5-Karma Geçmiş

22.47

Telefonum yatağın üzerinde titredi.

Ekrana baktım.
(Tesadüf isimli bölumde olan grup ile aynı değildir, Grubun ismi farklı olup Sima yakın zamanda iki grubun isminde aynı yapmıştır mâlum Arda için ölüyor Simacımmm sjsjjs)

Erkekler Kapatılsın (Arda'm hariç 🤍)

Grup adını görünce istemsizce güldüm. Bu grubun adını kimin koyduğunu hepimiz biliyorduk. Bence sizde anlamışsınızdır.

Yani kısaca konuya dönersek…

Ben biliyordum.

Lavin biliyordu.

Aleyna biliyordu.

Sima biliyordu.

Ama erkeklerin haberi yoktu. Tabii bu benim Bengi teorilerime göre olan düşüncemdi.

Çünkü gruba ilk girdiklerinde Sima, grubun adını değiştirmiş ve Arda'yı da “istisna” ilan etmişti. Arda ise bundan gurur duyuyordu. Telefonu açtım.

Sima:
Beyler bayanlarrrr

Aleyna:
Beyler kısmını çıkar

Sima:
Grubun adıyla çelişiyor

Poyraz:
Ben bu grubun adını yeni fark ettim

Aleyna:
Tebrikler Poyraz

Kerem:
Ben üç gündür farkındayım

Oğuz:
Ben deee

Kuzey:
Ben ilk günden fark etmiştim

Bir an durdum.

Bengi:
?????

Sima:
NE

Sima:
ABİCİMMMM sen biliyor muydun

Kuzey:
Evet ne var bunda

Aleyna:
O ZAMAN NEDEN HİÇBİR ŞEY DEMEDİN

Kuzey:
Komik geldide ondan

Sima:
He okkyyy

Sima:
Ben hiçbir şey yapmadım

Arda:
Ben de grubun adını çok seviyorum haberiniz olsun

Poyraz:
Sana laf yok zaten

Arda:
Niye

Poyraz:
Sen grubun tek erkek ayrıcalığısın

Arda:
Aynen

Arda:
Kendimi özel hissediyorum

Oğuz:
Çok belli

Arda:
Kıskandın mı Oğuz

Oğuz:
Yok ne münasabet

Arda:
Cevabın fazla hızlı geldi

Oğuz:
Çünkü saçma

Aleyna:
Arda'yı kıskanmak da ayrı bir seviye

Arda:
Ben kıskanılacak adamım

Sima:
Onu ben kıskanırım

Arda:
İşte benim kızım

Poyraz:
Allah'ım

Kerem:
Bunları gruptan atabiliyor muyuz

Sima:
Hayır

Bengi:
Sima seni gruptan atabilir

Sima:
Bengi sen benim tarafımda ol

Bengi:
Ben tarafsızım

Kuzey:
Değilsindirde hadi neyse

Telefonu elimde tutup birkaç saniye ekrana baktım.

Bengi:
Nereden çıkardın?

Kuzey:
Ben bilirim

Kalbim saçma bir şekilde hızlandı.

Ama hemen ardından Lavin mesaj attı.

Lavin:
Bengi'nin tarafını tutuyoruz diye bir kural var

Kuzey:
Ben zaten onun tarafındayım

Aleyna:
OHHHHHH

Sima:
BİRİLERİ FAZLA RAHAT

Kerem:
Ben hiçbir şey demiyorum

Poyraz:
Ben de

Oğuz:
Ne tarafı bu

Lavin:
Boş verrr

Oğuz:
Ben bir şey anlamadım

Aleyna:
Anlarsın yakında

Oğuz:
Tamam

Ekrana bakarken gülmemek için dudaklarımı ısırdım. Kuzey hemen yazdı.

Kuzey:
Neyse

Kuzey:
Eski anıları konuşalım

Poyraz:
Eski anı mı

Kerem:
Başlama

Kuzey:
Hatırlıyor musunuz ilkokulda Poyraz'ın müdür yardımcısının camından odasına top attığı günü

Bengi:
NE

Lavin:
Bunu anlat

Aleyna:
Ben de duymak istiyorum

Poyraz:
Kuzey

Kuzey:
Efendim

Poyraz:
Seni öldürürümmmmm olmmmm yapmaaa

Kuzey:
Hâlâ hatırlıyorum Poyraz'cım

Kerem:
Ben deeee

Oğuz:
Keşke bunu göre bilseydim

Bu mesaj diğerlerinden biraz farklı geldi.

Poyraz da fark etmiş olacak ki hemen yazdı

Poyraz:
Sen o zaman yoktun keşke hayat bize o zaman gülseydi Oğuz

Oğuz:
Keşke

Bengi:
Nasıl yani?

Oğuz:
Ben altı yaşıma kadar buradaydım

Lavin:
Altı yaşına kadar mı?

Oğuz:
Evet

Kuzey:
Sonra taşındılar

Poyraz:
Annesiyle babası ayrılmıştı

Oğuz:
Evet

Bir anda sohbetin havası değişmişti.
Az önce herkes birbirine laf atarken şimdi mesajlar daha yavaş geliyordu.

