
İki eliyle tuttuğu sandiviçi elimi onun elinin üzerine koydum ve başımı sandiviçe doğru uzattım onun ısırdığı yerden bir ısırık aldım ki bu benim yapacağım son şeydi çünkü başkasının kullandığı tırnak makasını bile kullanmazdım ama bu gece onu şaşırtmaya yemin etmiş gibiydim.
Bundan ötürü kendimi bozmadan geriledim elimi elinin üzerinden de çektiğimde bu sefer de ağzı hafif aralıktı.
Bu koca adamı tek seferde bu hâle getirdiysem büyük iş başardım demekti çünkü Alaz' ın kolay kolay bir kıza böyle tepki verdiğini görmemiştim yani bu demek oluyor ki Boran Adalı ' yı etkilemek daha kolaydı. Buna çok sevindiğim için gülümsedim.
" Sandiviçini bitirdiğinde bahçeye çık orada bekleyeceğim."
dedim hâlâ şaşkın gözlerle bana bakıyordu. Hafif cilve yapmaya çalışarak kapıdan çıkarken Seniha Hanım ' ın hayran dolu bakışlarını gördüğümde ona tebessüm edip.
" Seniha abla ben gelene kadar bana mozaik pasta yapar mısın? Canım tatlı çekti de. " dedim büyük bir sevimlilikle.
Hemen bana yaklaşıp yanaklarımı avucunun içine aldığında bakışlarım beni izleyen kehribarlara döndüğünde Alaz' ın adem elması yavaşça yukarı ve sonra aşağı doğru hareketlendi ve evet ağzı hâlâ şişti. Bakışlarım Seniha Hanım ' a döndüğünde gözleri dolmuştu.
Yutkunduktan sonra derin bir nefes aldı hafifçe yanaklarımı sıktı ve çenesinin titrediğini gördüm.
Seniha Hanım çok merhametli ve duygusal bir kadındı. Eşi onu kendisinden yaşça çok çok küçük bir kızla aldattıktan sonra bizim mâlikanede çalışmaya başlamıştı.
Oğlunu tek başına büyütmeye çalışmıştı ve eski kocasının onu aldattığı kız eski kocasını dolandırmıştı. Ben küçükken de hatırladığım kadarıyla da içip içip buraya bizim kapıya dayanıyordu.
Kendini affettirmeye çalışıyordu. Buna rağmen dimdik durmuştu Seniha ablaya bu gücünden dolayı imrenmiştim. Yanağımı okşayıp
" Selin..." dedi. Annemin adını bile duymak içimde bir şeylerin kopmasına sebep olmuştu.
" Annen sende doğum yaptıktan sonra hâlâ fiziği taş gibiydi" bunu söyledikten sonra hafifçe gülümsedi.
" Sen 3 yaşındayken aile fotoğrafı çekecektiniz. Kaan Bey' im annene böyle bordo bir elbise almıştı.
Ama seninki gibi böyle kısacık değil neredeyse bileğine kadar geliyordu elbisesi. Ah ah! O kadar güzel olmuştu ki peri kızı gibi. Sen de o zamanlar öyle söylemiştin.'Peri kızı gibi olmuşsun anneciğim ' " dedi sesimi taklit ederek.
Tekrar keyifli bir kahkaha attı. " Tabii baban izin vermezdi kısa giyinmesine Selin Hanım ' ın gözünden sakınırdı anneni. " derin bir soluk alıp verdikten sonra elini yüzümden çekti ve omzuma ellerini dokundurup güzel bir tebessüm etti.
" Neyse güzel kızım ben sizi oyalamayayım. " Gözlerim dolmuştu ve ağlamak istemiyordum. Söz vermiştim kendime çünkü.
Başımı sallayıp Alaz' a döndüm sonunda ağzındaki lokmayı bitirmişti. Ona baktığımda yine yutkundu ve ilk defa bakışlarını kaçırdı benden.
