6.BÖLÜM

"Aslıhan, Aslıhan, Aslıhan gitme!" duyduğum seslerle gözlerim usulca açıldı biri bana sesleniyordu tam gidip bakacakken yatağımın yanındaki serumu fark ettim nolmuştu bana böyle? Yataktan kalkıp serumun çubuğuna tutunarak sesin geldiği yere doğru ilerledim seslerin Koray'ın odasından geldiğini fark edince odaya girip girmeme arasında kararsız kaldım ama girmeye karar verdim kapıyı yavaşça açıp içeri girdikten sonra aynı yavaşlıkla kapıyı kapattım ve ses çıkmasın diye tutunduğum tekerlekli serum çubuğundan serumu çıkardım.
Yatağında terler içinde yatan Koray'ya doğru ilerledim ama tüm bunları yaparken bir şeyi fark ettim onun odası benimkinin 3'te 1'i kadar bile değildi. Yoksa bana odasını mı vermişti burası tam misafir odası gibiydi... Gerçekten bunu yapmış mıydı? Ama neden? Rehinisi olarak gördüğü birine neden odasını vermişti ki? Düşüncelerimde boğulurken usulca Koray'ın yatağının kenarına oturdum ve onu izlemeye başladım ama aradan 1 dakika bile geçmemişti ki Koray uykusunda kıpırdanmaya başladı telaşla yataktan kalkmış parmak uçlarımda kapıya ilerliyordum ki kalktığım gibi yatağa geri yapıştım.
"Gitme..." Bu Koray'dı ben odasından çıkamadan gözlerini açıp beni bileğimden yakalayıp kendine çekmişti. "Yanımda kal. Burada uyu." "Ne? Ama... ama serumum nolucak en iyisi ben odama gideyim." dediklerimle Koray olduğu yerden kalkıp odanın girişine bıraktığım serum çubuğunu aldı serumumu elimden alıp çubuğa taktıktan sonra yanıma yatıp kolunu uzattı ve beni kolunun üstüne yatırıp arkamdan kollarını bedenime sardı başını boynuma gömmesi ise benim için kırılma noktası oldu kurduğu fiziksel yakınlık yetmiyormuş gibi başını boynuma gömmüş kokumu içine çekiyordu. Tüylerim diken diken olmuş bedenim ateş saçıyordu. Kalp atışım ve nefes alışım ise her zamankinin 2 katıydı. "Uyu." girdiğim şoktan Koray'ın dediğiyle kendime geldim ve dediğini yapıp uyumaya çalıştım.

Gözlerimi açtığımda beni izleyen Koray tam karşımdaydı. "Napıyorsun sen benim odamda benim yatağımda?" "Sen istedin ya." bir kaşını havaya kaldırıp sorgularcasına sordu "Neyi?" "Burada uyumamı. Yoksa senin meraklın değilim!" dudağının bir kenarı alayla kıvrıldı. "Emin misin? Hâlâ kollarımdasın ama." dedikleriyle kendime geldim ve hemen yattığım yerden fırlayıp oturdum.
"Aslıhan neden odamdasın? Odama girmen yasak." "Senin yüzünden sen istedin!" Açıkçası gece odanda uyuyordum ve hiç kalkmadım bu da demek oluyor ki önce sen benim odama gelmişsin. Ayrıca nolursa olsun ben istesem bile bunu yapamazsın anlaşmaya sadık kalmalısın." "'İsmimi sayıklıyordun!'" "Dünya senin etrafında dönmüyor Aslıhan seni sayıkladığımı da nerden çıkardın dünyadaki tek Aslıhan sen misin?"
Daha fazla dayanamadım sinirlerim tepeme çıktı ve hışımla yataktan kalktım. "İyi be yemedik odanı!" tam ben serum çubuğuna tutunup odadan çıkacaktım ki ayaklarım bir anda yerden kesildi Koray beni kucağına almıştı. "Napıyorsun bırak beni dolduramazsın bana dokunman yasak!"
"Yaa anlaşmamızda öyle bir madde olduğunu sanmıyorum ama madde 83'te şöyle bir şey vardı: taraflar yaşadıkları sağlık sorunlarında birbirlerine bakma yükümlülüğünü üstlenir. Anlaşmaya sadık kalmalıyım değil mi?"
