21.BÖLÜM

"A-aşk mı? Aşk mı olsun?"

Ben hâlâ Koray'ın son dediklerinin şokundayken onun bana sarılıp yüzünü boynuma gömüp kokumu içine çekmesi de beni olduğum yere bağlamıştı. Hiçbir tepki veremiyordum. Başını gömdüğü boynumdan usulca çekip yukarı kulağıma doğru çıkıp fısıldadı.

"Taraflar toplum içinde gerçek bir çift karı-koca gibi davranır. Takip ediliyoruz doğal ve gerçekten karımmış gibi davran." Dedikleriyle gözlerim faltaşı gibi açıldı ve etrafı incelemeye başladım. Yeniden doğrulan Koray kolunu omzuma atıp beni kendine doğru çekti ve dişlerinin arasından sadece benim duyabileceğim şekilde konuşmaya başladı.

"İyiki bir doğal davran dedim Aslıhan."

"Ne yapmamı önerirsin Koray? Sence ben hayatımda kaç kez takip edilmişimdir? Ha Koray söylesene nasıl doğal davranabilirim şu an!" ona dişlerimin arasından cevap verdim ve biraz olsun doğal davranmaya çalıştım.

"Tamam... Tamam haklısın ama elinden geldiğince doğal takıl ve arkanı dönmeden etrafı kolaçan et. Yüksek ihtimalle arkamızda ama bir anda dönersek onu fark ettiğimizi anlayabilir."

Dedikleriyle kolunun altından yavaşça sıyrılıp etrafı kolaçan etmeye başladım görünürde kimseyi göremeyince Koray'a doğru döndüm.

"Kocam...!"

Deyip boynuna atlamamı beklemiyormuş olmalı ki dişlerinin arasından yarı sinirli çıkan sesiyle,

"Ne yaptığını sanıyorsun sen!" diye sordu.

"Kucağına al beni."

"Ne?"

"Koray alsana kucağına!"

"Ne saçmalıyorsun kızım sen!"

"Koray arkamızı izleyebilmem için beni kucağına alman gerekiyor!"

Bunu dememi mantıklı bulmuş olacak ki dediğimi yapmış beni belimden kavrayıp yukarı kaldırmıştı. Bacaklarımı onun beline dolarken boynundaki ellerimi gevşetip etrafı çaktırmadan izlemeye koyuldum ve gördüklerimle dehşete düştüm.

Koray haklıydı arkamızda koridorun köşesinde bizi izleyen biri vardı.Ben bizi izleyenin kim olduğunu anlamaya çalışırken o bunu fark etmişti ki hareketlenmeye başlamıştı.

"Ilgaz?"

Koray söylediğim isimle eş zamanlı olarak arkasını dönmüştü ama artık çok geçti o çoktan gitmişti. Bense yaptığı bu ani dönüşle dengemi korumak için elimi boynundan sırtına indirdiğimde parmaklarımda bir ıslaklık hissettim.

Kan! Yarası vardı, yarası vardı ve ben ona bu haldeyken beni kucağına almasını söylemiştim! Kendimi onu görebilmek için ondan biraz uzaklaştırdığımda konuşmaya başladım.

"İndir beni!"

Sırıtırken sordu.

"Neden? Daha fazla kucağımda durursan bana aşık mı olursun yoksa?"

Oldum bile...

Zihnimden geçenlerin farkına vardığımda hemen silkelenip kendime geldim. Neler diyordum ben böyle! Düşüncelerimden sıyrılırken Koray'ın sırıtışının her geçen saniye daha da büyüdüğünü fark ettim. Anlaşılan ben ona cevap vermedikçe o beni daha da yanlış anlıyordu.

"Aptal Adam! Ben onu mu diyorum! Yaran...Yaran kanıyor!"

"Yani?" dedi kaşları sorgularcasına havaya kalkarken.

"Ne yanisi Koray ne yanisi! İndirsene beni!"

"Nedenmiş o?"

"Lan deli adam dikişlerin patlayacak! "

Omuz silkti. "Başladığım bir işi yarım bırakmayı sevmem. Evde indiririm seni." derken bizim kattaki asansöre varmıştık. Düğmeye basıp açılan kapılardan asansöre geçtiğimizde Koray sırtı aynaya dönük bir şekilde 27. katı tuşladı. Aynadan sırtına baktığımda gördüğüm manzarayla iyice sinirlendim ve bağırmaya başladım.

