Bölümler 26Şu an: 1. Bölüm
- 1 Giriş120 kelime
- 2 1. Bölüm1.283 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 2. Bölüm4.349 kelime
- 4 3. Bölüm2.806 kelime
- 5 4. Bölüm3.172 kelime
- 6 5. Bölüm3.835 kelime
- 7 6. Bölüm2.919 kelime
- 8 7. Bölüm1.116 kelime
- 9 8. Bölüm2.209 kelime
- 10 9. Bölüm1.688 kelime
- 11 10. Bölüm942 kelime
- 12 11. Bölüm881 kelime
- 13 12. Bölüm1.309 kelime
- 14 13. Bölüm1.493 kelime
- 15 14. Bölüm545 kelime
- 16 15. Bölüm1.243 kelime
- 17 16. Bölüm1.416 kelime
- 18 17. Bölüm441 kelime
- 19 18. Bölüm765 kelime
- 20 19. Bölüm1.515 kelime
- 21 20. Bölüm1.288 kelime
- 22 21. Bölüm1.816 kelime
- 23 22. Bölüm1.823 kelime
- 24 23. Bölüm1.063 kelime
- 25 24. Bölüm456 kelime
- 26 #SON
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ey benim gönlümün en güzel çeşmesi, acımasızca kuruttular seni benden alıp...
2021 Haziran Hatıra
Kaan Âgahoğlu her zaman olduğu gibi akşam üzeri saat 21.15 de ofisinden çıktı. Uzun,serin koridordan çıkarken yanından geçen çalışanlara iyi geceler dileklerini sunduktan sonra koridor sonundaki büyükçe asansöre binip -1 yazılı oval tuşa basıp şirketin otoparkına indi.
Elindeki araba anahtarı ile açma tuşuna basıp aracını açtı iki defa yanıp söndü Mercedes-Benz in ışıkları. İlk göz ağrısıydı Kaan' ın.
Hayranlıkla baktı aracına ardından kapısını açıp arabasında bindi cadde boyu ilerleyip sevgili eşi Selin ' in takı almak için sık sık uğradığı süslü mekâna girdi.
Evlilik yıl dönümleriydi bugün sürpriz yapmayı sevmezdi Kaan ve eşi de çocukları da bu duruma hayli alışkındı. Her yıl aynı günde kızı ve oğlu da dahil eşi Selin ile birlikte bembeyaz giysiler giyerlerdi çünkü beyaz saflıktı,beyaz aşktı,beyaz masumiyetti,beyaz sevgiydi her şeyden önce...
Çok sevdiği eşine sabahında hazırlattığı inci kolyeyi aldı onların 25. Yıl dönümüydü ama hâlâ 20'li yaşlarında gibiydi Selin Âgahoğlu. Beline uzanan simsiyah saçları vardı ela gözleri giydiği giysiye göre renk alıyordu, hep farklı bakardı Selin.
Kaan bazen o hiçbir şey demese bile gözlerinden anlardı her şeyi çünkü gözleri ile konuşurdu Selin ;farklı bakardı ,gözleri titrerdi bakarken.
Kaan evin önüne geldiğinde aracı büyük bahçenin içinde tam garajın önünde bıraktı gerisini çalışanları halledecekti sabırsızdı adımları saat 10 ' a yaklaşırken geç kaldığını düşündü ve hızla kapıya doğru yürüdü. Kapıyı çaldı ve biricik kızı Umay açtı.
Güzel kızı tam yaza uygun siyah puantiyeli beyaz bir elbise giymiş siyah dalgalı saçlarını açık bırakıp yandan aldığı tutamlarla abisinin ona doğum gününde aldığı siyah kurdeleli tokasını takmıştı yine çok güzeldi ve gittikçe annesine benziyordu 12 yaşındaki küçük Umay'ı. "Babacığım!" diyerek kocaman sarılmıştı Kaan' a.
Kaan ' ın yüzündeki tebessüm kızı ona her böyle seslendiğinde kahkahaya dönüşüyordu. Hemen arkasından sevgili karısı Selin ve oğlu Çağrı ise hemen arkasından geldi tüm yaşama sebebi olan aile üyelerini birlikte gördükten sonra içeri geçtiler.
Büyüktü Âgahoğullarının malikânesi. Kocaman , düzenli bir bahçesi vardı arka bahçesinde ise küçük bir havuz vardı biricik kızı Umay istemişti havuzu babasından çünkü yüzmeyi çok severdi Umay. Malikânenin hemen kapı dışında kocaman demir kapının yan tarafında kalan gri kutucuğun içinde ise Altın renklerle Âgahoğlu Malikânesi yazıyordu.
