7. BÖLÜM — KAYIP BİR İZ

7. BÖLÜM — KAYIP BİR İZ

Ekran bir anda karardı.Monitörlerden yükselen tiz alarm sesi, laboratuvarın her köşesine yayıldı. Tavandaki ışıklar birkaç kez titredi.
Ardından metal duvarların üzerinde kırmızı acil durum ışıkları yanıp sönmeye başladı.

“Enerji seviyesi yeniden yükseliyor!”

Bir teknisyen kontrol paneline koştu. Ekranda beliren rakamlar saniyeler içinde değişirken diğer doktorlar Arya'nın sedyesinin etrafında toplandı.

“Monitörleri yeniden başlatın!”
“Deniyoruz ama sistem cevap vermiyor!”

Camın arkasındaki kadın, bakışlarını Arya'dan ayırmıyordu. Genç kadının bedeni sedyenin üzerinde hareketsizdi. Ancak kollarındaki damarlar belirginleşmiş, parmakları kasılmıştı. Bileklerini tutan metal halkalardan biri gerilmiş, ince bir çatlakla yatağın kenarına dayanmıştı.

Birden beyaz bir ışık odayı doldurdu.Doktorlar yüzlerini kapatırken cam bölmenin üzerinde ince çatlaklar oluştu. Ardından ışık söndü ve laboratuvar karanlığa gömüldü.

Birkaç saniye sonra yedek jeneratör devreye girdi.
“Hayati değerlerini kontrol edin!” diye bağırdı kadın.

Doktorlardan biri Arya'nın nabzını ölçerken diğeri monitörlere baktı.
“Nabzı yeniden normale dönüyor. Ancak beyin aktivitesi hâlâ düzensiz.”
“Serum uygulandı mı?”
“Hayır, efendim. Enjeksiyonun büyük bölümü hâlâ tüpün içinde.”

Kadının yüzündeki ifade sertleşti.
“Öyleyse bu tepki nereden geliyor?”

Doktor cevap veremedi.Kadın sedyeye doğru yaklaştı. Arya'nın yüzü solgundu, nefesi düzensizdi. Buna rağmen monitördeki çizgiler, vücudunda hâlâ devam eden olağan dışı bir hareketliliği gösteriyordu.

“Uygulamayı şimdilik durdurun. Önce ne olduğunu anlayacağız.”

Doktor başını salladı.Kadın son kez Arya'ya baktı.

“Beni her seferinde şaşırtmayı başarıyorsun.”
Ardından arkasını dönüp laboratuvardan çıktı.

Kimse fark etmedi ama Arya'nın parmakları hafifçe kıpırdadı.Göz kapakları aralandı. Tavandaki kırmızı ışık gözlerine yansıdı. Başının içindeki uğultu, düşüncelerini bastırıyordu.Zihninde kısa bir görüntü belirdi.
Karanlık bir orman…
Silah sesleri…
Kendisine uzanan bir el…
Gözlerini yeniden kapattı.

Ali gözlerini açtığında ilk hissettiği şey sağ bacağındaki ağrı oldu.Hareket etmeye çalışınca yüzünü buruşturdu. Karnındaki yara da sızlıyordu. Bir süre nerede olduğunu anlamaya çalıştıktan sonra tavandaki beyaz ışıklara baktı.
Hastanedeydi.
Ormandaki görüntüler zihnine birer birer döndü.
Ağaçların arasından geçen fenerler, silah sesleri, toprağa düşen bedenler…

Ve beyaz giysili kadın.Yüzünü net hatırlayamıyordu. Karanlıkta saçları yüzüne yapışmış, üzeri çamur ve kanla kaplanmıştı. Ancak sesini ve kendisini bırakmayı reddeden kararlı tavrını unutmamıştı.

Kapı açıldı.
İçeri giren hemşire, Ali'nin doğrulmaya çalıştığını görünce hemen yanına geldi.

“Lütfen hareket etmeyin, Komiser Bey. Sağ bacağınızdaki kurşun yarasına müdahale edildi. Karnınızdaki yaranın da iyileşmesi için zamana ihtiyacı var.”
“Ne kadar zamandır buradayım?”
“Dünden beri. Bir süre daha dinlenmeniz gerekiyor.”

Ali başını yastığa yasladı.
“Beni kim buldu?”
“Ekip arkadaşlarınız. Ormanda yaralı hâlde bulunmuşsunuz.”
“Yanımda bir kadın vardı. O nerede?”
“ Sizi tek getirdiler. Yanınızda kimse yoktu.”