"Koray indir beni! Koray hemen indir beni arkanın hepsi kan olmuş!"

Cıkladı. "Madem öyle sen indirmiyorsan ben de inmesini çok iyi bilirim. "

"Sen bilirsin Aslıhan kucağımda ne kadar çok kıpırdanırsan yaramda o kadar çok açılacaktır ama bunu da unutma." dedikleriyle derin bir of çektim. Haklıydı fazla kucağından insem yarası çok daha kötü olurdu ama şimdi de pek iyi olduğu söylenemezdi.

Asansör 27. kata ulaştığında asansörden indik ve evimize doğru ilerlemeye başladık. Aradan çok geçmeden Koray nihayet kapıyı açmak için beni yere indirebilmişti. O önde ben arkasında içeri girerken çalışma odasına doğru yürümeye başladığını fark etmemle kaşlarımı çattım.

"Koray! Nereye gittiğini sanıyorsun sen!"

"Çalışma odama gidiyorum çalışmam gerek."

Çüş bu adam mesleğine aşık olduğu kadar bana aşık olsaydı şu ana kadar evli mutlu ve çocukluyduk!

Arkasından ilerleyip ona yetiştiğim gibi bileğini kavradım ve onu da kendimle odama çektirmeye başladım.

"Aslıhan ne yapıyorsun?"

"Gel benle."

Odamın kapısını açıp içeri girdiğimizde Koray'ı yatağa oturtup lavaboya geçtim ve ilk yardım çantasını alıp Koray'ın yanına oturup ona doğru döndüm. Üstünde hala benim ona giydirdiğim eşofman takımı ve tişört vardı. Ben eşofman üstünü yavaşça üzerinden sıyırırken o sadece beni izliyordu. Eşofman üstünü üzerinden tamamen çıkarınca gördüğüm manzaraysa kaşlarımı çatmama neden olmuştu üzerindeki beyaz tişört kanlar içinde kırmızıya boyanmıştı.

Daha fazla vakit kaybetmemek için hemen tişörtün eteklerinden tutup üzerinden çıkarmaya başladım. Oysa bana zorluk çıkarmak yerine kollarını kendiliğinden kaldırıp yardım etti ve arkasını bana dönerek yarasını daha iyi görmemi sağladı. Sargısını açıp dikişlerine baktığımda dikişlerinin sağlam olduğunu fark ettim.

"Çok şükür dikişlerin patlamamış. Oysa beni şaşırtmayıp konuyu çarpıttı.

"Hani karımın daha kendine faydası yoktu bana nasıl olacaktı?"

"Demek ki sana varmış." dedim temizlediğim ve pansuman yaptığım yarasının üstünü örterken.

"Geliyorum hemen."

Odamdaki giyinme odasına gidip Koray'a giydirmek için 1-2 parça bir şey aldıktan sonra yanına geri döndüm. Elimdeki giydiği kıyafetlere merakla bakarken sordu.

"O kıyafetler neden sende?" bunu sormuştu çünkü onun hiçbir kıyafeti benim odamda değildi ve bunlar erkek kıyafetiydi.

"Emir'e teşekkür etmek istemiştim ona hediye edecektim." derken bir taraftan da elimdekileri ona giydiriyordum. O ise kaşlarını çatmıştı. Üstünü tamamen giydirdikten sonra konuşmaya başladım.

"Sahi Emir'le aranızda 8-9 yaş yok mu senin ama üstündekiler onun olmasına rağmen sana tam oldu Emir'in fiziği mi fazla iyi ve kaslı yoksa senin fiziğin mi fazla kassız."

Kaşları daha çok çatılırken konuşmaya başladı.

"Sen çocuğun fiziğini ezberleyecek kadar onu mu izledin! Kocanın fiziği yetmedi mi sana?"

Gülmemek için yanaklarımın içini ısırıyordum. Koray'ın fiziği tabiiki de Emir'e göre daha iyi ve kaslıydı ama o Emir'e sinir olduğundan bunu düşünmemişti. Eee Koray efendi senin sinir olduğun bir şeyi öğrenmişken rahat bırakırmıyım ben seni.

Yeni Emir travmaları yükleniyor...

Bir bölümün daha sonuna geldik bölümle ilgili yorumlarınız neler nasıl bir bölümdü????