27. bölüm · TUTUKLU

Bölüm 27 – Karanlığın Kıyısında

Zeynep Aslan

Bölümler
1 Bölüm 1 – Kırmızı Güller ve Karanlık Bakışlar 2 Bölüm 2 – İsimsiz Geçmiş, Gülün Dikenleri 3 Bölüm 3 – Aynı Karanlığın İçinden 4 Bölüm 4 – Cam Kırıkları 5 Bölüm 5 – Hiçbir Şey Göründüğü Gibi Değil 6 Bölüm 6 – Kalbin Bile Bildiğini Saklayamaz 7 Bölüm 7 – Kanla Yazılmış Gerçekler 8 Bölüm 8 – Kimin Kanı Bu? 9 Bölüm 9 – Kırık Saat 03:14 10 Bölüm 10 – Kırık Saat’in Diğeri 11 Bölüm 11 – Saat Odası 12 Bölüm 12 – Kod: Kayıp Zaman 13 Bölüm 13 – Maskelerin Ardındaki Gerçek 14 Bölüm 14 – Karanlıkta Kalan Çocuk 15 Bölüm 15 – İhanetle Çizilen Yüzler 16 Bölüm 16 – Gölgelerle Raks 17 Bölüm 17 – Kalbimdeki Kurşun 18 Bölüm 18 – Aşkın Bedeli 19 Bölüm 19 – Geri Sayım Başlıyor 20 Bölüm 20 – Annemin Sırrı 21 Bölüm 21 - Karanlığın İçindeki Fısıltılar 22 Bölüm 22 – Fısıltılar 23 Bölüm 23 – Kilitli Kapılar 24 Bölüm 24 – Saklanan Kimlikler 25 Bölüm 25 – Kırılma Noktası 26 Bölüm 26 – Sessizlikte Yankılananlar 27 Bölüm 27 – Karanlığın Kıyısında 28 Bölüm 28 – Hayata Dönüş 29 Bölüm 29 – Küllerinden Doğan Aşk 30 Bölüm 30 – Geçmişin Ayak Sesleri 31 Bölüm 31 – Gölge Takip 32 Bölüm 32 – Kod Adı: Zeynep 33 Bölüm 33 – Leyla'nın Uyanışı 34 Bölüm 34 – Ankara’da Sırlar Konuşur 35 Bölüm 35 – Tutulmuş Kalpler, Açılan Gerçekler 36 Bölüm 36 – Kayıp Şehirde Sessizlik 37 Bölüm 37 – Mektuptaki Gölge 38 Bölüm 38 – Geçmişin Kapısı 39 Bölüm 39 – Sırların Sessizliği 40 Bölüm 40 – Karanlığın İçinde Bir Fısıltı 41 Bölüm 41 – Gözlerin Gibi Soğuk, Ellerim Gibi Titrekti Gece 42 Bölüm 42 – Sessizliğin İçinde Saklanan Hayat 43 Bölüm 43 – Kırılmış Sessizlikler 44 Bölüm 44 – Kalbin Fısıltısı 45 Bölüm 45 – Tutuklu Kalpler

Zeynep hastane kapısından içeri adım attığında nefesi boğazında düğümlendi.
Steril koku, acil servisin uğultusu, koridorda hızla yürüyen doktorlar…
Hepsi zamanın donduğunu haykırıyordu.

Deniz’in nerede olduğunu sormasına gerek kalmadan, göz göze geldiği adam başını eğdi.
“Yoğun bakımda. Durumu ciddî.”
Daha fazlası yoktu. Sözler yetersizdi, bakışlar yetiyordu.

Zeynep duvarlara yaslana yaslana ilerledi. Gözyaşları sessizdi ama içi çığlık doluydu.
Yüreğinde bin parça cam yürüyordu sanki.
“Ben seni bulmuşken, seni kaybedemem…” diye fısıldadı kendi kendine.

Camın arkasından gördü onu.
Solgun, hareketsiz, kablolar arasında yatan adam hâlâ onun sevdiği adamdı.
Ve ilk kez bu kadar savunmasızdı.

Zeynep cama dayandı.
“Sen böyle yatamazsın, Deniz… Hadi kalk.
Bana kış gibi geldin, ama içimi bahar yaptın…
Sensiz ben, eksik bir şarkıyım.
Uyan… lütfen…” dedi.

Camdan bir damla gözyaşı süzüldü.
Hem onun gözünden hem yüreğinden…

Tam o sırada, içerideki monitörün sesi değişti.
Zeynep’in gözleri parladı.
Doktorlar koşturarak içeri girdi.

Zeynep camın ardından izledi.
Kalbi öyle hızlı atıyordu ki, sanki kendi kalbi yerine Deniz’in kalbi çarpıyordu göğsünde.

Ve sonra…
Deniz’in parmakları kıpırdadı.