" Bahçede bekliyorum." dedikten sonra bana bakmadan başını tamam anlamında salladı. Hızlıca çıkmam gerekiyordu yoksa ağlayacaktım. O gece geldi yine aklıma; silah sesleri, çığlıklar sandık, sıcacık bir karaltı ve Alaz...
***
Arka bahçeye çıktığımda karanlık çökmüştü saat 8 ' i de geçiyordu. Arkamdan adım seslerini duyduğumda Alaz' ın geldiğini biliyordum.
Bundan ötürü dönüp bakmak için uğraşmadım. Tam yanıma geldiğinde dönmediğim için karşımda durdu. İçeride fark etmemiştim ama simsiyah bir takım giymişti çok yakışıklı olmuştu dağınık kumral saçlarının bir tutamı alnına doğru düşüyordu. Akla zarar bir tipi vardı.
" Çabuk geldin. Yemedin mi sandiviçini?
" Kursağımda bıraktın Umay. "
" Allah kuru iftiradan saklasın,ben ne yaptım ki?"
" Ne yaptın?" dedi bir kaşını yukarı doğru kaldırarak.
" Sen ne giydiğinin farkında mısın Umay?" ne giydiğimin gayet de farkındaydım.
" Evet , gayet farkındayım ."
" Gerek var mıydı buna!" daha fazla şey söyleyecekti ama yuttu.
" Tabii ki gerek vardı Alaz. Pantolon - üst mü giyseydim ?" Elini alnına atıp ofladı:
" Onu giymeni yeğlerdim, başımı ağrıtıyorsun Umay"
" Senin tercihlerine göre hareket etmiyorum Alaz Aksoy! Ayrıca madem başını ağrıttık ..."
sol kaşımı yukarı kaldırdım ve daha da yaklaştım. Yine ne yapmaya çalıştığımı anlamaya çalışarak bakıyordu.
" Dindirmesini de biliriz herhalde. " dedikten sonra siyah kravatını tutup hafifçe kendime doğru çektim ve ayağımın üzerinden hafifçe yukarı kaldırdım kendimi çene kasının olduğu yerin hemen üstüne çok hafif bir öpücük kondurdum.
Yanağı sıcacıktı ve garip hissetmeme neden olmuştu. Kendimi geri çekince kravatını bırakmadan yüzüne baktım, son derece şaşkındı ve yanakları hafif kızarmıştı.
Öptüğüm yere bakınca glossumun parıltısı beyaz teninde kalmıştı. Buna gülerek kravatını kendime doğru çektim ve sağ elimin tersiyle parmaklarımın ucu ile yüzündeki parlaklığı dağıttım tam gitmeyince baş parmağımla biraz baskı yapıp yüzündeki glossun hepsini temizledim.
Yavaşça yutkunduğunu gördüm şansımı daha fazla zorlamamak için kravatını bıraktım bineceğim araca doğru ilerlerken Alaz' ın bedeni taş kesmişti. Yandaki elinin yumruk olduğunu gördüm.
Oyalanmadan araca bindim. Arabada tek olduğum için fazlasıyla sıkılmıştım. Ama kendimi toparlamaya çalıştım çünkü bu önemliydi belki de o gece...
O gecenin sorumlusuna ya da sorumlularına bir adım yaklaşabilecekdim bu benim için muazzam bir şanstı.
Alazla binaya birlikte girecekdik fakat Boran Adalı ' nın çakmaması için tek başıma yanında oturacakdım.
Bir şekilde onu ikna edip yukarı çıkaracakdım ve sonra Alaz ve korumalardan iki kişi birlikte gelecekler adamın ağzından laf alacaklardı zorla da olsa olacaktı çünkü başka yolu yoktu.
Bu yolda defalarca kan dökmüşdüm gerekirse yine dökecekdim. Bunları düşünürken telefonuma gelen bildirim sesi ile irkildim.
Lise arkadaşlarımdan birinin yazdığını gördüğümde hiç düşünmeden ekranı kapattım. Kimseye katlanacak mecalim yoktu. Hele ki bu akşam hiç.
***
Bölüm etkileşimi
