109. bölüm · Son Denge
Bölüm 6 Sayfa 109
İkinci görüntü yavaş yavaş netleşti.
Bu kez yalnızca bir siluet değildi.
Eski bir oda görünüyordu.
Taş duvarlar, ahşap bir masa ve masanın üzerinde duran küçük bir kutu...
Görüntünün köşesinde tarih vardı.
MÖ 312
Knox istemsizce konuştu.
"Bu... gerçekten çok eski."
Elias başını salladı.
"Çekirdek Projesi'nden yüzyıllar önce."
Katherine görüntüye yaklaştı.
"Masadaki kutu ne?"
Seraphine gözlerini kıstı.
"Yaklaştır."
Görüntü büyüdü.
Kutunun üzerinde aynı sembol vardı:
İki iç içe geçmiş daire.
Hexly'nin göğsünde hafif bir sıcaklık oluştu.
"Bu sembol..."
Katherine ona baktı.
"Aynısı."
Görüntüdeki kişi kutuyu açtı.
İçinden küçük, mor bir taş çıkardı.
Hexly'nin nefesi kesildi.
"Bu Aura mı?"
Elias başını salladı.
"Hayır."
Seraphine sessizce ekledi:
"Bu bir kayıt taşı."
Knox kaşlarını çattı.
"Kayıt taşı?"
"İlk taşıyıcının anılarını saklamak için kullanılan bir araç."
Hexly görüntüye bakarken bir anlığına başı döndü.
Katherine hemen ona yaklaştı.
"İyi misin?"
Hexly gözlerini kapattı.
"Bir şey gördüm."
"Ne?"
"Kutunun içindeki taşı..."
Hexly birkaç saniye sustu.
"Elimdeymiş gibi hissettim."
Seraphine'nin yüzü değişti.
"Bu mümkün olmamalı."
Hexly gözlerini açtı.
"Neden?"
"Çünkü o kayıt taşına dokunan son kişi..."
Seraphine durdu.
Elias onun cümlesini tamamladı.
"İlk taşıyıcıydı."
Çekirdek bir anda yeniden parladı.
Görüntü kayboldu.
Yerine tek bir cümle geldi:
GEÇMİŞİN İZİ AKTİF.
Ardından:
TAŞIYICININ HAFIZASI UYANIYOR.
Hexly ekrana baktı.
"Benim hafızam değil..."
Katherine onun sözünü tamamladı.
"Önceki taşıyıcının."
Hexly yavaşça başını salladı.
"Sanırım artık onu göreceğim."
