3. Bölüm

Gözlerimi açtığımda karşımda gördüğüm manzaraya şaşırmıştım.
Esat yarı çıplak, üst kısmında hiçbir giysi olmadan yanımda uzanıyordu.

Şaşkınlık içinde bir çığlık attım.

Esat ise gözlerini sakince açmıştı. Uyulmadığı için gözleri kızarmış gibiydi. Benim için mi uyumamıştı.

"Günaydın"

Dediğinde gülümsedi.

Cevap vermeyince bir söz daha çıktı ağzından.
"İyi misin?"

"Hey neden yatağımda yarı çıplak olarak uzanıyorsun?! Bana bir şey mi yaptın!"

"Kızım abin her an gelebilecek kadar yakınımdayken sana nasıl bişey yapayım"

"Ne?"

"Kızım abin sabah geldi. Şuan bu yatağın üstünde yatıyor."

"Nee!!!"
Çok yüksek ses ile bağırmış olmalıyım ki herkes uyardı beni.

"Sessiz olursan uyuyacağız Enes'in kardeşi"
Diyen kişi Melihdi.

"Benim bir adım var bir kere!"

Diye bağırdımda üst yataktan abim aşağıya atladı.

"Herkes kalksın plan yapacağız"
Abimin söyledikleri ile herkes yatağından inince abim de ana odaya çıktı.

Herkes çıkınca Esat ile ben kalmıştım.

"Ne planı yapacağız Esat"

Cidden sabahın köründe 'saat 10 ama olsun' ne planı bu?

"Ailen her yerde seni arıyor, sabah gelen abin ile sen iyurken konuştuk. Seni buradan götüreceğiz, bu mahalleyi de arayacaklarmış ve büyük ihtimal burayı bulurlar. Seni güveli bir yere götüreceğiz."

Bu kadar iyi birer insan olduklarını bilmiyordum aslında.
Aileme vereceklerini düşünüyordum beni.

"Ailen seni öldürmeyi planlıyor"

"Ne"
O kadar korkuyla söylemiştim ki ağlayacaktım.

"Efsun, ailenin onurunu bozduğunu düşündükleri için sana bir katil tutacaklarmış. Seni bulan olursa o katile götürecekmiş, eğer katil bulursa anında kafana sıkacakmış"

"Na-Nasıl? Nasıl yaparlar bunu!?"

"Bunları sana söylememem gerekiyordu fakat bilmeni istiyorum. Lütfen bildiğini belli etme. Merak etme seni güvenli bir yere götüreceğim. Seni kimse bulamayacak, sadece bana güven ve şuan sakin ol"

Büyükçe bir yutkundum. Ailemin beni dövmesini, cezalandırmasını düşünüyordum ama onlar benim yaşamamı istemiyorlarmış. Nankör hayat, fakir bir ailede doğup mutlu mutlu olanlar gibi biri olsaydım. En azından şuandan daha zengin olurdum.
...

Esat içeriye geçince arkasından içeriye girdim.
Abim bir yazı tahtası getirmiş ve üzerine kuşbakışı bişeyler çizmişti.

"Şimdi beni dikkatlice dinleyin. Planımızı anlatacağım"
Derin bir nefes alan abim konuşmaya devam etti.

"İlk plan bu mahalleyi terk etmek olacak."

"Bunu nasıl yapacağız"
Bu sefer söz çok az konuşan Burak'a aitti.

Abim devam etti.
"Gizli aldığım bir arabam var, camlar filtreli yani kameralarda sıkıntı yaşamayacaksınız. Ben önden gideceğim ve annemin tuttuğu adamlardan, gideceğimiz yolda nöbet tutanları oyalayacağım."

Bir nefes alıp devam etti.

"Esat ise hazırladığım arabayı alarak Efsun'u mahalleden çıkaracak."

"Peki nereye götüreceğim"
Bu Esat'ın sesiydi.

"Gideceğimiz yeri ayarlayan da Onur olacak."

Onur'un tek söz konuşması çok sıkıldığını gösteriyordu.
"Tamam"

Melihin sesini duyunca ona doğru döndüm.
"Ee Burak ile biz ne yapacağız"

"Burak, Serdar babamın yanına giderek annemin bizden gizlediği planları öğrenecek"
Dedi abim.

"Serdar babam herşeyi biliyor mu?"

"Senin öldürülmene karşı çıkmıştı bu yüzden ona planı anlattım. Bugün annemin yanında gizli bir planı varsa onları öğrenecek."

Abim diye demiyorum çok zekidir.

Melih yine konuştu.
"Ben ne yapacağım Enes"

"Melih benim planım burada bitiyor. Dışarıda kalan sen oldun, senin görevini şimdi düşüneceğiz"
Diyen abim ile herkes planda eksik olan parçayı düşünmeye başladı.
Ben de dahil.

Tabi fikir Esat'tan çıkmıştı.
"Ee Burak öğrendiği şeyleri direkt Efsun'a söylerse hem Efsun sıkıntı çıkarır. Hem de doğruluğu belli olmadığı için başka sıkıntılar doğabilir."

Evet, tam da en iyi noktayı bulmuştu. Ben panik yapan bir insandım. O an öylece kalabilirdim.

Abim konuşarak planı tamamladı.

"O zaman Burak ilk Melih'i arayacak ve bilgilerin doğruluk payını öğrenecek. Daha sonra Efsun'u arayarak ona söyleyecek."

Plan tamamlanınca herkes birbirinin telefon numarasını kaydetti.

" Şimdi herkes dinlensin saat 12 de öğle arası olduğu için nöbetler değişiyor. Tam 12 de plana başlarsak her şey yolunda gider ve plan başarılı olur"

Herkes abimi onaylayınca yataklara geri döndük. Dolaptan bişeyler çıkarıp atıştırdık ve yatağa uzandık. Tabi Esat yine benim yanımdaydı da bunu hiç sorgulamayacağım.

....

Saat:12
Herkes hazır.
"Plan başlasın!"