Gece Yarısı Fırtınası

​Konağın o kalın taş duvarları, dışarıdaki rüzgarın uğultusunu bastırmaya yetmiyordu. Zerya, odanın ortasında kollarını bağlamış, dışarıdaki karanlığa bakıyordu. İçindeki o inat, gurur ve tatlı dikbaşlılık, bu evin kural tanımayan havasıyla çarpıştıkça daha da hırslanıyordu. Miran’ın o soğuk, mesafeli bakışları ve her kelimesinde hissettirdiği otorite zihninde yankılanıp duruyordu.
​Kapı ani bir hareketle açıldı. İçeriye giren Miran’ın üzerindeki ceket çıkarılmış, gömleğinin üst düğmeleri çözülmüştü. Yorgun ama bir o kadar da keskin bakışlarını Zerya’ya dikti. Gün boyunca süren o gergin sessizlik, artık odanın içinde patlamaya hazırdı.
​Miran, adımlarını ağır ama kararlı bir şekilde Zerya’ya doğru attı. Sesi her zamankinden daha alçak ve tehditkârdı:
— "Hala ayaktasın. Bu evde kuralların nasıl işlediğini anlamak bu kadar uzun mu sürüyor?"
​Zerya başını hızla çevirdi, o bebeksi yüzündeki masumiyet bir anda yerini meydan okuyan keskin bir öfkeye bıraktı. Bir adım öne atılarak adamın tam karşısına dikildi:
— "Bana bu evde kural öğretecek en son insan bile değilsin, Miran Karayel! Ben kendi irademle gelmedim buraya; o yüzden o korkutma taktiklerini başkasına sakla!"
​Miran, kadının bu kadar yakınında olmasından, o gözlerindeki inatçı ışıktan ve kokusundan rahatsız oluyormuş gibi kasıldı. Elini duvara yaslayarak Zerya’yı adeta köşeye sıkıştırdı. Aralarındaki mesafe nefes almayı zorlaştıracak kadar kapandı:
— "Sen hala oyun oynadığını sanıyorsun. Ama bil ki bu kelepçe sadece bileklerine değil, ruhuna da vuruldu. Kaçmaya çalıştığın her an, bu ateş seni daha çok yakacak."
​Zerya’nın kalbi göğsünde vahşi bir kuşt çırpınır gibi atmaya başlasa da, bunu dışarıya belli etmemek için ellerini yumruk yaptı. Gözlerini bir saniye bile kaçırmadan fısıldadı:
— "Korktuğumu mu sanıyorsun? Yakacaksan yak ama unutma; o ateşin külü seni de bulur!"
​İkisi de nefes nefese, birbirlerinin gözlerindeki o tehlikeli yansımaya bakarken, aralarındaki nefretin ince çizgisinin ne kadar kırılgan ve tutkulu bir şeye dönüşmek üzere olduğunun ikisi de farkında değildi...