Bölümler 30Şu an: 17. Bölüm — Beklenmedi
- 1 1. Bölüm — Karşılaşma141 kelime
- 2 2. Bölüm — Yıllar Sonra Karşılaşmak179 kelime
- 3 3. Bölüm — Geçmişi Bırakmak177 kelime
- 4 4. Bölüm — “Kaybetmek İstemediğim” 💗169 kelime
- 5 5. Bölüm — Yaz Tatili196 kelime
- 6 6.Bölüm yaz tatili☀205 kelime
- 7 7. Bölüm — Eski Günlerin Gölgesinde196 kelime
- 8 8. Bölüm — Bir Akşam Eğlencesi215 kelime
- 9 9. Bölüm — Mert’in Endişesi181 kelime
- 10 10. Bölüm — Aynı Çatı Altında406 kelime
- 11 11. Bölüm — Şüphelerin Gölgesinde336 kelime
- 12 12. Bölüm — Tam Zamanında Çalan Telefon146 kelime
- 13 13. Bölüm — Mert Geliyor244 kelime
- 14 14. Bölüm — Erzurum'a Dönüş248 kelime
- 15 15. Bölüm — Uzaklarda228 kelime
- 16 16. Bölüm — Erzurum'da236 kelime
- 17 17. Bölüm — Beklenmedi188 kelime · Okuduğun bölüm
- 18 18. Bölüm — Yarım Kalan Konuşma230 kelime
- 19 19. Bölüm — Söylenmesi Gerekenler391 kelime
- 20 20. Bölüm — Köyde Bir Sabah374 kelime
- 21 21. Bölüm — İkindi Vakti378 kelime
- 22 22. Bölüm — Gerçeğin Ardından281 kelime
- 23 23. Bölüm — Dağılan Bir Ev366 kelime
- 24 24. Bölüm — Sessizliğe Giden Yol383 kelime
- 25 25. Bölüm — Babaannenin Evinde370 kelime
- 26 26. Bölüm — Babaannenin Kararı336 kelime
- 27 27. Bölüm — Tanışma402 kelime
- 28 28. Bölüm — Yusuf'un Kararı286 kelime
- 29 29. Bölüm — Zeynep'in Gelişi256 kelime
- 30 30. Bölüm — Söz Günü385 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ertesi gün Abdullah'ın annesi Elif'in annesini aradı.
“Abla, bugün sizi bize bekliyorum. Hem biraz sohbet ederiz.”
Elif'in annesi kabul etti.
“Olur, öğleden sonra geliriz.”
Elif de annesi ve teyzesiyle birlikte Abdullahların evine gitti.
Kapıyı Abdullah'ın annesi açtı.
“Hoş geldiniz! Geçin, oturun.”
Herkes salona geçip sohbet etmeye başladı.
Bir süre sonra Abdullah'ın annesi etrafa bakındı.
“Abdullah hâlâ uyuyor. Biri gidip şu çocuğu uyandırsın.”
Sonra Elif'e dönüp gülümsedi.
“Kızım, Abdullah'ı sen uyandırır mısın?”
Elif biraz şaşırdı.
“Ben mi?”
“Evet, odası şurada.”
Elif koridora geçip Abdullah'ın odasının kapısını tıklattı.
“Abdullah?”
Cevap gelmedi.
Kapıyı hafifçe araladı.
Abdullah hâlâ uyuyordu.
“Elini yüzünü yıka, annen seni bekliyor,” dedi Elif.
Abdullah gözlerini açtı ve karşısında Elif'i görünce şaşırdı.
“Elif?”
“Evet. Hadi kalk.”
Abdullah doğrulup yatağın kenarına oturdu.
“Sen buraya nasıl geldin?”
“Annemle geldik. Annen çağırdı.”
Abdullah birkaç saniye Elif'e baktı.
“Uyandığımda seni göreceğim hiç aklıma gelmezdi.”
Elif gülümsedi.
“Benim de seni uyandıracağım aklıma gelmezdi.”
İkisi de kısa bir süre sessiz kaldı.
Sonra Elif kapıya yöneldi.
“Ben salona gidiyorum. Hadi sen de gel.”
Abdullah ayağa kalktı.
“Tamam.”
Elif odadan çıkarken Abdullah arkasından baktı.
Erzurum'da yolları yeniden kesişmişti.
Ve bu kez aralarındaki mesafe eskisi kadar kolay olmayacaktı.
Bölüm etkileşimi