Ali gözlerini kapattı.
O kadın kimdi?
Peşindekiler onu nereye götürüyordu?
Kafasının içi, cevaplanmayan sorularla doluydu.

Bir süre sonra kapı yeniden açıldı. Komiser Rauf içeri girdi.
“Geçmiş olsun, Ali. Nasıl hissediyorsun?”
“İyileşmek için biraz zamana ihtiyacım var, komiserim.”

Rauf yatağın yanındaki sandalyeye oturdu.
“Ormanda yaşananları merak ediyoruz. Hatırladığın bir şey var mı?”

Ali, kadını ve peşlerindeki silahlı adamları kısaca anlattı. Özellikle duyduğu bir söz aklından çıkmıyordu.

“Adamlar ona ‘Denek 7’ diyorlardı. Onu canlı istiyorlardı.”

Rauf düşünceli bir ifadeyle başını salladı.
“Bu önemli bir ayrıntı. Olay yeri inceleme ekipleri araştırmayı sürdürüyor. Sen şimdilik iyileşmeye bak.”
“Peki ya kadın?”
“Onu bulmak için elimizden geleni yapacağız.”
Ayağa kalkıp Ali'nin omzuna hafifçe dokundu.
“Biraz dinlen. Yakında tekrar görüşürüz.”

Kapı kapandığında Ali bir süre sessizce yattı.

İki gün sonra

Ali, doktorunun itirazlarına rağmen karakola geldi.Sağ bacağındaki yara yürüyüşünü yavaşlatıyor, karnındaki ağrı ara sıra durmasına neden oluyordu. Buna rağmen doğruca masasına geçti.

Mert ile Aslı, ormandaki olayla ilgili raporları hazırlamıştı.

“Ormanda birden fazla kişinin izini bulduk,” dedi Aslı.

“Silah kovanları da toplandı. Ancak henüz şüphelilerin kimliğini belirleyemedik.”
Ali raporu inceledi.
“Kadınla ilgili bir şey var mı?”
“Şimdilik kesin bir sonuç yok. Bulunan kan örnekleri incelemeye gönderildi.”

Mert başka bir dosyayı masaya bıraktı.
“Bir de daha önce araştırdığımız ev var. Zemindeki yeni döşenmiş bölüm dikkat çekiyor ama ayrıntılı inceleme için izin bekliyoruz.”
Ali'nin aklına ormanda duyduğu sözler geldi.
Yerin altında bir yer var.
“İzin çıkar çıkmaz incelemeyi başlatın. O evle ilgili hiçbir ayrıntıyı atlamayalım.”

Ardından olay yeri fotoğraflarına yeniden baktı. Ağaç gövdelerindeki mermi izleri, ezilmiş toprak ve yerde bulunan metal parçalar…

Her ayrıntı, ormanda yaşananların sıradan bir çatışmadan çok daha fazlası olduğunu düşündürüyordu.Ama kadının kim olduğunu bilmiyordu.Belki de önce bunu öğrenmeliydi.

Ali, arşiv dolabına doğru döndü.
“Son yıllarda kaybolan kişilerin dosyalarını getirebilir misiniz?”
Mert başını salladı.
“Tamam. Biraz zaman alabilir.”
“Beklerim.”

Öğleden sonra Ali'nin masasına birkaç eski dosya bırakıldı.Sayfaları tek tek inceliyordu. Kimi polis görev sırasında kaybolmuştu, kimi evinden ayrıldıktan sonra bir daha görülmemişti. Bazı dosyalar yıllardır sonuçsuz kalmış, bazılarıysa yetersiz delil nedeniyle kapatılmıştı.Ali fotoğraflara bakarken ormandaki kadının yüzünü hatırlamaya çalıştı. Ancak zihninde net bir görüntü oluşmuyordu. Yalnızca dağılmış siyah saçları, yırtılmış beyaz giysisi ve gözlerindeki korku kalmıştı.

Tam bir dosyayı kapatmak üzereyken sayfaların arasındaki fotoğraf dikkatini çekti.Fotoğrafta genç bir kadın, polis üniformasıyla kameraya bakıyordu.Ali fotoğrafı eline aldı.Dosyanın kapağında şu yazıyordu:

ARYA KILINÇ — POLİS MEMURU

Ali birkaç saniye ismi inceledi.Dosyadaki bilgilere göre Arya Kılınç, beş yıl önce görev sırasında kaybolmuştu. Son görüldüğü yerle ilgili araştırmalar sonuçsuz kalmış, kendisine ulaşılabilecek herhangi bir iz bulunamamıştı. Bir süre sonra dosya kapatılmıştı.

