11. Bölüm — Şüphelerin Gölgesinde

Elif mutfağa girdiğinde Zeynep kahvaltı hazırlıyordu. Ekrem ise telefonundan bir şeyler izliyordu.
“Günaydın,” dedi Elif.
“Günaydın,” diye karşılık verdi Zeynep.
Elif masaya oturdu. Tam o sırada Abdullah da mutfağa geldi.
“Günaydın.”
Elif ona gülümsedi. “Günaydın.”
Ekrem ikisine bakıp sırıttı.
“Ne oldu?” diye sordu Elif.
“Hiçbir şey.”
“Kesin bir şey var.”
Ekrem gülerek telefonuna döndü. Zeynep ise ona anlamlı bir bakış attı.
Kahvaltıdan sonra Elif odasına geçti. Telefonuna baktığında Mert'ten birkaç cevapsız arama olduğunu gördü.
Hemen geri aradı.
“Ne oldu?”
Mert'in sesi biraz gergindi.
“Seni merak ettim.”
“Telefonum sessizdeydi.”
“Abdullah'la mıydın?”
Elif bu kez sinirlendi.
“Mert, her aradığında bunu mu soracaksın?”
“Hayır ama…”
“Ama ne?”
Mert sustu.
Elif derin bir nefes aldı.
“Bana güvenmeni istiyorum.”
“Güveniyorum Elif. Sadece Abdullah konusunda rahat değilim.”
Elif telefonu kapattıktan sonra uzun süre düşündü.
Mert'in bu tavrı canını sıkmaya başlamıştı.
Öğleden sonra Ekrem herkesi salona çağırdı.
“Bugün evde film gecesi yapıyoruz!”
Zeynep hemen kabul etti. Abdullah da koltuğa oturdu. Elif ise mutfaktan atıştırmalıklar getirdi.
Herkes filmi izlerken Elif'in telefonu yeniden çaldı.
Mert'ti.
Elif telefonu sessize aldı.
Abdullah bunu fark etmişti ama hiçbir şey söylemedi.
Bir süre sonra Elif mutfağa geçti. Abdullah da su almak için mutfağa geldi.
“İyi misin?” diye sordu.
Elif şaşırdı.
“İyiyim.”
“Emin misin?”
Elif kısa bir süre sustu.
“Mert biraz fazla soru soruyor.”
Abdullah'ın yüzündeki gülümseme kayboldu.
“Benim yüzümden mi?”
“Hayır. Ama senin hakkında endişeleniyor.”
Abdullah başını eğdi.
“Belki de haklıdır.”
Elif şaşkınlıkla ona baktı.
“Ne demek istiyorsun?”
Abdullah cevap vermeden mutfaktan çıktı.
Elif arkasından bakakaldı.
Akşam herkes odasına çekildiğinde Ekrem, Abdullah'ın yanına gitti.
“Bir şey mi oldu?”
Abdullah sessiz kaldı.
Ekrem tekrar sordu.
“Elif'le konuştun, değil mi?”
Abdullah başını salladı.
“Evet.”
“Ne söyledin?”
“Hiçbir şey.”
Ekrem ona dikkatlice baktı.
“Bence artık kendine itiraf etmen gerekiyor.”
Abdullah cevap vermedi.
O sırada Elif koridordan geçerken konuşmalarının bir kısmını duydu.
Durup kapının önünde bekledi.
Ekrem'in son söylediği cümle kulağına geldi:
“Onu hâlâ seviyorsun.”
Elif'in yüzündeki ifade bir anda değişti.
Duyduğu şey karşısında ne yapacağını bilemedi.
Sessizce odasına döndü.
Ama artık Abdullah'ın ona karşı hisleri konusunda ilk kez ciddi şekilde düşünmeye başlamıştı.