Aleyna:
Hiç bilmiyordum duymadımda

Oğuz:
Bilmeniz gerekmiyordu

Bengi:
Peki sen neden bir ay önce geri döndün?

Oğuz uzun süre yazmadı

Ekranın üstünde “yazıyor…” yazısı belirdi. Sonra kayboldu. Tekrar belirdi.
Sonunda mesaj geldi.

Oğuz:
Annem bu mahalleyi çok severdi

Oğuz:
Çocukken sürekli burada büyümek isterdin

Oğuz:
Ben de bu yüzden geri dönmek istedim

Sima:
Oğuz...

Oğuz:
Sorun yok

Oğuz:
Sadece bazı şeyleri düzeltmek için buraya dönmem gerektiğini düşündüm

Poyraz'ın mesajı birkaç saniye sonra geldi

Poyraz:
Biz seni asla unutmadık ki kardeşim

Oğuz:
Beni mi?

Poyraz:
Çocukken hep peşimden gelirdin

Kuzey:
Ha evet

Kerem:
Ben de hatırladım şimdi o zamanları

Oğuz:
Ben çocukluğumu pek hatırlamıyorum. Hatırlasamda kesik kesik, hayatımın en güzel zamanını zehir ettiler çünkü

Poyraz:
Altı yaşındaydın

Oğuz:
Doğru

Poyraz:
Bir de sürekli topumuzu almaya çalışırdın

Oğuz:
Çünkü beni oynatmıyordunuz

Kuzey:
Sen çok küçüktün

Oğuz:
Allah'tan aramızda bir yaş var Kuzey. Zaten beni kovuyordunuz

Kerem:
Sus karıştırma orasını. Ve topu alıp kaçıyordun

Oğuz:
Çünkü beni oynatmıyordunuz

Poyraz:
Döngüye girdik

Grupta birkaç saniye sessizlik oldu. Sonra Aleyna yazdı

Aleyna:
Peki sonra ne oldu?

Bu kez Oğuz'un cevabı daha geç geldi

Oğuz:
Annemle babam ayrıldıktan bir yıl sonra...

Mesaj yarım kaldı. Yeni bir mesaj geldi

Oğuz:
Babam annemi katletti

Telefon elimde dondu. Kimse birkaç saniye boyunca yazmadı

Oğuz:
Ben de oradaydım. Gözlerimin önündeydi ve ben onu kurtaramadım

Gözlerim ekrana takılı kaldı. Bir çocuğun hayatına sığmayacak kadar ağır bir cümleydi. Oğuz devam etti.

Oğuz:
Sonrasında uzun süre psikolojik destek aldım

Oğuz:
Bir süre devlet korumasında kaldım

Oğuz:
Sonra hayatımı yeniden kurmaya çalıştım olduğu kadar işte

Sima:
Oğuz, gerçekten bilmiyorduk

Oğuz:
Çünkü bilmenize gerek yoktu

Lavin:
Ama artık biliyoruz

Oğuz:
Evet biliyorsunuz

Poyraz:
Keşke daha önce bulsaydın bizi kardeşim

Oğuz'un cevabı kısa oldu.

Oğuz:
Ben de isterdim

Poyraz uzun süre yazmadı.

Sonra:

Poyraz:
Çocukken seni korumam gerekirdi

Oğuz:
Poyraz

Poyraz:
Ne?

Oğuz:
O zaman sen de çocuktun

Poyraz'ın cevabı gelmedi. Poyraz'ın şu an yutkunduğuna emindim. Kuzey yazdı.

Kuzey:
Bence artık geçmişte kalmış şeyleri tek başına taşımana gerek yok

Oğuz uzun süre cevap vermedi.

Sonra:

Oğuz:
Hiç değişmemişsin Kuzey

Kuzey:
Neden?

Oğuz:
Çünkü çocukken de böyle konuşup hep arayı bulan sen olurdun

Kerem:
Kuzey'in yaşlı ruhlu olduğunu o zaman da biliyormuşsunuz

Aleyna:
Kuzey doğuştan amca

Bengi:
PUAHAHAHA

Kuzey:
Bengi sen gülme

Bengi:
Niye

Kuzey:
Sen de çocukken çok sakardın

Bengi:
Benim bununla ne ilgim var

Poyraz:
Çok ilgisi var

Bengi:
Poyraz sus

Lavin:
Bengi'nin beş yaşındayken kaybolduğu günü de anlatalım

Bengi:
HAYIR

Poyraz:
Onu anlatmayalım

Bengi:
NİYE

Poyraz:
Çünkü sen ağlamıştın

Bengi:
ÇOCUKTUMMM

Kuzey:
Ben seni bulmuştum

Mesaja baktım.

Bengi:
Sen mi?

Kuzey:
Evet.

