KANLI MİRAS kitap kapağı

16. bölüm / 26

15. Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 26Şu an: 15. Bölüm

Uyarı: Bu bölüm +18 ve yoğun smut içermektedir. Yaşı tutmayanlar bu bölümü atlayabilirler.

* O bana küçücük bir umut verdi, * ⁠ Ben ise ona her şeyimi... ✨

Verdiği son emir bardağı taşıran son damlaydı. Arabadan hızla inip kapısını kırarcasına sert kapatmıştım. Kaputun önüne elini yaslamış çenesi bariz bir şekilde seğirmişti. Üzerine doğru yürüyüp öfkemi kusmuştum.

" Ne yapacaksın şimdi? Beni buraya tek başıma hesap sormak için mi getirdin? Herkesin önünde rezil ettiğin yetmedi mi?!" Diye sorunca yavaşça başını önünden kaldırmıştı.

Geri adım atmadığımı gördüğü an , şimdiye kadar bastırmaya çalıştığı öfkesinin patlama noktası olmuştu. Aynı yavaşlıkta elini kaputun üzerinden çekip bana doğru bir adım atmıştı.

"Seni rezil mi ettim?" Derin ve tehlikeli bir fısıltıyla konumuştu , aniden bedenimi titretecek bir sesle yükselmişti: "Sen oraya çocuk gibi dalıp, o dama siper olurken beni ne duruma düşürdüğünün farkında mısın?!"

"Ne demek 'İn aşağı!' Demir?" diye bağırdım, sesim ıssız ormanın derinliklerinde yankılanırken. "Senin emrindeki askerlerin miyim ben? Senin kölen miyim? Beni böyle herkesin içinde rezil etmeye ne hakkın var?"
Demir, önümde daha da dikleşmiştin Üzerime doğru bir adım attığında, varlığıyla tüm oksijeni tükettiğini hissettim. Başını hafifçe eğip gözlerini gözlerime kilitledi. O bakışlarda sadece öfke yoktu; bambaşka, daha karanlık bir duygu vardı.

"Rezil mi oldun?" diye sordu, sesi bir bıçak kadar keskin ama fısıltı kadar alçaktı. "O herife siper olurken, kendi hayatını hiçe sayarken ben ne durumdaydım, farkında mısın?"
"Ahmet abiyi korudum!" dedim, inadımdan ödün vermeyerek. "Sadece birine yardım ettim, yoksa adamı öldürecek gibi bakıyordun , hepsi bu !"

"Bana yalan söyleme," diye kükredi bir anda. Sesi öyle gürültülüydü ki, yakınlardaki birkaç kuş ürküp havalanmıştı. "Ona bakışındaki o korumacı tavrı gördüm Umay. Beni sinirlendiren şey senin aptallığın değil, senin o adamı savunma biçimin."

Bir adım daha attığında, aramızdaki mesafe yok denecek kadar azaldı. Arkamdaki arabanın sert metaline çarptım, kaçacak hiçbir yerim kalmamıştı. Demir, ellerini iki yanımda arabanın üzerine yaslayarak beni adeta hapsetmişti. Başını boynuma doğru yaklaştırdığında, kokusu zihnimi bulandırdı. Nefes alışverişlerim hızlanmıştı.

"Şimdi söyle bakalım," dedi, dudakları neredeyse kulağıma değerken. "O herifi korumaya değer miydi? Çünkü şu an, karşında duran adamın sabrını sınadığının farkında değilsin."

Kalbim göğüs kafesimi dövüyordu. Öfkem hâlâ diriydi ama Demir’in bu kadar yakın olması, tenimde yarattığı o yakıcı etki korkumu başka bir şeye dönüştürüyordu. "Değerdi," diye fısıldadım, sesim titremesine rağmen geri adım atmayarak. "Çünkü ben kimsenin kuklası değilim Demir. Sen ne kadar öfkelenirsen öfkelen, ben vicdanımla hareket edeceğim." Demiştim tek solukta.

"Sana bir şey olma düşüncesi..." diye fısıldadı, alnını hafifçe benimkine yaslarken sesi bu kez titriyordu. "Bu düşünceyle başa çıkamıyorum, Umay. Anlıyor musun?" Biliyordum , hepsi biliyordu , Alaz da biliyordu. Bu yüzden o mu ben mi diye sormuştu , anlıyordum, geç kalmış bir hâlde...