İçi de kocamandı evin, oğlunun arkadaşlarının deyimiyle saray yavrusu gibiydi içi. Selin hanım gold sevmediği için birçok mobilyada gümüş kullanmayı tercih etmişti.
Oturma odasına geçen Âgahoğlu ailesi yemeklerini yedikten sonra yemek masasının önünde kalan koltuklara geçip her yıl olduğu gibi bu sene de Kaan ile Selin'in evlilik yıldönümü için yaptıkları söz etkinliğini yine yapmak için oturdular.
Âgahoğlu her sene söyledikleri cümleleri birlikte seslendireceklerdi garip gelirdi bu durum Çağrı ' ya sözlerin bu kadar uzun cümlelere sığınıp kalması çok aciz gelirdi ama dile getiremezdi , ailesine onların bu kadar benimsedikleri bu duruma hakaret sayabilecekleri için yine susmayı tercih etti.
Çağrı dışındaki herkes tüm içtenlikleriyle söze başladılar;
“Biz Âgahoğulları olarak; sevgimizin, sadakatimizin ve ailemizin köklerine sahip çıkacağımıza söz veririz.
Bugün verdiğimiz sözü her yeni yılda yeniden hatırlayacak; sevincimizi de, zorluğumuzu da omuz omuza taşıyacağız.Çınar ağacı gibi köklerimizden güç alacak, dallarımızla birbirimize gölge olacağız.
Zaman değişse de, yollar değişse de Âgahoğlu adı; birlik, onur ve sevgiyle yaşayacak.Bugün ve daima… birbirimize, ailemize ve verdiğimiz söze sadık kalacağız.”
ezberlenmişti artık bu sözler ilk yaptıkları gibi içten miydi bilinmez ama mecburlardı sanki en azından öyle hissediyorlardı.
Kaan eşi Selin' e hediyesini verdikten sonra eşiyle birlikte kahve içtiler Umay ise hep yaptığı gibi en ufak bir şey yediğinde derhal banyoya gidip dişini fırçalardı bunu yapmak için yukarı banyoya çıktı abisi Çağrı ise üzerindeki rahatsız kıyafetlerden hemen kurtulmak için odasına çıktı.
Âgahoğulları bir markaydı sembolleri çınar ağacıydı kendi logoları buydu otel işletmeciliği yapıyorlardı. Kaan üniversite yıllarında okuduğu otel işletmeciliği bölümünü değerlendirmek için hiçbir fırsat bulamamıştı taa ki babası Rauf Ziya Âgahoğlu' nun yıllar önceki vefatı gerçekleşene kadar.
Babasından kalan bir konağı restore edip otel hâline getirmesi ile ele avuca sığmayan bu mirasın fitili ateşlemiş oldu Kaan Âgahoğlu.
Hayatı boyunca verdiği en iyi karar buydu Kaan için. Restore işini başarılı yapıp tarihî bu otelden aldığı yüksek kazançtan aldığı parayı tekrar bir otel yaptırmak için kullandı ve böylece Agâhoğullarının dillere destan mirası böylelikle otel zinciri ile başladı Kaan ' ın bir kız kardeşi ve bir abisi vardı abisi Turgut paragöz herifin tekiydi para için tüm ailesini satabilecek alçaklıkta bir adamdı tabii bunu Kaan dışında hiç kimse bilmiyordu çünkü Turgut her zaman saman altından su yürütmüştü hiçbir zaman göz önünde kötü bir şey yapmamış her adımını kendi gölgesinden bile gizli bir sinsilikte yapmıştı.
Umay odasında dişlerini fırçalarken bir el silah sesi duydu ama babası bir kez olsun malikânenin içinde silah kullanmamıştı.Korktu Umay, abisine gidecekti ama bir el silah sesi daha duydu sonra bir el daha ve bir el daha...
Malikânede kıyamet koptu zannetti Umay tiz çığlık sesleri odasına kadar geliyordu lavaboya bile giremedi saklanmak için korktu.
Televizyonda yabancı bir ülkede okula saldırı olmuştu saldırganlar lavaboya girip çocukları polis olduklarını inandırıp onları lavabodan çıkartıyorlar ve öldürüyorlardı bunu bildiği için çok korktu Umay ne yapacağını bilemedi kapının dışına çıkarsa onu da öldüreceklerini düşündü.