Kuzey:
Parkın arkasındaydın

Bengi:
Hatırlamıyorum

Kuzey:
Ben hatırlıyorum

Lavin:
😭

Aleyna:
YETER

Sima:
Bunlar çocukluktan beri birbirini bulmuşlar ağlıyıcammm

Bengi:
SİMAAA

Sima:
Ne var

Poyraz:
Simaaa

Sima:
Ne

Poyraz:
Konuyu dağıt hemennn

Sima:
Nedennnn

Poyraz:
Çünkü Bengi'nin abisiyim 😎

Aleyna:
AHAHAHAHAHAHA

Kerem:
Poyraz yine korumaya geçti

Oğuz:
Ne var bunda abisi işte

Poyraz:
Hiçbir şey yok bak Oğuz'da hak veriyor

Oğuz:
Tabi kii

Bir süre kimse yazmadı. Sonra Kuzey:

Kuzey:
Başka anı yok mu lan kim sömürdü anıları?

Kerem:
Var var olamaz mııı

Kuzey:
Anlattt

Kerem:
Bengi'nin okuldan kaçıp sahile gittiği gün sjsjsjsjs

Bengi:
KEREMMMM

Aleyna:
Bunu da anlat

Bengi:
Hayırrrr

Lavin:
Anlatınnnn

Poyraz:
Onu ben bulmuştum.

Bengi:
Poyrazzz!

Poyraz:
Ne?

Bengi:
Neden bütün çocukluğumu anlatıyorsunuz?

Kuzey:
Çünkü komik.

Bengi:
Sana göre.

Kuzey:
Sen gülüyorsun ama.

Bengi:
Senin yüzünden.

Kuzey:
Benim yüzümden güldüğünü bilmek güzel.

Ekrana bakarken yine sustum. Aleyna birkaç saniye sonra yazdı.

Aleyna:
Ben artık bu konuşmada üçüncü kişi gibi hissediyorum

Sima:
Ben dördüncü

Lavin:
Ben her şeyi görüyorum kankim elden gidiyor

Poyraz:
Ben hiçbir şey görmüyorum.

Kerem:
Poyraz görmemeyi seçiyor

Oğuz:
Katılıyorummm.

Telefon ekranına bakarken Oğuz'un birkaç mesaj önce anlattıkları aklımdan çıkmıyordu. Bir ay önce mahalleye geri dönmüş bir çocuk değildi sadece. Poyraz'ın çocukluk arkadaşıydı. Bir zamanlar bizim sokaklarda koşmuştu. Sonra hayatı bir anda değişmişti.

Ve şimdi, annesinin sevdiği yere geri dönüp hayatını yeniden kurmaya çalışıyordu. Belki de bugün grupta ilk defa gerçekten neden burada olduğunu anlatmıştı.

Sohbet biraz daha devam etti.
Eski anılar, çocukluk fotoğrafları, mahallede yapılan saçmalıklar…
Sonra saat gece yarısını geçti.

Oğuz:
Ben çıkıyorum

Bengi:
İyi geceler Oğuz.

Oğuz:
İyi geceler Bengi.
Oğuz çıktıktan sonra grup birkaç dakika daha devam etti.

Aleyna:
Ben de yatıyorum

Kerem:
Ben de

Sima:
Arda sen gel

Arda:
Geliyorum güzelim

Poyraz:
Ben de kaçıyorum

Lavin:
İyi geceler

Poyraz:
İyi geceler Lavin

Lavin'in mesajı görülmüş olarak kaldı.

Sonra Kuzey yazdı.

Kuzey:
İyi geceler Bengi.

Bir an bekledim.

Bengi:
İyi geceler Kuzey.

Telefonu kapatacakken özelden mesaj geldi.

Kuzey:
Bugün söylediklerim seni rahatsız ettiyse özür dilerim

Bengi:
Etmedi

Kuzey:
Emin misin?

Bengi:
Evet

Kuzey:
Güzel o zaman

Bengi:
Neden?

Kuzey:
Çünkü senin hakkında konuşmayı seviyorum

Ekrana baktım. Bu kez cevap vermeden önce gülümsedim. Hayır resmen anırıyordum şuan.

Bengi:
Ben de

Telefonu yatağın üzerine bıraktım.
Oğuz'un anlattıkları hâlâ aklımdaydı.
Kuzey'in söyledikleri de. O gece aynı sohbetin içinde iki farklı geçmişe şahit olmuştum.

Birinin geçmişi çocukluk anılarıyla doluydu.

Diğerinin geçmişi ise yarım kalmış bir çocuklukla.

Ve ikisi de aynı mahallede yeniden kesişmişti. Belki de bazı insanlar geri dönmek için değil, yarım kalan hikâyelerini tamamlamak için gelirdi.

Oğuz neden geri dönmüştü tam olarak? Bunu henüz bilmiyordum.
Ama bir ay önce bu mahalleye gelen o çocuğun, sandığımızdan çok daha fazla hikâyesi olduğunu artık biliyordum. Ve onu tanımak istiyordum.

Benim hikâyemde ise Kuzey'in yeri giderek biraz daha belirginleşiyordu.

Unutma Bengi kader ne derse o olur...