Söyleyecek hiçbir kelime bulamadım. Tüm o isyan cümleleri, içimdeki kırgınlık bu itiraf karşısında eriyip gitmişti. Sadece başımı hafifçe sallayabilmiştim.
Gözleri son bir kez gözlerime, ardından dudaklarıma kilitlendi. Daha fazla kelimeye ihtiyaç kalmamıştı. Dudakları dudaklarımı bulduğunda, ormanın o ıssız sessizliği, rüzgarın uğultusu ve içimizdeki tüm o öfke bir anda silindi. Bunca zaman bastırılmış duyguların, korkunun ve kaybetme endişesinin bir mühürü gibi, son derece naif ama bir o kadar da yoğun bir andı.

Hiç beklemeden ben de ona karşılık vermiştim. Elimi boynuna dolayıp Demir ' i kendime daha da çok yakınlaştırmıştım. Nefessiz bir şekilde, sanki tüm öfkemizi birbirimizin dudaklarına bırakmak ister gibi öpüyorduk.

Bir eli yanağımı okşarken diğer eli belimi sıkıca kavramıştı. Kendine saklamak istiyor gibiydi , güvende hissetmiştim, hiç olmadığım kadar hem de. Sanki tüm endişem, öfkem bir anda yok olmuştu. Yüreğimdeki garip boşluk hissi kapanmıştı. O kapatabilmişti yalnızca. Kuzey Demir Karayel bunu tüm öfkesi ve korumasıyla yapmıştı.

Bir elimi saçlarından çekip sol göğsüne doğru ilerletmiştim. Kalbi yuvasından fırlayacak gibi bir hızla atıyordu. Diğer elim ile yumuşak saçlarını çekmiştim. Bu yaptığıma karşılık belimdeki eli gevşemiş ve kalçamı bulmuştu.

Belli belirsiz okşuyordu. Eli o kadar hafifti ki dokunuşlarını hissetmekte zorlanıyordum. Elimi göğsünden çekip yüzünü iki elimle tutup bana daha yakınlaşması için çekmiştim. Sanki daha fazla yaklaşabilecekmişiz gibi...

Kalçamdaki eli sıkılaşmış , bu sefer sert dokunuşlar sunuyordu bana. Dudaklarımı dudaklarından ayırıp boynuna doğru ilerlemiştim. Tutkulu öpücükler konduruyordum boynuna. Birkaç defa boynunu emdiğimde hırıltılı bir ses çıkarmıştı.

Kalçamdaki eli daha da sıkılaştığında boynunu dudağımdan kurtarmıştı. Zorlanıyor gibiydi. Bir anda dudakları önce boynumu bulmuştu, küçük öpücükler kondurup geri çekiliyordu, boynumdan köprücük kemiğime doğru ilerleyip bir öpücük de oraya kondurmuştu , dudağının kor gibi sıcaklığını kalın tişörtün bile üzerinden hissetmiştim, göğsüme doğru ilerleyip göğüslerime de birer öpücük kondurmuştu.

Her seferinde kalçamdaki eli daha fazla sıkılaşıyordu , giydiğim şort gibi eteğin dışında kalan tenime her dokunduğunda resmen avucunun içinde kıvranıyordum.

Daha da aşağı inip önce karnıma ardından göbek deliğimin olduğu yeri de öpücüklere boğmuştu. Daha da fazla aşağı indiğinde bedenen de alçaldığı için ellerimi boynuna atmıştım. Her öptüğünde tırnaklarımı istemsizce boynuna batırıyordum.

Demir önümde tam diz çöktüğünde önce sert kumaşın üzerini birkaç defa ölmüştü. Aldığım hazla başımı geriye doğru atmıştım. Birden eli kalçalarımı sıkıca tutup bedenimi kaldırmıştı. Beklediğim bir anda kendimi kaputun üzerinde bulmuştum.

Demir büyük bir çapkınlıkla yüzüme doğru bakıyordu. Biraz önceki sert hâlinden zerre kalıntı kalmamıştı. Eli yavaşça eteğimi bulduğunda tek seferde altımdaki eteği çekmişti. Resmen donla adamın karşısında duruyordum.