Akıllı bir kızdı küçük Umay ,kapısının hemen yanındaki büyük oyuncak sandığını gördü içindeki tüm oyuncakları boşaltıp içine girdi ve sıkıca tuttu sandığın kapağını ,üst üste silah sesleri duydu Umay.
Nefes alamadı sanki birileri onun boğazına yapışmış gibi hissetti kalbi çok hızlı atıyordu sol minik göğsünün hızdan nasıl attığını gördü Umay ' ın daha da korkmasına sebep oldu bu durum böyle giderse bayılacaktı.
Evet, akıllı bir kızdı Umay , abisinin her futbol maçında çok yorulduğunda elini bileğine atıp bastırdığını görürdü bunu niçin yaptığını abisine sorduğunda abisi Çağrı ,nabzını tutarak kan akışını yavaşlattığını söylemişti belki onun da işine yarar diye hemen sağ avucuyla sol bileğini kavradı sıkıca tuttu bileğini Umay gözlerini kapatıp Allah'a defalarca dua etti o an.
Karanlığı severdi Umay ama böylesine nefesinin kesilmesi hiç hoşuna gitmemişti.
Birden başlayarak saydı içinden sadece titreyen dudaklarını kıpırdatıyordu sayamıyordu işte defalarca karıştırmış hep en başa dönmüştü bunu kaç defa yaptı bilemedi Umay.
Başı dönüyordu artık ve nefes alamıyordu bir anda sandığı birileri açmaya çalıştı o kadar gözleri kararmıştı ki yine çok korktu ,tutmaya çalıştı sandığı ama tutunamadı. Her kimse ondan daha kuvvetliydi ,bir anda çekti kapağı. Umay gözlerini açamadı en son hatırladığı şey sıcacık bir göğüstü biri onu kucağına almıştı burnuna baskın bir koku geliyordu: toprak kokusu.
En son hatırladığı koku bu oldu Umay'ın. Ardından soğuk; tenine bir bıçak gibi keskin değmişti onu saran kollar ısrarla bırakmıyordu. Bir ses duydu ağlama sesleri de cabası.
Yine tek ses doldu kulağına, çatallı bir sesti ve boğuktu ismi ile sesleniyordu ona ısrarcıydı aynı ses. Sırtı sert bir zemine değmişti ,oysaki Umay güvendeydi o kollarda.
Korkudan gözlerini dahi açamamıştı sonra sesler netleşmeye başladı yüzünde iki el hissetti yavaş yavaş yanağını ve saçını okşuyordu o eller "Umay!" dedi aynı ses sanki yalvarıyordu karşısındaki ama Umay da yapamadı açamadı gözlerini korkuyordu hâlâ çünkü.
Yine aynı sesi duydu başta tanıyamadı ama tekrar seslendi karşısındaki kişi kulaklarına Alaz' ın boğuk ve titreyen sesi doldu;
" Umay!" diyordu yine.
" Lütfen Umay, lütfen gözlerini arala."
Alaz ' ın sesini duyar duymaz gözlerini titreyerek açtı Umay sağ gözünden bir damla yaş aktı soğuk tenine işlerken bir damla gözyaşıydı tenini yakan karşısında dağılmış Alaz' ı ,yorgun ve endişeli bakışlarını gördü hafifçe doğrulup sıkıca tek tanıdığı sese ve bedene sarıldı Umay.
Dudaklarından tek kelime döküldü Umay ' ın " Ailem" dedi büyük bir zorlukla daha fazla dayanamadı ve başını önündeki bedene tekrar yasladı karşısındaki karaltıya onun duyabileceği şekilde fısıldadı:
" Alaz, ailemi getir ."
dedi sessizce daha sıkı sarıldı güven duyduğu bedene , hiçbir ses gelmedi karşısındaki bedenden yavaşça gözlerini kapattı kaderine teslim oldu Umay. Hiçbir şey gelmedi ufak ellerinden... Büyük bir aile katliamı olmuştu 13 Haziran gecesi ,tüm beyazlar kirlendi Umay için masumiyet kirlendi, sevgi kirlendi, aşk kirlendi Umay için tüm beyazlar kirlendi o gece tüm beyazlar üzerindeki puantiyeli elbisesi de dâhil kana bulanmıştı.
Bütün beyazlar Âgahoğullarının kanıyla kirlenmişti...
***
Bölüm etkileşimi
