156. bölüm · Son Denge
Bölüm 9 Sayfa 156
Hava tamamen karardığında meydanın ışıkları daha belirgin hâle geldi. İnsanlar yavaş yavaş evlerine dönüyor, dükkânların bazıları kepenklerini indiriyordu.
Katherine elindeki kitaba baktı.
“Bunu gerçekten okuyacağım.”
Hexly ona baktı.
“Okumazsan şaşırmam.”
“Okuyacağım.”
“Göreceğiz.”
Katherine başını iki yana salladı.
“Bana hiç güvenmiyorsun.”
“Güveniyorum.”
“Pek inandırıcı söylemedin.”
Hexly hafifçe güldü.
Bir süre daha yürüdüler.
Sonra Katherine durup çevresine baktı.
“Buradan sonra sen hangi tarafa gidiyorsun?”
Hexly karşı sokağı gösterdi.
“Şu tarafa.”
“Ben diğer tarafa.”
Katherine elindeki kitabı kaldırdı.
“Bunu okumaya başlayacağım.”
“İyi şanslar.”
“Yarın sana ne düşündüğümü söylerim.”
Hexly başını salladı.
“Tamam.”
Katherine birkaç adım attıktan sonra arkasını döndü.
“Bu arada...”
Hexly ona baktı.
“Ne?”
“Bugün güzeldi.”
Hexly birkaç saniye sustu.
“Evet.”
Katherine gülümsedi.
“Yarın görüşürüz.”
“Yarın.”
Katherine uzaklaştı.
Hexly de kendi yoluna döndü.
Eve vardığında saat geç olmuştu.
Kapıyı açıp içeri girdiğinde ilk yaptığı şey ayakkabılarını çıkarmak oldu. Sonra mutfağa geçip kendine bir şeyler hazırladı.
Günün ne kadar sıradan geçtiğini düşündü.
Bir süre önce bunun mümkün olacağını düşünmezdi.
Masaya oturup yemeğini yerken telefonu tekrar titredi.
Katherine: Eve vardın mı?
Hexly: Evet.
Katherine: Güzel.
Hexly: Sen?
Katherine: Ben de.
Hexly telefonu masaya bıraktı.
Birkaç saniye sonra yeniden eline aldı.
Hexly: Kitaba başladın mı?
Cevap hemen geldi.
Katherine: Hayır.
Hexly: Hani başlayacaktın?
Katherine: Önce yemek yiyeceğim.
Hexly: Bahane.
Katherine: Kesinlikle.
Hexly istemeden güldü.
Günün sonunda odasına geçtiğinde dosyayı masanın üzerinde gördü.
Bir an durdu.
Sonra dosyayı çekmeceye kaldırdı.
Bugün ona bakmayacaktı.
Yatağına uzandı.
Telefon ekranında Katherine'le olan konuşma hâlâ açıktı.
Hexly ekranı kapattı.
Dün gece yaşananlardan sonra bugün ilk kez gerçekten dinlenmiş hissediyordu.
Ve bunun nedeninin yalnızca sakin bir gün geçirmek olmadığını fark etti.