112. bölüm · Son Denge
Bölüm 6 Sayfa 112
Hexly masanın önünde durdu.
Mor taş, çevresindeki karanlığın içinde tek başına parlıyordu.
"Son kayıt..."
Seraphine başını salladı.
"İlk taşıyıcı, anılarını bu taşın içine aktarmış."
Elias taşın yanına yaklaşmadan inceledi.
"Fakat bunu nasıl çalıştıracağımızı bilmiyoruz."
Hexly elini taşa doğru uzattı.
Katherine hemen:
"Bekle."
Hexly durdu.
"Ne oldu?"
"Ya yine başın dönerse?"
Hexly birkaç saniye düşündü.
"Bu kez farklı hissediyorum."
Katherine gözlerini ondan ayırmadı.
"Yine de dikkatli ol."
Hexly başını salladı.
Parmakları taşa değdi.
Hiçbir şey olmadı.
Bir saniye.
İki saniye.
Sonra mor taşın içinden ince bir ışık yayıldı.
Hexly'nin gözleri büyüdü.
Odanın duvarları bulanıklaşmaya başladı.
Katherine onun kolunu tuttu.
"Hexly?"
Hexly cevap veremedi.
Bir görüntü ortaya çıktı.
Eski bir şehir.
Taş sokaklar.
Gökyüzünde mor bir ışık.
Ve şehrin ortasında genç bir kız duruyordu.
Hexly onu tanımıyordu.
Ama garip bir şekilde...
onu tanıyormuş gibi hissediyordu.
Kız başını kaldırdı.
Görüntünün içinden konuştu:
"Çekirdek uyandığında beni aramayın."
Hexly'nin nefesi kesildi.
Kız devam etti:
"Çünkü ben artık orada olmayacağım."
Görüntü değişti.
Aynı kız bu kez büyük bir kapının önündeydi.
Kapının üzerinde iki iç içe geçmiş daire vardı.
"Fakat bir gün yeni taşıyıcı gelecek."
Hexly'nin kalbi hızlandı.
Kızın sesi yavaşladı.
"Ve o kişi geldiğinde..."
Görüntüdeki kız doğrudan Hexly'ye bakıyormuş gibi oldu.
"...ona gerçeği anlatın."
Görüntü aniden kesildi.
Hexly sendeledi.
Katherine onu hemen tuttu.
"Hexly!"
Hexly gözlerini açtı.
Bir süre konuşamadı.
Sonra fısıldadı:
"Bir kız gördüm."
Seraphine sordu:
"Ne söyledi?"
Hexly ona baktı.
"Yeni taşıyıcı geldiğinde..."
Kısa bir sessizlik.
"Gerçeği anlatmamızı istedi."
Elias'ın yüzü ciddileşti.
"Demek kayıt hâlâ tamamlanmamış."
Hexly kaşlarını çattı.
"Ne demek bu?"
Elias mor taşa baktı.
"Çünkü ilk taşıyıcı bize yalnızca başlangıcı göstermiş."
Tam o anda taş yeniden parladı.
Ve ikinci bir görüntü açıldı.