"Bırak beni odama kendim de gidebilirim!" "Gidebilirsin ama bu iş fazla uzar o yüzden olmaz. Şimdi çıkar şu serumu çubuktan seni odana götüreceğim." "İstemiyorum bırak beni." "Aslıhan rahat dur ve serumunu al!" "Almıyorum hadi bakalım!" kollarımı önümde bağlayıp çocuk gibi başımı diğer tarafa çevirdim. "Ah başımın belası ahh!" "Ben senin hiçbir şeyin değilim!" "Sen alıyor musun şu serumu almıyor musun onu söyle lafı çarpıtma." "Almıyorum!" "İyi o zaman ben alırım." bir anda beni omzuna attı ve tek eliyle beni diğer eliyle serumu taşımaya başladı. "Napıyorsun bırak beni Koray!! Bırak beni!"
Odama varınca beni yatağıma yatırıp serumu da çubuğuyla yatağın kenarına koyduktan sonra konuşmaya başladı. "Bıraktım. Zahmet oldu!" Bana göz devirip tekrardan konuşmaya başladı. "Nasıl hissediyorsun?" tam ağzımı açmış cevap verecektim ki bir anda üzerime doğru eğilip elini alnıma bastırdı kurduğu bu beklenmedik temas karşısında donakaldım bunu fark eden Koray sırıtmaya başladı. "Ateşin yok. Ama yine de nasıl hissediyorsan bir kızardın sanki." "Pislik bir de dalga geçiyor." "Koray çık odamdan!"
Beni duymamazlıktan gelip yatağımın kenarındaki tekli koltuğu yatağa yaklaştırıp yanı başıma oturdu. "Ya ben sana çık diyorum sen napıyorsun. Koray çıksana!" "Olmaz konuşmamız gerek. Hiç bana noldu demeyecek misin? Dün gece olanları hatırlıyor musun?" Sahi bana bir şeyler olmuş ama ben hiçbirini hatırlamıyorum Koray yine çok haklıydı konuşmamız gerekiyordu. "Hayır, hatırlamıyorum noldu dün?" "Kendini biraz zorlayamaz mısın? En son ne hatırlıyorsun?"
Hatırladıklarımla ona göz devirdim. "Seni itip lavaboya gittikten sonra başım döndü biraz ben de terasa çıkmak istedim gerisi yok sadece karanlık." "Hiç gözüne çarpan şüpheli biri oldu mu? Seni takip eden mesela?" "Hayır ama neden soruyorsun bunları dün gece ne oldu?" "Zehirlenmişsin içeceğine zehir katmışlar. Ah Aslıhan ah o içeceği içmeden trip atsaydın ölür müydün sanki!" "Ne şu durumda bile beni mi suçluyorsun sen küstah herif!" "Hop hop yavaş gel herif falan noluyoruz!?" "Ehh... Yeter bu kadar son kez söylüyorum: Koray çık odamdan!" "Konuşmamız daha bitmedi Aslıhan!" "Ya sabır, ya sabır... İyi o zaman yeterince soru sorduğuna göre soru sorma sırası bende: Kim ve neden beni zehirlemeye çalıştı?"
"Bilmiyorum ama derdi benimle olmalı seninle değil. Sadece seni kullanarak beni korkutmaya çalışıyor. Ama dikkat et bu iş burada bitmedi." "Koray..." dedim doğrudan gözlerine bakarken. "Boşanalım." "Unut bunu böyle bir şey asla olmayacak." Gözlerim doldu 2 yıl süren evliliğimiz boyunca ilk kez onun karşısında gözlerim dolmuştu. Koray'a hiçbir zaman zayıflıklarımı göstermezdim. Bu bir ilkti. "O kadar mı değersizim senin için, o kadar mı sevmiyorsun beni Koray? Ölümüme göz yumacak kadar mı nefretin?" Ben ne kadar ona beklentiyle bakıyorsam o da bir o kadar kararlı bakıyordu.
"Evet Aslıhan nolursa olsun yanımda kalacaksın boşanmayı unut!" son dedikleriyle gözyaşlarım yanaklarıma doğru süzüldü. Yüzümü diğer tarafa çevirip yeniden yatış pozisyonumu aldım. Henüz bitmemiş olan serumuma dikkat ederek sırtımı Koray'a döndüm ve gözlerimi kapamadan önce kendime bir söz verdim. Koray değişip kendine gelene kadar eski Aslıhan olmayacaktım. Hayatım boyunca hep ağırbaşlı olmuşumdur ama bu sefer farklı olacaktı ağırbaşlılığı ve yumuşaklığı arasında her zaman dengesini kuran Aslıhan artık bu dengeyi kurmayacaktı çünkü o artık Koray'a karşı yumuşak ve sıcak olmayacaktı...