37. bölüm · TUTUKLU
Bölüm 37 – Mektuptaki Gölge
Zeynep ve Deniz sonunda kavuşmuştu.
Fakat İstanbul’un sessizliği bu kez başka bir şey fısıldıyordu.
Rüzgar eski bir defteri açtı adeta.
Deniz’in eve döndüğü gece, eski eşyalarının arasından düşen o zarf…
Simsiyah, isimsiz bir zarftı.
Üzerinde sadece şu yazıyordu:
> “Saklandığın her yerde seni izledim. Zeynep’in yanında olman bir hataydı.”
Deniz'in eli titredi.
Zarfı açtığında, içindeki mektup neredeyse kalbini durdurdu.
İçerik şuydu:
> “Ona gerçeği söylemediğini biliyorum. Sen sadece onun geçmişini değil, geleceğini de karartıyorsun.
Onun annesiyle ilgili sakladığın her şey yakında ortaya çıkacak.
Kaçamazsın.
X”
Deniz, Zeynep’e mektubu gösteremedi.
Onu yeni bulmuştu, bir daha kaybetmeye cesareti yoktu.
Ama bu mektup, Zeynep’in hayatıyla ilgili bir sırrı fısıldıyordu.
Annesiyle ilgili… geçmişle ilgili… ve belki de Zeynep’in kim olduğunu bile sorgulatacak kadar derin bir sırrı.
Gece geç saat…
Zeynep içeride uyurken, Deniz pencerenin önünde sessizce oturuyordu.
Elinde o mektup.
Aklında tek bir cümle:
> "Ona gerçeği söylemeliyim… ama ya beni affetmezse?"
