8. Bölüm(1. Kısım)

"burası da ne böyle?"
Dedi Burak şaşkın bir ifadeyle.

Şaşkındım. Çok garip bir kattı burası, odalar yoktu onun yerine kocaman bir oda vardı. Spor eşyaları, koşu bandı, buz dolabı vardı bir tarafta, diğer tarafta ise bıçaklar, tabancalar, silahlar, balta gibi eşyalar vardı. Ortasında ise kocaman bir ring vardı. Ah hayır tahmin ettiğim şey olamaz, değil mi?

"Burada antreman yapacaksınız," diye konuştu Serdar babam.
Evet tahminim doğruymuş, ama nedenn?

Sesimi duymuş gibi devam etti.

"Biliyorsunuz ki Efsun'un peşinde olan bir katil var. Ve bu artık hepinizi tanıyor: Nebu ismi olarak tanımlanan Nesrin bulucu. Her birinizi öldürmeden önce sizi eğitmeli ve olacaklara hazır hâle getirmeliyiz."

Bulucu, Nesrin hanımın kızlık soyadıydı. Ve Nebu ismi bence tam ona uyuyordu. İnsanlar onu görünce 'ney bu?' diyecek kadar makyaj yapıyordu.

"Çocuklar şimdi Fırat herşeyi ayrıntılı bir şekilde açıklayacak" dedi ve asansöre binerek gitti.

Gözlerimiz Fırat babamı bulunca konuşmaya başladı.
"Öncelikle küçük bir uyarım olsun, Nesrin bulucu ya bundan sonra NEBU diyeceksiniz. Çünkü o şuanda herkesin dilindeki 'zengin ünlü ' olarak geçiyor. Yani herkes tanıyor."

Babamı herkes başı ile onaylayınca devam etti.

"Sizleri eğitmesi için birkaç eğitici grubu bulduk. Bunlardan en iyisini seçtik. Başkanları yasa dışı suçlardan aranan biri bu yüzden ne dediyse harfiyen yerine getirin."

Herkes şaşkın gözlerle babamı incelerken konuşan tek kişi Esatdı.

"Neden suçlular ile birlikte çalışacağız?" Sesi sınırlı gibi çıkmıştı.

"Suçlu sayılmazlar ve korkmayın size dokunmazlar"

"Nasıl suçlu sayılmıyorlar, suçları ne ki?"
Dedim heyecanla. Mafya grubu gibi bişey miydi acaba, çok heyecanlı.

"Bunu kendiniz öğrenin, bir süre burada olamayacağız bizi aramayın"
Deyip hızlı adımlarla bindi babam asansöre, biz de sohbete başlamıştık.

"Neden düzgün birilerini bulmak yerine suçluları seçtiler? Yoksa bizi öldürmeye mi çalışıyorlar"
Onur'un söylediği söz ile kahkaha attım. Ben hariç kimse gülmeyince tuhaf bir şekilde yüzüm soldu.

"Ne? Öyle bir şey yapmayacaklarını siz de biliyorsunuz. Hem öldürecek olsalar bizi buraya getirmeden öldürebilirlerdi."
Dediğimde herkes 'mantıklı' dercesine bana baktı.

Asansörün açılma sesini duyunca hepimiz asansöre döndük.
Asansörden çıkan kişiler bizim yaşlarımızda ama biraz daha büyük gibilerdi. 3 kız ve 3 erkek asansörden çıkarak bize doğru yürüdüler.

En önde yürüyen kişi herhalde liderdi. Diğerleri ise onun bir adım arkasından geliyordu. Adam benim önümde durdu.

"Efsun sen misin?"

Bunu sorması çok garipti. Çünkü burada benden başka kız yoktu.

"Hayır desem inanacak mısın"
Alay ederek söylediğim şey ile kasları çatıldı.

"Bu kadar alaycı olman zararına, seni ben eğiteceğim"
Dedi adam.

"Bana köpek muamelesi yapma gözlüklü adam"
Diyerek bir adım attım adamın tarafına.

"Sana köpek demedim Beyaz elbiseli kız, sadece her ne anlarsan anla sahibin benim diyorum. Ve söyleyeyim beyazı hiç sevmem"
Dedi adam.

Ben daha ağzımda laf toplayamazken Esat konuştu.

"Bir kıza laf yetiştirmeye mi geldin buraya, işini yap siyah giysili adam"
Dedi Esat.

Adam sadece alayla gülümsemek cevap verdi. Yanındaki kadınlardan birinden bir ses çıktı ve bir adım öne geldi.

"Sen Esat olmalısın, beraber çok eğleneceğiz" dediğinde bir kıskanmadım da değil yani.

"Sevgilim var" demekle yetindi Esat.

"Burada sevgili yapmak yasak" dedi gözlüklü adam yine.

"Ne!?" Dedik Esat'la ikimiz aynı anda.

8. Bölüm bu kadar değil. Bu 1. Kısmı olacak, şu aralar meşgul olduğum için yazamıyordum bunu okuyun 8. Bölüm 2. Kısım yakında gelecektir.

BEĞENMEYİ unutmayınn