13. Bölüm — Mert Geliyor

Elif telefonu kulağına götürdü.
“Merhaba Mert.”
“Günaydın. Seni uyandırdım mı?”
“Hayır, zaten uyanmıştım.”
Mert birkaç saniye sustu.
“Bugün ne yapacaksınız?”
Elif salona doğru bakıp cevap verdi.
“Henüz bilmiyorum. Kahvaltı yapacağız.”
“Abdullah da orada, değil mi?”
Elif derin bir nefes aldı.
“Evet.”
Mert'in sesi biraz değişti.
“Dün söylediklerimi düşündün mü?”
Elif yatağın kenarına oturdu.
“Düşündüm. Ama bana güvenmeni istiyorum.”
“Güveniyorum,” dedi Mert. “Ama bazı şeyler beni rahatsız ediyor.”
Elif cevap vermedi.
“Akşam seni görmeye gelebilirim,” dedi Mert.
Elif şaşırdı.
“Gerçekten mi?”
“Evet. Seni özledim.”
Elif'in yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
“Tamam, gel.”
Telefon kapandıktan sonra Elif birkaç saniye olduğu yerde kaldı.
Kapının yanında duran Abdullah sessizce ona bakıyordu.
“Mert gelecek,” dedi Elif.
Abdullah başını salladı.
“Anladım.”
Elif onun sesindeki değişikliği fark etti.
“Abdullah…”
“Bir şey yok.”
“Az önce bana bir şey söyleyecektin.”
Abdullah gözlerini Elif'e çevirdi.
“Evet.”
“Ne söyleyecektin?”
Abdullah birkaç saniye düşündü.
“Boş ver.”
Elif kaşlarını çattı.
“Hayır. Söyle.”
Abdullah derin bir nefes aldı.
“Bazen geçmişte kalan bazı şeylerin gerçekten bittiğini düşünürüz.”
Elif onu dikkatle dinledi.
“Sonra bir gün o kişi tekrar hayatına girer ve aslında bazı şeylerin hiç bitmediğini anlarsın.”
Elif'in yüzündeki ifade değişti.
“Bunu neden bana söylüyorsun?”
Abdullah cevap vermeden önce kısa bir süre sustu.
“Çünkü artık bunu saklamak zor geliyor.”
Tam o sırada salondan Ekrem'in sesi geldi.
“Millet! Kahvaltı soğuyor!”
Elif ile Abdullah birbirlerine baktılar.
Abdullah konuşmayı yarıda bıraktı.
“Sonra konuşuruz.”
Elif başını salladı.
Ama artık Abdullah'ın ne söylemeye çalıştığını anlamaya başlamıştı.
Ve akşam Mert gelecekti.
Bu, evdeki dengeleri tamamen değiştirebilirdi.