Ali fotoğrafa yeniden baktı. Kadının yüzünü kesin olarak tanıdığını söyleyemezdi. Ancak fotoğraftaki bakışlar, ormanda gördüğü kadının tavrını hatırlatıyordu.
“Beş yıl önce kaybolmuş…” diye mırıldandı.

Tam o sırada Ela içeri girdi. Elindeki evrakları masaya bırakırken Ali'nin önündeki fotoğrafı gördü.Bir an durdu.
“Bu dosyayı nereden buldunuz?”
“Bu kadını tanıyor musun?”
Ela fotoğrafa baktı.
“Evet. Arya benim yakın arkadaşımdı. Birlikte görev yaptık. Beş yıl önce kaybolduğunda günlerce onu aradık ama hiçbir sonuç alamadık.”
“Kaybolmadan önce bir sorun yaşadı mı?”
Ela düşünerek cevap verdi.
“Bir süredir huzursuzdu. İşle ilgili bir şeylerden bahsetmişti ama ayrıntı vermemişti. Sonra bir gece ortadan kayboldu.”
“Onunla ilgili başka bir şey hatırlıyor musun?”
Ela başını iki yana salladı.
“Keşke daha fazlasını bilseydim. Dosya yıllarca kapalı kaldı.”
“Peki, teşekkür ederim. Bir şey hatırlarsan bana haber ver.”

Ela odadan çıktıktan sonra Ali, dosyanın son sayfalarını incelemeye başladı.Kayıp tarihini, son görev kaydını ve eski tutanakları okudu. Bazı bilgiler eksikti. Bazı ifadeler ise birkaç satırla geçiştirilmişti.Bir sayfanın altındaki not dikkatini çekti:

Son görevine ait ek kayıt, dosyada mevcut değildir.

Ali kaşlarını çattı.Sayfa numaralarını kontrol etti. Tutanakların sıralamasında bir atlama vardı.

Bu, tek başına bir şeyin gizlendiğini kanıtlamıyordu; eski dosyalar taşınırken belgeler kaybolabilirdi.Yine de nedenini öğrenmek istiyordu.Dosyanın en arkasındaki ekler listesini çevirdi.Burada bir kayıt daha bulunuyordu.Kişisel eşyalar teslim tutanağı.

Ali sayfayı aradı ama tutanak dosyada yoktu. Yalnızca kayıt numarası ve teslim tarihi yazılıydı.Tarihe baktığında duraksadı.Tutanak, Arya'nın kaybolduğu gecenin ertesi günü hazırlanmıştı.Ali dosyayı kapatmadı.Bir polis memuru kaybolmuştu. Kişisel eşyalarına ait bir tutanak hazırlanmıştı. Ancak eşyaların neler olduğu ve kime teslim edildiği dosyada bulunmuyordu.Belki de sıradan bir evrak eksikliğiydi.

Ama artık bu dosyayı araştırmadan bırakmayacaktı.

Aynı saatlerde yeraltındaki laboratuvarda Arya yeniden gözlerini açtı.Başının içi hâlâ ağrıyordu. Bileklerini hareket ettirdiğinde metal halkaların yerinde olduğunu fark etti. Kolları güçsüzdü ama damarlarının içinde dolaşan o yabancı sıcaklık tamamen kaybolmamıştı.

Kapı açıldı.Siyahlar içindeki kadın içeri girdi. Yüzü loş ışığın ve camdaki yansımaların ardında belirsiz kalıyordu.
“Nasıl hissediyorsun?”
“Sence?”
“Vücudun beklediğimizden farklı tepki veriyor. Son uygulamayı şimdilik durdurduk.”
“Bunun için teşekkür mü etmem gerekiyor?”
“Bana karşı öfkeli olabilirsin. Ama yaşamanı istiyorum.”

Arya'nın gözleri sertleşti
.“Beni burada tutarak mı?”
“Henüz bilmediğin çok şey var.”
“Öyleyse anlat.”
“Zamanı geldiğind--.”

Arya zincirleri çekti. Metal halkalar hafifçe ses çıkardı.
“Benim için zamanı çoktan geldi.”
Kadın yüzüne baktı,ardından arkasını dönerek kapıya yöneldi.Tam çıkacakken Arya'nın sesi duyuldu.
“Ormandaki adam… Ona ne oldu?”
“Kim?”
“Benimle kaçmaya çalışan adam.”

