34. bölüm · TUTUKLU

Bölüm 34 – Ankara’da Sırlar Konuşur

Zeynep Aslan

Bölümler
1 Bölüm 1 – Kırmızı Güller ve Karanlık Bakışlar 2 Bölüm 2 – İsimsiz Geçmiş, Gülün Dikenleri 3 Bölüm 3 – Aynı Karanlığın İçinden 4 Bölüm 4 – Cam Kırıkları 5 Bölüm 5 – Hiçbir Şey Göründüğü Gibi Değil 6 Bölüm 6 – Kalbin Bile Bildiğini Saklayamaz 7 Bölüm 7 – Kanla Yazılmış Gerçekler 8 Bölüm 8 – Kimin Kanı Bu? 9 Bölüm 9 – Kırık Saat 03:14 10 Bölüm 10 – Kırık Saat’in Diğeri 11 Bölüm 11 – Saat Odası 12 Bölüm 12 – Kod: Kayıp Zaman 13 Bölüm 13 – Maskelerin Ardındaki Gerçek 14 Bölüm 14 – Karanlıkta Kalan Çocuk 15 Bölüm 15 – İhanetle Çizilen Yüzler 16 Bölüm 16 – Gölgelerle Raks 17 Bölüm 17 – Kalbimdeki Kurşun 18 Bölüm 18 – Aşkın Bedeli 19 Bölüm 19 – Geri Sayım Başlıyor 20 Bölüm 20 – Annemin Sırrı 21 Bölüm 21 - Karanlığın İçindeki Fısıltılar 22 Bölüm 22 – Fısıltılar 23 Bölüm 23 – Kilitli Kapılar 24 Bölüm 24 – Saklanan Kimlikler 25 Bölüm 25 – Kırılma Noktası 26 Bölüm 26 – Sessizlikte Yankılananlar 27 Bölüm 27 – Karanlığın Kıyısında 28 Bölüm 28 – Hayata Dönüş 29 Bölüm 29 – Küllerinden Doğan Aşk 30 Bölüm 30 – Geçmişin Ayak Sesleri 31 Bölüm 31 – Gölge Takip 32 Bölüm 32 – Kod Adı: Zeynep 33 Bölüm 33 – Leyla'nın Uyanışı 34 Bölüm 34 – Ankara’da Sırlar Konuşur 35 Bölüm 35 – Tutulmuş Kalpler, Açılan Gerçekler 36 Bölüm 36 – Kayıp Şehirde Sessizlik 37 Bölüm 37 – Mektuptaki Gölge 38 Bölüm 38 – Geçmişin Kapısı 39 Bölüm 39 – Sırların Sessizliği 40 Bölüm 40 – Karanlığın İçinde Bir Fısıltı 41 Bölüm 41 – Gözlerin Gibi Soğuk, Ellerim Gibi Titrekti Gece 42 Bölüm 42 – Sessizliğin İçinde Saklanan Hayat 43 Bölüm 43 – Kırılmış Sessizlikler 44 Bölüm 44 – Kalbin Fısıltısı 45 Bölüm 45 – Tutuklu Kalpler

Uçak Ankara’ya indiğinde Zeynep’in kalbi göğsüne sığmıyordu.
Elindeki adrese yürürken yağmur başladı.
Bu şehir tanımadığı kadar soğuk, tanıdığı kadar da acı doluydu.
Bir çiçekçi kızın; bir mafya dünyasının içine düştüğü şehir…

Zarfın içinden çıkan adres, şehrin en korunaklı semtlerinden birine ait villayı işaret ediyordu.
Güvenlik, kameralar, özel giriş sistemi…

> “Burası onun evi değil.” diye mırıldandı. “Bu onun zırhı.”

Zeynep zili çalmadı. Duvarın kenarından bir aralık bulup içeri sızdı.
Sanki içinden bir ses, “İçeri girmen gerek” diyordu.

> Belki de bu Deniz’in sesi, kalbine dokunan o tanıdık tınıydı.

Villanın içi sessizdi.
Ama masanın üstünde duran dosya tüm sessizliği bozdu.

> “Zeynep Yılmaz – Kod Adı: Leyla”
“Deniz Koral’ın duygusal zayıf noktası.”

Zeynep’in gözleri doldu.
Demek herkes onun kim olduğunu biliyordu.
Demek Deniz onu korumak için yalan söylemiş, kaçmıştı.
Onu uzaklaştırmak istemişti — çünkü onu sevmişti.

Tam o an arkasında biri belirdi.

> "Buraya gelmemen gerekiyordu Zeynep."

Zeynep döndü.
Ve göz göze geldiler.
Deniz.

Ama onun bakışları… Soğuktu.
Kırılmış bir kalbin arkasına saklanan, sevgisini bastırmaya çalışan bir Deniz...

Zeynep adım adım yaklaştı.

> “Sakın bana soğuk davranma. Her şeyi biliyorum.”
“O yüzden gitmelisin.”
“Ben seni bırakmadım Deniz… Ama sen de beni bırakmadın. Bu kadar dosya, koruma… Hepsi çünkü beni hâlâ seviyorsun!”

Deniz başını eğdi.
İlk defa o kadar sessizdi.
Gözlerinden bir damla yaş aktı.

Ve sonra fısıldadı:

> “Ben sana aşık oldum, Zeynep. Hem de her şeyimi kaybedecek kadar…”

---

Bu aşk hem bir savaş, hem de bir teslim oluştu.
Ve şimdi ikisinin de önünde büyük bir sınav vardı:
Birbirlerini kurtarabilecekler miydi?