Utanma duygusuyla bacağımı kapatma dürtüsüne engel olamamıştım. Demir ' in sıcak eli bacaklarıma değdiğinde, ürpermiştim. Büyük bir yavaşlıkla bacaklsimj yana doğru açmıştı.

Her yaptığı hareketi gözlerime bakarak yapıyordu. Sağ eli kadınlığımı bulduğunda ikimiz de derin bir soluk vermiştik. Demir parmağının değdiği yeri yavaş bir şekilde okşuyordu. Aynı yavaşlıkta başını kadınlığıma doğru yaklaştırmış ve öpmeye başlamıştı.

Giydiğim bordo iç çamaşırı ve ben utançtan renk atmıştık resmen. Olduğu yerden gayet memnun bir şekilde defalarca öpüyordu. İnce kumaşın üzerindeki sıcak dudağının her hareketi vajinamdaki sıvının kapıya tekmeler atmasına sebep oluyordu.

Bir anda kadınlığımı dişlerinin arasına alınca " Demir!" Diyip dişlerimin arasından inlemiştim. Tırnaklarımı boynuna batırmıştım. Beni zor durumda bırakmayarak istemsizce son kez bir öpücük daha bırakmıştı aynı yere. Üzerindeki ceketini çıkartıp çıplak bacaklarıma örtmüştü.

Zar zor bakışlarımı toparlayabilmiştim. Sanki her şey bir anda kararmıştı. Demir başını kaldırıp dudağıma küçük ama sert bir öpücük kondurmuştu ama ben dayanamayıp bir tur daha onu öpmüştüm.

Dudaklarımız ayrıldığında alnını alnıma yaslamış sonra hemen başını boynuma gömmüştü. Ellerini pek haşır neşir olduğu kalçamdan çekip sıkıca belime dolamıştı.

" Evim, yuvam, sığınağım..." Demişti boğuk sesiyle. Boynumu ısrarla öpmeyip kokumu içine çekiyordu. Başını boynumdan çekmeyip konuşmaya devam etti;

" Sen benim tek zaafımsın Umay; beni bununla sınama, lütfen. " Demişti yalvaran sesi. İki elimle boynuna sarılmıştım. Bu benim dilimde sınamam demeti. Bunu anlamış olacak ki boynuma bir öpücük kondurmuş tekrar aynı yere gömülmüştü. Demir , yine ısrarla başını boynumdan çekmiyordu.

Biraz daha böyle kaldıktan sonra başını istemeyerek de olsa boynumdan çekmişti. Arabanın üstünde kalan eteğime uzanıp bacaklarımdan geçirmiş, beni dağıttığı gibi de toparlamıştı. Kucağına alıp sağ ön koltuğa beni yerleştirdikten sonra kendisi de sürücü koltuğuna kurulmuştu.

İkimiz de yol boyu konuşmamıştık. Tek yaptığı kendinden geçer gibi elimi sıkıca tutup ara sıra elimin üzerine küçük öpücükler kondurmaktı.
***

Bu hâlde malikâneye gidemeyeceğim için Demir ' evine gelmiştik. Odasına çıkınca bana bir tişörtünü ve eşofmanını vermişti. Kısa bir duş alıp verdiği tişörtü üzerime geçirmiştim çünkü eşofman çok bol ve uzundu.

Islak saçlarımı havluyla kuruturken Demir de altında gri bir eşofman giymiş üzeri ise çıplaktı. Bu kadar karın kası olduğunu bilmiyordum. Baklavalarını görünce aç bir kurt gibi kaslarına bakıyorken birden sesli bir şekilde gülmüştü.

İki adımda aramızdaki mesafeyi kapatıp elimdeki havluyu alıp kenara fırlatmıştı. İçeriden kurutma makinesi getirerek saçlarımı kurutmuş ve mısır örgüsü yapmıştı.

Çok yorgun olduğum için bu örgüyü nasıl yapabildiğini bile sormamıştım. Kendi saçlarını da kurutup birlikte yatağa girmiştik. Ben onun göğsüne saklanmak yerine o benim göğsümün arasına başını gömmüştü.

Yumuşak ve hafif nemli saçlarını okşayıp kendimi uykunun sıcak kollarına teslim olmuştum.

***

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

281okunma 59beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…