Kadın başını hafifçe çevirdi.
“Şu anda kendi durumuna odaklanmalısın.”
“Bana yardım etmeye çalıştı. Onun başına bir şey geldiyse…”
“Yeterrr”

Kadının sesi laboratuvarda yankılanıyordu. Hızlıca odadan çıktı.

Arya yalnız kaldığında gözlerini kapattı. Ormandaki adamın yüzünü hatırlamaya çalıştı. Görüntü bulanıktı ama sesi:

Seni burada bırakmayacağım.

Hatırladıkça boğazı düğümleniyor, gözleri doluyordu. Kendisi için tehlikeye atan o adamın hayatta olup olmadığını merak ediyordu.

Gece yarısına doğru Ali, Arya Kılınç'ın dosyasını yeniden açtı.Karakol sessizleşmişti. Masasının üzerindeki lambanın ışığında kayıp tutanaklarını bir kez daha inceledi. Ardından kişisel eşyalar teslim tutanağının kayıt numarasını not aldı.

Yarın arşivden bu belgenin aslını isteyecekti.Tam dosyayı kapatırken telefonu çaldı.Arayan Mert'ti.

“Ali, ormandaki kan örnekleriyle ilgili laboratuvardan ön bilgi geldi.”
Ali doğruldu.
“Ne bulmuşlar?”
“Örneklerden biri DNA karşılaştırması yapılabilecek durumda. Arşivdeki eski kayıtlarla karşılaştırılması için başvurmuşlar ama henüz kesin sonuç yok.”
“Peki, Arya'nın dosyasında karşılaştırmaya uygun bir kayıt var mı?”
“Kontrol ediyorlar. Bulunursa karşılaştırma yapılacak. Şimdilik beklememiz gerekiyor.”

Ali telefonu kapattı.Masadaki fotoğrafa baktı.Arya Kılınç.Beş yıl önce kaybolan bir polis memuru.Ormanda gördüğü kadının o olup olmadığını henüz kesin olarak bilmiyordu. Kan örneği de bunu şimdilik doğrulamamıştı.Ama dosyada açıklanması gereken bir eksiklik vardı.

Ali, kişisel eşyalar tutanağının kayıt numarasını yeniden kontrol etti. Ardından arşiv sistemini açıp numarayı arattı.

Ekranda tek bir sonuç belirdi.

KAYIT MEVCUT — BELGEYE ERİŞİM KISITLI.

Ali'nin yüzü gerildi. Belge sistemdeydi ama içeriğine ulaşamıyordu. Nedenini öğrenmek için kayıt ayrıntılarını açtı. Karşısına tutanağın tarihi, kayıt numarası ve işlemi gerçekleştiren birimin bilgileri çıktı.

Tam pencereyi kapatacakken gözleri son satıra takıldı.

TESLİM ALAN: KAYIT BULUNAMADI.

Ali ekrana biraz daha yaklaştı.

Tutanak hazırlanmış, kişisel eşyalar teslim edilmişti. Ama teslim alan kişinin adı sistemde yoktu.

Bu, sıradan bir eksiklik miydi, yoksa birileri o ismin kayıtlarda görünmesini mi istememişti?

Ali bilgileri not etti ve Arya'nın dosyasını yeniden açtı. Kayıp tarihini kontrol etti. Ardından tutanağın hazırlandığı güne baktı.

Bir şey daha dikkatini çekti.

Belgenin oluşturulduğu saat 03.17 olarak görünüyordu.

Ali arkasına yaslandı. Arya'nın o gece tam olarak ne zaman kaybolduğunu henüz bilmiyordu. Ancak bu saatin neden önemli olabileceğini öğrenmeden eve gitmeyecekti.

Dosyayı kapatmak üzereyken ekrandaki kayıt numarasının altında küçük bir bağlantı fark etti:

İLİŞKİLİ KAYITLAR: 1

Ali bağlantıya tıkladı.

Ekran birkaç saniye yüklendi. Ardından tek satırlık eski bir kayıt açıldı.

KAYIT TÜRÜ: PERSONEL DOSYASI

Altında bir isim vardı.

Ali ismi okuduğunda eli farede hareketsiz kaldı.

O kişinin Arya'nın kaybolduğu geceyle ne ilgisi olabilirdi?
Bir ayrıntı daha fark etti.

Bu kayıt, dosyaya yeni eklenmişti.

Arya beş yıl önce kaybolmuştu…
Peki, biri neden onun dosyasına bugün yeniden dokunmuştu?